Tekst główny: Jana 4:4-26
Wiersz do zapamiętania: „Lecz nadchodzi godzina, owszem już jest, kiedy prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie; bo Ojciec takich szuka, którzy by Mu tak cześć oddawali. Bóg jest Duchem, a ci, którzy Mu cześć oddają, winni Mu ją oddawać w Duchu i prawdzie”. Jana 4:23-24
Wprowadzenie:
Wiele ważnych wydarzeń w życiu Jezusa miało miejsce, gdy udawał się dokądś. Choć każdego dnia miał jasno określoną misję, żył też „tu i teraz”, maksymalnie wykorzystując każdą okazję. Był Mistrzem zarządzania czasem i efektywności, nigdy nie pozwalając, by chwilowa pilność przyćmiła Jego nadrzędne cele, ale jednocześnie był w kontakcie z tym, co doraźne. Wiele możemy się nauczyć z równowagi, jaką zachowywał. Jednak doświadczenie Chrystusa z kobietą przy studni uczy nas czegoś ważniejszego.
Niewiele nam da zaangażowanie się w naszą misję dla Boga, planowanie dnia, wypełnianie zadań, a nawet skupianie się na bieżących okazjach, jeśli nie będziemy mieli odpowiedniego serca. Mianowicie, czy będziemy służyć Chrystusowi i innym, czy sobie? Nasza decyzja wpłynie na rodzaj naszego serca. Małe serca, choć bezpieczne i chronione, nigdy niczego nie wnoszą.
I odwrotnie, serca służące, choć wrażliwe, to serca, które znają najwięcej radości i pozostawiają swój ślad na świecie. Pielęgnuj głuchotę, a nigdy nie usłyszysz dysonansów życia, ale też nie usłyszysz wspaniałych tonów wielkiej symfonii! Pielęgnuj ślepotę, a nigdy nie dostrzeżesz brzydoty, ale też nie dostrzeżesz piękna Bożego stworzenia. Pielęgnuj małe serce, a choć możesz uniknąć wielu przeszkód, nigdy nie poznasz dającego siłę wiatru Ducha Świętego. Musimy wybierać między osobistym komfortem a widzeniem zmian w życiu i wielkich rzeczy dziejących się dla Królestwa Bożego.
Wystarczy rzucić okiem na codzienną gazetę, by dostrzec ogromną potrzebę serc służebnych – serc poszerzonych – serc troskliwych. Historia naszego Pana i kobiety przy studni daje nam wgląd w serce służebne. Serce służebne to serce otwarte, które służy, gdy jest zmęczone; jest przepełnione taką miłością, że przekracza bariery życia i wyciąga rękę; dostrzega potencjał Boga w każdej okazji. Takie było serce Pana.
Studium lekcji
o słowach
- Dlaczego Jezus był w Samarii? Jana 4:3-4
- Dlaczego Jezus siedział na studni? Jana 4:5-6
- Z jakich powodów Jezus przemówił do tej konkretnej kobiety przy studni? (J 4,7-9)
- Jak Jezus wykorzystał swoje pragnienie wody, by nauczać głębokiej prawdy? Jana 4:10-15
- Jak Jezus pokazał tej kobiecie, że wie wszystko o niej i jej życiu osobistym? Jana 4:16-18
- Jakie ważne objawienia Jezus dał tej kobiecie na temat kultu i na temat Siebie? Jana 4:20-26
- Jak Sychar zareagował na świadectwo Samarytanki? Jana 4:27-30
- Jak Jezus wykorzystuje tę sytuację, aby nauczać uczniów? Jana 4:31-38
- Jaki był końcowy rezultat nieprawdopodobnej rozmowy Jezusa z kobietą przy studni? Jana 4:39-45