Tekst główny: Łukasza 7:1-50
Wiersz do zapamiętania: A oto kobieta w mieście, która prowadziła grzeszne życie, dowiedziawszy się, że Jezus siedzi za stołem w domu faryzeusza, przyniosła alabastrowy flakonik wonnego olejku i stanęła z tyłu u Jego stóp, płacząc. I zaczęła łzami oblewać Jego nogi, i włosami swojej głowy je wycierać. I całowała Jego nogi, i namaszczała je wonnym olejkiem. Łk 7,37-38
Wprowadzenie:
Wiara jest jedynym skutecznym sposobem dotarcia do Boga, ale musimy zrozumieć głębię naszej potrzeby, gdy się do Niego zbliżamy. Pierwszym błogosławieństwem, którego nauczał Jezus, było bycie „ubogim w duchu” (Mt 5,3). Humanista twierdzi, że odpowiedzi na konflikty życiowe leżą w nas samych, że przeznaczeniem ludzkości jest rozwiązywanie własnych problemów i rozwój społeczeństwa. Prawdziwa wiara sprzeciwia się temu poglądowi. Wymaga, abyśmy najpierw zrozumieli nasze własne potrzeby, naszą niezdolność do ich zaspokojenia i że jedynym, który może nam pomóc, jest Jezus Chrystus. Tylko On jest Bożą drogą zbawienia dla ludzkości.
To łączy wiarę i pokutę, bo nikt nie może zbliżyć się do Boga bez serca wiary w duchu pokuty. Przychodzimy do Niego wiedząc, że na to w ogóle nie zasługujemy i że jedyną naszą prośbą jest to, że On jest łaskawym i miłosiernym Zbawicielem. W chwili, gdy wierzymy, że zasługujemy na Bożą łaskę bardziej niż ktokolwiek inny, tracimy z oczu istotę prawdziwej pokuty. Jedyne, na co każdy z nas zasługuje, to śmierć.
Ozeasz 14 trafnie ilustruje prawdziwą pokutę. Ten trzyetapowy proces obejmuje: zwrócenie się do Boga z pokorą i wiarą; żal za przeszłe niepowodzenia; oraz wyrzeczenie się dawnych nawyków i rzeczy, w które kiedyś wierzyliśmy:
„Izraelu, nawróć się do Pana, Boga swego, bo zbłądziłeś z powodu swojej winy. Zabierz ze sobą słowa i nawróć się do Pana. Powiedz Mu: Odpuść nam wszelką winę, przyjmij nas łaskawie, bo złożymy ofiary z naszych ust. Asyria nas nie zbawi, nie będziemy jeździć na koniach i nie będziemy już mówić o dziele naszych rąk: «Jesteście naszymi bogami». Bo w Tobie sierota doznaje miłosierdzia” (Ozeasza 14:1-3).
W Księdze Ozeasza 14:4-9 opisano wspaniałe błogosławieństwa, jakie Bóg oferuje ludziom prawdziwie żałującym.
Studium lekcji o słowach
- Dlaczego Jezus zdziwił się wiarą setnika? Ewangelia Mateusza 8:1, 5-13; Ewangelia Łukasza 7:1-10
- Dlaczego Jezus mógłby zostać skrytykowany za zatrzymanie konduktu pogrzebowego i dotknięcie trumny i zwłok? Łk 7,14-15; Lb 19,20-21; Lb 5,2-3; 19,11-20
- Wyjaśnij, dlaczego Jezus miał prawo zignorować Prawo Mojżeszowe, aby wskrzesić zmarłego syna wdowy. Łk 7,13-15
- Co uczynił Jezus, aby uczniowie Jana wiedzieli, że Jezus jest Chrystusem? Ewangelia Mateusza 11:4-6; Ewangelia Łukasza 7:21-23
- Opisz, jak Jezus uhonorował Jana Chrzciciela. Ewangelia Mateusza 11:7-19; Ewangelia Łukasza 7:24-28
- Czego Jezus nauczał o dziecinności faryzeuszy i uczonych w Prawie? Ewangelia Mateusza 11:16-19; Ewangelia Łukasza 7:30-35
- Jaki szokujący kontrast uczynił Jezus z Korozainem, Betsaidą i Kafarnaum? Ewangelia Mateusza 11:20-30
- W jaki sposób Szymon okazał Jezusowi wielką nieuprzejmość? Łk 7,44-46.
- Jakich prawd nauczał Jezus w krótkiej przypowieści, którą opowiedział Szymonowi? Łk 7,41-43
- Czego uczy nas spotkanie Jezusa, Szymona i kobiety na temat samouwielbienia?