Służba Chrystusa w Galilei – Codzienne nabożeństwo – Lekcja 12

Niedziela: Legion Demonów — Mateusza 8:28-32; Marka 5:1-13; Łukasza 8:26-33
Jezus spotkał człowieka, który był ciężko dręczony przez demony. Człowiek ten natychmiast rozpoznał w Jezusie Syna Bożego i Jezus uratował tego człowieka. Bez Jezusa człowiek ten doświadczyłby niekończących się tortur ze strony tych licznych demonów. Inni próbowali mu pomóc w jedyny znany im sposób, związując go linami i łańcuchami. Ale ich wysiłki były nikłe. Tylko Jezus mógł go uratować. Kiedy pokusy życiowe nas przytłaczają, możemy być właśnie tacy. Nasze wysiłki, by zwyciężyć, są w najlepszym razie żałosne. Ale z mocą Jezusa możemy zwyciężyć.

Poniedziałek: Miasto odrzuca Jezusa — Ewangelia Mateusza 8:33-34; Ewangelia Marka 5:14-20; Ewangelia Łukasza 8:34-39
Kiedy mieszkańcy miasta usłyszeli, co się stało, pobiegli na plażę, aby zobaczyć to na własne oczy. Tam znaleźli mężczyznę siedzącego spokojnie u stóp Jezusa. Mężczyzna ten został całkowicie odmieniony — emocjonalnie, fizycznie i duchowo. Zamiast zareagować z ekscytacją, ludzie byli przestraszeni. Prawdopodobnie byli przesądni i bali się tego, co może się wydarzyć, a może denerwowali się, że Jezus ostatecznie zabije więcej ich bydła. Niezależnie od przyczyny ich strachu, nie rozpoznali w Jezusie Syna Bożego.

Wtorek: Córka Jaira — Mateusza 9:18-19, 23-26; Marka 5:21-24; Marka 5:35-43; Łukasza 8:40-42,49-56
Cud, którego dokonał Jezus, wskrzeszając córkę Jaira, niesie ze sobą trzy uderzające lekcje. Po pierwsze, wiara Jaira jest sednem historii. Mimo że został poinformowany, że jego córka już nie żyje, miał niezachwianą wiarę, że Jezus może przezwyciężyć nawet tę straszną okoliczność. Jego wiara była prawdziwa i głęboka. Tak naprawdę, Jezus nawet go pochwalił. Po drugie, sam cud pokazał ostateczną moc Chrystusa; On jest Zmartwychwstaniem i Życiem! Po trzecie, Jezus chciał zachować cud w tajemnicy. Mógł rozgłosić cud po całym kraju i zwiększyć swoją sławę wśród ludzi. Ale tego nie zrobił.

Środa: Skrawek Jego szaty — Mt 9, 20-22; Mk 5, 25-34; Łk 8, 43-48
Ten fragment pokazuje, że nawet w tłumie ludzi Jezus w pełni zdawał sobie sprawę z indywidualnej potrzeby kobiety. Prawdziwa wiara zawsze wyróżniała się z tłumu, a tego dnia cnota spłynęła na nią. Choć była nieczysta z powodu choroby, zaryzykowała przyjście do Jezusa. Podeszła ukradkiem, by dotknąć choćby skrawka Jego szaty; była zdesperowana. Znajdowała się w najgorszym momencie swojego życia. Dlaczego i my czekamy w ten sposób, zanim wyciągniemy rękę do Jezusa?

Czwartek: Jezus uzdrawia niewidomych i niemych — Ewangelia Mateusza 9:27-34
Te cuda uzdrowień stanowią interesujący kontrast. Kiedy tłum je widzi, jest zdumiony. Mówią nawet, że nigdy czegoś podobnego nie widzieli! Ale mężczyźni, których życie było poświęcone celom religijnym, twierdzili, że cuda te są dziełem szatana. Widzieli te same cuda, jaka była różnica? Tłum rozpoznał w Jezusie Syna Bożego. Faryzeusze nie.

Piątek: Ostatnia wizyta w Nazarecie — Mt 13,54; Mk 6,1-2
Kiedy Jezus powrócił do Nazaretu, nauczał w synagogach. Ludzie byli zdumieni dziełami Jezusa i mądrością Jego nauczania. Nie oznaczało to jednak, że uznali Go za Syna Bożego. Byli zadowoleni, ale nie wierzyli w Niego jako Mesjasza ze względu na wczesną znajomość z Jezusem. Byli duchowo ślepi na Jego prawdziwą tożsamość.

Sobota: Prorok bez czci — Ewangelia Mateusza 13,55-58; Ewangelia Marka 6,3-6
W Nazarecie Jezus nie jest tak chętnie przyjmowany, jak podczas swojej podróży. Nazaret był Jego rodzinnym miastem. Ludzie kwestionowali Jego autorytet, pytając: „Czyż nie jest to syn cieśli?”. Ludzie, z którymi Jezus dorastał, traktowali Go jak coś oczywistego. Życie Jezusa pokazało, jak trudniej jest dotrzeć do najbliższych dla Chrystusa, podczas gdy zupełnie obcy są lepiej przyjmowani. Kiedy rządzi nami niewiara i pogarda, Chrystus zostaje wygnany z serca.