Tekst główny: Ewangelia Marka 6:7-30
Wiersz do zapamiętania: Potem przywołał Dwunastu i zaczął ich rozsyłać po dwóch, dając im władzę nad duchami nieczystymi. Przykazał im, żeby nic nie brali na drogę prócz laski – ani torby, ani chleba, ani miedziaków w trzosie – ale żeby włożyli sandały i nie wdziewali dwóch sukien. Ewangelia Marka 6:7-9
Wstęp:
Jezus nakazał Dwunastu, aby wyruszyli, głosili dobrą nowinę i służyli ludziom. Wcześniej Jezus poświęcał mnóstwo czasu nauczaniu uczniów, ale teraz dał im swoją władzę. Stali się przedstawicielami Jezusa i zaczęli czynić to, co On czynił: uzdrawiać chorych, głosić pokutę i wypędzać demony. Jezus obdarzył ich zarówno mocą, jak i autorytetem posługi.
Instrukcje dane uczniom obejmowały podstawowe priorytety: całkowite poleganie na relacji z Bogiem, nawiązywanie relacji opartych na zaufaniu między sobą oraz rozwijanie znaczących relacji z osobami, które przyjmowały ich w trakcie podróży.
Te trzy priorytety relacyjne powinny być częścią naszego dzisiejszego życia. Przede wszystkim powinniśmy mieć relację z Bogiem. Ta relacja powinna być rozwijana poprzez modlitwę i studiowanie Słowa. Powinniśmy wzrastać w dojrzałości i budować solidny fundament, aby w obliczu odrzucenia, móc mocno trzymać się nauk, których się nauczyliśmy.
Po drugie, powinniśmy budować partnerskie relacje z innymi wierzącymi. To zobowiązuje nas do odpowiedzialności i wzmacnia nasze świadectwo, świadectwo i poświęcenie. We dwoje możemy być silniejsi. W jedności mamy moc, by odeprzeć wszelkie pokusy, jakie zło może nam rzucić na drogę.
Mamy również rozwijać głębokie relacje z nowymi wierzącymi. Poprzez wspólnotę i komunię, dajemy przykład chrześcijańskiego postępowania. Słowem i czynem pokazujemy, kim jest prawdziwy wierzący i co czyni. Poprzez braterską miłość rozwijaną w życiu nowych wierzących, dajemy świadectwo Pismu Świętemu: „Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali” (J 13,35).
Wreszcie, mamy być rękami Jezusa wyciągniętymi do świata. Mamy leczyć, głosić, dawać i kochać tak jak On.
Studium lekcji
o słowach
- Dlaczego Jezus wysłał uczniów po dwóch? Czy nie byłoby efektywniej, gdyby każdy poszedł sam? Mk 6,7; Kzn 4,9-12; Pwt 17,6; Amos 3,3
- Dlaczego Jezus powiedział im, żeby nie zabierali pieniędzy, zapasów ani dodatkowych ubrań? Mk 6,8-9; Mt 6,25-34
- Co uczniowie mogli zabrać i dlaczego? Mk 6,8; Wj 4,1-5; Ps 23,4
- Co Jezus chciał powiedzieć swoim uczniom w Ewangelii Marka 6:10 na temat znaczenia budowania relacji? (Zobacz także Księgę Koheleta 4:12; Psalm 55:24; Księgę Wyjścia 18:20 i Księgę Przysłów 27:10)
- Jaką karę wypowiedział Jezus w związku z odrzuceniem przesłania uczniów? Mk 6,11; Wj 9,9
- Jak historia Jana Chrzciciela wypada w porównaniu z innymi biblijnymi opowieściami o konflikcie między „królami a prorokami”? Mk 6,17-28; 1 Krl 16,29-33; 1 Krl 19,2
- Dlaczego Herod myślał, że Jan Chrzciciel zmartwychwstał? Mateusza 14:1-2; Marka 6:14-16; Łukasza 9:7-9