Tekst główny: Ewangelia Mateusza 12:22-50
Wiersz do zapamiętania: „Dobry człowiek z dobrego skarbca serca swego wydobywa dobre rzeczy, a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa złe rzeczy. A powiadam wam, że z każdego bezużytecznego słowa, które ludzie wypowiedzą, zdadzą sprawę w dzień sądu. Bo na podstawie słów twoich będziesz usprawiedliwiony i na podstawie słów twoich będziesz potępiony”. Ewangelia Mateusza 12:35-37
Wprowadzenie:
W trzynastej lekcji poprzedniego kwartalnika omówiliśmy fragment Pisma Świętego z Ewangelii Mateusza 12:1-21. Ten ważny fragment streszcza bunt przeciwko zasadom Pana dotyczącym Jego traktowania szabatu. Trzykrotna odpowiedź Jezusa na oskarżenia Żydów to apel o potwierdzenie wiary skierowany do króla, kapłanów i proroka.
Jezus zwrócił się do króla Dawida (Mt 12,3-4), który wraz ze swoimi żołnierzami spożywał chleb konsekrowany przeznaczony wyłącznie dla kapłanów. Skoro król mógł ustanowić taki precedens potrzeby i zerwać z tradycją prawną, dlaczego uczniowie Pana mieliby być krytykowani za coś, co było dozwolone w prawie?
Jezus zwrócił się również do kapłanów (Mt 12,5-6), którzy mieli obowiązek składania określonej liczby ofiar w szabat (Lb 28,9-10). Ich służba nie budziła kontrowersji, ponieważ była wykonywana w posłuszeństwie prawu Bożemu.
W końcu Jezus zwrócił się do proroka Ozeasza: „Albowiem miłosierdzia chcę, a nie ofiary, i poznania Boga bardziej niż całopalenia” (Oz 6,6, zob. Mt 12,7). Prawo szabatu wyznaczało relację Izraela z Bogiem, ale było również aktem miłosierdzia dla ludzi i zwierząt, zapewniając im odpoczynek w każdym tygodniu. Należy zbadać każde prawo sprzeczne z miłosierdziem i zbawienną troską o przyrodę.
Zanim Jezus odrzucił zasady Jezusa, obnażył on dumne, zepsute umysły i serca żydowskich przywódców religijnych w ich godnym pożałowania milczeniu podczas uwięzienia Jana Chrzciciela. Wewnętrznie odrzucali posługę Jana, ale ze względu na jego popularność nie sprzeciwiali mu się otwarcie. Jan był przepowiedzianym zwiastunem Mesjasza.
To prowadzi nas do dalszej części Ewangelii Mateusza 12, która ukazuje publiczne odrzucenie w dwóch sferach: (1) przeciwko władzy Jezusa (Ewangelia Mateusza 12:22-37) i (2) przeciwko twierdzeniom Jezusa o tym, że jest Mesjaszem (Ewangelia Mateusza 12:38-50).
Studium lekcji o słowach
- Omów reakcję niektórych z dobrze życzących przyjaciół Jezusa na Jego niekonwencjonalną posługę? Mk 3,20-21; Łk 8,1-3
- Dlaczego uważasz, że Jezus był gotów uwolnić i uzdrowić opętanego w szabat? Ewangelia Mateusza 12:22-24; Ewangelia Marka 3:22
- Wyjaśnij mądrą odpowiedź Jezusa na oskarżenia faryzeuszy, że wypędza demony mocą ducha diabła. Ewangelia Mateusza 12:25-27; Ewangelia Marka 3:23-26
- W jaki sposób ten akt uwolnienia od demonów i przypowieść Jezusa o gospodarzu potwierdziły Jego prawo do bycia prawdziwym Mesjaszem? Ewangelia Mateusza 12:28-30; Ewangelia Marka 3:27
- Jakie otrzeźwiające słowa wypowiedział Jezus o bluźnierstwie przeciwko Duchowi Świętemu? Ewangelia Mateusza 12:31-32; Ewangelia Marka 3:28-29
- Jakie trzeźwiące słowa wypowiedział Jezus o tym, że pewnego dnia zostaniemy osądzeni za każde nasze bezużyteczne słowo? Co to ujawnia o absolutnej świętości Boga? Ewangelia Mateusza 12:33-37
- Co Jezus powiedział o tych, którzy żądali dowodów na poparcie Jego twierdzeń? Ewangelia Mateusza 12:38-45
- Jak Chrystus okazał niewiarygodną głębię swojej miłości i pasji do swojej duchowej rodziny? Mt 12,46-50; Mk 3,31-35; Łk 8,19-21