Tekst Pisma Świętego: 2 Piotra 1:1-8
Cel lekcji: Zdefiniować i wyjaśnić umiarkowanie jako owoc Ducha.
Wiersz do zapamiętania: Ale właśnie dlatego dołóżcie wszelkich starań i dołączcie do waszej wiary cnotę, do cnoty poznanie, do poznania powściągliwość, do powściągliwości wytrwałość, do wytrwałości pobożność. 2 Piotra 1:5-6
Umiarkowanie definiuje się jako samokontrolę (Słownik Biblijny Vine'a), co trudno osiągnąć bez działania Ducha Świętego w życiu. Jest to ważne, ponieważ praktykując tę część owocu Ducha, dziecko Boże jest w stanie prowadzić zrównoważone życie. Bez umiarkowania wzloty i upadki w naszym życiu przekroczyłyby swoje granice.
Samokontrola oznacza samodyscyplinę i powściągliwość w stosunku do pragnień i żądz. Jest to panowanie nad własną wolą. Mówiąc prościej, samokontrola to umiejętność panowania nad sobą.[1] Bóg dał nam moc wyboru, możliwość mądrego wybierania tego, co dobre i miłe w Jego oczach. Stworzył człowieka ze zdolnością do umiarkowania w podejmowaniu decyzji i do współpracy z Jego głosem w obliczu pokus diabelskich podszeptów.
Dopóki żyjemy, będziemy kuszeni. W związku z tym potrzebujemy Bożej samokontroli w każdej minucie dnia, w każdej dziedzinie życia, w której możemy stawić czoła pokusom. „Potrzebujemy pomocy Ducha w walce z cielesnymi pożądliwościami w zwykłych dziedzinach życia… takich jak jedzenie i picie, kupowanie i posiadanie, we wszystkich sprawach zmysłowych i seksualnych oraz w wszelkiego rodzaju samouwielbieniu.[2]
Co daje samokontrola? Cóż, kiedy owoce samokontroli działają w naszym życiu, dostrzeżemy następujące mocne strony:
- „Samokontrola kontroluje i kontroluje siebie.
- Samokontrola powstrzymuje jaźń.
- Samokontrola dyscyplinuje i opanowuje samego siebie.
- Samokontrola powstrzymuje i rządzi sobą.
- Samokontrola mówi sobie: „NIE!”[3]
Zwróć jednak uwagę na to, czego samokontrola nie robi:
- „Samokontrola nie poddaje się pokusie.
- Samokontrola nie poddaje się zachciankom.
- Samokontrola nie ma nic wspólnego z grzechem.
- Samokontrola nie pobłaża sobie.
- Samokontrola nie jest sama w sobie satysfakcjonująca[4]
Każdy z nas może mieć inną listę cielesnych pokus, ale każdą bitwę wygrywa się w ten sam sposób – wzywając Boga i polegając na Jego darze umiarkowania. Oto kilka sposobów, w jakie możemy pielęgnować umiarkowanie:
(1) Zacznij od Chrystusa. Upewnij się, że On jest twoim Panem i Mistrzem. Upewnij się, że ma Go na tronie twojego serca. Ja i Jezus nie możemy panować jednocześnie. Ciało musi zostać ukrzyżowane.
(2) Monitoruj swoje działania – to, co widzisz i słyszysz. Dawid powiedział w Psalmie 101:3: „Nie będę stawiał przed oczami niczego niegodziwego”.
(3) Zajmuj się pobożnymi sprawami. Jest takie powiedzenie: „Próżny umysł to warsztat diabła”. Dawid i żona Potifara mieli ten sam problem. Postępuj właściwie, a nie będziesz tak bardzo kuszony do czynienia zła.
(4) Po prostu powiedz: „Nie”!
(5) Módl się o każdy aspekt swojego życia. Poddaj wszystko Bogu.
Współdziałaj ze Słowem Bożym
- Jak werset Przysłów 25:28 odnosi się do dyskusji na temat umiarkowania?
- Co może się stać, gdy nie panuje się nad swoim nastrojem? Lb 20,6-13
- Czego możemy się nauczyć z 2 Samuela 11:1-5?
- Co muszą robić starsi święci, aby promować wstrzemięźliwość w Kościele? List do Tytusa 2:1-8
- Jak łaska Boża wpływa na nas w kwestii umiarkowania? List do Tytusa 2:11-12
[1] John MacArthur, Jr., Wolność w Chrystusie (Panorama City, Kalifornia: Word of Grace Communities, 1986), s. 96.
[2] Elizabeth George, Wędrówka kobiety z Bogiem (Eugene, Oregon: Harvest House Publishers, 2000), 189.
[3] Tamże, 190.
[4] 1. Tamże, 190.