Owoce Ducha – Lekcja 8 – Dobroć

Tekst Pisma Świętego: Jana 5:1-18

Wiersz do zapamiętania: Dlatego, póki czas mamy, czyńmy dobrze wszystkim, a najbardziej naszym domownikom w wierze. Galacjan 6:10

Cel lekcji: Zrozumieć, że owoc Ducha Świętego jest owocem dobra, abyśmy mogli wzrastać i okazywać dobroć.

Dobroć. Samo wspomnienie tego słowa wywołuje obrazy życzliwości, pokoju, troskliwości, hojności, życzliwości, uczynności, miłości itd. Dobroć to „w charakterze lub konstytucji akt bycia lub czynienia dobra”. Bóg jest z natury absolutnie i całkowicie dobry. Jednak, jako naśladowcy Chrystusa, ten konkretny atrybut owocu Ducha Świętego wydaje się być tym, z czym wielu z nas ma trudności w codziennym życiu.

Dlaczego? Z całą pewnością dobroć wymaga od nas wyrzeczenia się siebie i dbania o interesy innych. Wymaga od nas wyjścia poza granice komfortu i tego, co znane. Dobroć wzywa nas do przełamania barier egoizmu i ryzyka braku rekompensaty za ten czyn.

Niektórzy mogą sądzić, że człowiek musi być wyjątkowy, aby osiągnąć dobroć. Musimy pamiętać, że te aspekty Ducha Świętego powinny przejawiać się w każdym z nas, gdy wzrastamy w sprawach Bożych. Tak, jesteśmy kimś wyjątkowym ze względu na to, „Który” jest naszym. Dlatego oczekuje się od nas, że będziemy jaśnieć dobrocią.

Jesteśmy zobowiązani do okazywania cech Ducha Świętego w naszym życiu nie tylko po to, by pokazać, że jesteśmy częścią Ciała Chrystusa, ale także po to, by pomóc innym dostrzec w nas Chrystusa i przyciągnąć ich do Królestwa Bożego.

Kiedy okazujemy dobroć, pokazujemy, że jesteśmy żyzną glebą – glebą wystarczająco żyzną, by wydać pąki i kwiaty troski, honoru, przychylności, życzliwości, cnoty i hojności. Pięknie jest być nosicielem dobra! Żadne łzy, smutek, nienawiść, złośliwość ani strach nie mają miejsca, gdy trwa dobroć.

Niektórzy z nas mogą chcieć, aby owoc Ducha Świętego został na nas wylany w sposób nadprzyrodzony, ale gdyby Bóg to uczynił, nie wymagałoby to od nas żadnego wysiłku w celu rozwoju. Musimy współpracować z Bogiem. To wymaga czasu i pasji, by być bardziej podobnym do Chrystusa. Chwała Bogu, On zapewnił nam możliwość przejawiania tego aspektu owocu Ducha Świętego. O Boże!

Współdziałaj ze Słowem Bożym

  1. Dlaczego myślisz, że Dawid zawołał: „Straciłbym serce, gdybym nie wierzył, że ujrzę dobroć Pana w krainie żyjących” ( Psalm 27:13
  2. Po co zostaliśmy stworzeni? Efezjan 2:10; 1 Piotra 4:10
  3. W które dni tygodnia powinniśmy czynić dobro? Wyjaśnij na podstawie Ewangelii Jana 5:1-17
  4. Porównaj zachowanie głównych bohaterów Ewangelii Łukasza 10:30-35. Dlaczego czyny miłosiernego Samarytanina były godne uwagi? Czy czynienie dobra powinno zależeć od posiadania wszelkich środków, aby pomóc?
  5. W jaki sposób możemy wyrażać dobroć? Ewangelia Mateusza 25:34-46; Ewangelia Łukasza 6:35; List do Kolosan 3:12-14
  6. W Ewangelii Jana 5:19-20 Jezus oparł swoje dobre czyny na tym, co widział u swojego Ojca. Co powinniśmy wywnioskować z Jego odpowiedzi?
  7. Co powinno nas motywować do okazywania dobroci? 1 Koryntian 10:31; Galacjan 6:9