Wiersz do zapamiętania: „A przed świętem Paschy, Jezus wiedząc, że nadeszła Jego godzina przejścia z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich, którzy byli na świecie, do końca ich umiłował” (Jan 13:1).
Czytanie Pisma Świętego: Jana 13:1-30
Wstęp:
Chociaż Jezus wiedział, że za kilka godzin zostanie aresztowany i niesprawiedliwie osądzony, bardziej troszczył się o swoich uczniów niż o siebie. „Umiłował ich aż do końca” (J 13,1). Nauczał ich podczas swojej posługi, ale najwyraźniej nie byli tacy, jakich pragnął. Jezus miał dla nich więcej wskazówek, z których niektóre dotyczyły korekty pewnych błędów.
W tamtych czasach, podczas spotkań w domach prywatnych, panował zwyczaj, że gospodarz obmywał stopy swoim gościom lub dopilnował, by zrobił to sługa, ale w Wieczerniku nie pojawił się żaden gospodarz ani sługa, który by wykonywał tę posługę, a żaden z uczniów nie zgłosił się na ochotnika do służby. Jezus pragnął pokazać im, że prawdziwa wielkość nie polega na zajmowaniu stanowiska, ale na pokornej i wiernej służbie. On, którego uznali za Pana i Mistrza, wziął ręcznik i misę z wodą i zaczął obmywać nogi swoim uczniom. Swoim przykładem przygotowywał ich mentalnie i duchowo do tego, co chciał im powiedzieć nieco później – wielkich prawd, które dla nich miał (J 13, 3-17).
Kiedy Jezus zaczął obmywać stopy Piotrowi, Piotr nie chciał, aby jego stopy zostały obmyte przez jego mistrza. Kiedy Jezus wskazał, że nie będzie miał z Nim nic wspólnego, jeśli On tego nie zrobi, Piotr poddał się i powiedział: „Panie, nie tylko nogi moje, ale i ręce, i głowę moją!” Jezus mu rzekł: „Kto jest wykąpany, potrzebuje tylko nogi umyć, ale cały jest czysty; i wy jesteście czyści, ale nie wszyscy” (J 13,9-10). „Kto jest wykąpany” odnosi się do chrztu. Woda symbolizuje duchowe oczyszczenie przez przelaną krew Chrystusa. W chrzcie woda sama w sobie nic dla nas wewnętrznie nie czyni, ale jeśli żałujemy za grzechy, jeśli wierzymy, że Jego krew oczyściła nas z grzechu; wtedy obrzęd chrztu jest chwalebnym dowodem naszej żywej wiary w Chrystusa. Jest to dowód naszego wyznania Chrystusa, a odmowa wyznania Go oznacza odrzucenie Go (1 Jana 1:9; 1 Jana 4:15-16; 1 Jana 5:6).
Zanim mógł kontynuować swoje instrukcje, konieczne było usprawiedliwienie zdrajcy z ich obecności. Zdrajca już wcześniej targował się z arcykapłanami, aby wydać Jezusa w ich ręce, aby nie wzniecać zamieszania wśród ludu (Łk 22,3–6). Arcykapłani nie prosili Judasza o pomoc w pojmaniu Jezusa – zgłosił się na ochotnika. Chociaż Judasz był w społeczności z Jezusem, nie opanował nękającego go grzechu egoizmu i niewiary. Niezależnie od tego, jakie były jego myśli, rola zdrajcy i zdrajcy została przepowiedziana. Pismo Święte stwierdza, że ten zły czyn zostanie popełniony przez kogoś, kto znał Jezusa (Psalm 41,9). Myjąc im nogi, Jezus powiedział, że jeden z nich jest nieczysty; i z duchem niepokoju wyjawił, że jeden z nich Go zdradzi (J 13,18–26).
Zręczny sposób, w jaki Judasz został odprawiony, nie wzbudził podejrzeń uczniów co do powodu, dla którego opuścił pokój (J 13,27-29). Jezus dał Judaszowi tę samą możliwość poznania i uwierzenia, ale Judasz, słuchając Szatana, stał się zdrajcą.
Pytania do nauki:
- Co Jezus uczynił po ustanowieniu Wieczerzy Pańskiej? (J 13,4-5). Czym ten gest Jezusa różnił się od zwyczajowego powitania gości przez gospodarza?
- Dlaczego Jezus stał się sługą, który obmywał nogi swoim uczniom? Jana 13:13-17. Czy Jezus miał na myśli, że ten jeden akt pokory miał być jedynym?
- Co Jezus miał na myśli, używając słowa „obmyć” w Ewangelii Jana 13:10-11? Uwaga: W Ewangelii Jana 13:10 greckie słowo „obmyć” (louō) może odnosić się do obmycia zwłok, podczas gdy słowo „obmycie” (niptō) może odnosić się raczej do ceremonialnego obmycia rąk lub stóp. Słowo „czysty” (katharos) najczęściej tłumaczy się jako czysty i może odnosić się do czystości fizycznej, czystości w sensie lewickim lub czystości etycznej. Jak to się ma do Listu do Rzymian 6:3-7 i Listu do Hebrajczyków 10:12?
- Jaką umowę zawarł już Judasz z arcykapłanami? Ewangelia Mateusza 26:14-16.
- Jaki główny grzech mógł pochłonąć Judasza, doprowadzając go do zdrady Chrystusa? Jana 6:64, Jana 12:6. Uwaga: Judasz otrzymał jedynie 30 srebrników, co stanowiło wartość życia niewolnika. (Zobacz też Wyjścia 21:32)
- Co zostało przepowiedziane o zdrajcy w Psalmie 41:9? Jak to się ma do słów Jezusa w Jana 13:18 i Marka 14:49?
- Jezus wiedział, że Judasz Go zdradzi, a mimo to umył mu nogi (J 13,11.26). Jak można zastosować tę zasadę w naszym codziennym życiu?