„Czyż będziesz patrzył na to, czego nie ma? Bo bogactwo z pewnością przybiera sobie skrzydła; jak orzeł ulatują ku niebu.” (Przysłów 23:5)
Czytanie Pisma Świętego: Ewangelia Mateusza 6:19-21; Księga Przysłów 8:10-21
Wstęp:
Nasz czas, wysiłek, energia, pieniądze, pomysły i nadzieja mogą być lokowane tylko w jednym z dwóch miejsc: niebie lub ziemi. Wszystko, co robimy, jest depozytem w banku życia, a każdy depozyt wskazuje na nasze priorytety. Niezależnie od tego, co robimy – kosząc trawnik, oddając się codziennym modlitwom, wypowiadając słowa, wydając osądy – inwestujemy w nasze wieczne przeznaczenie.
Trudność w tej zasadzie polega na rozróżnieniu, co naprawdę się liczy, a co nie. Jak powiedział Paweł, wszystko nam wolno, ale nie wszystko jest korzystne. Oglądanie telewizji jest w porządku, o ile nie staje się bogiem lub nie oglądamy niemoralnych programów; akceptowalne jest dbanie o czystość samochodów, o ile nie stają się one centrum naszej uwagi; jesteśmy zobowiązani do utrzymywania rodziny, o ile praca nie zdominowała naszego życia. Kiedy cokolwiek staje nam na drodze do Boga, inwestujemy w doczesny skarb ziemskich nagród i samozadowolenia.
Jak możemy stwierdzić, czy nasze priorytety są niewłaściwe? Pomoże nam w tym modlitwa, szczery, osobisty rachunek sumienia. Co zaprząta nasze myśli – Bóg, rodzina czy praca? Jak lubimy spędzać większość czasu – na naszym ulubionym hobby czy z Panem na modlitwie i medytacji? Na co czekamy bardziej niż na cokolwiek innego – na dużą wypłatę czy anonimową pomoc bliźnim?
Interesującym aspektem tego fragmentu wersetu jest to, że pobożna przemiana zależy od zewnętrznej przemiany. Zbyt często wierzymy, że jeśli zdobędziemy ludzkie serca, zdobędziemy ich lojalność, zaangażowanie, a nawet pieniądze. Ale ten fragment wskazuje, że jeśli najpierw uda nam się zdobyć ich portfele, to zdobędziemy również ich serca. Nie chodzi o to, że same uczynki prowadzą do duchowej przemiany, ale o to, że działają one w powiązaniu z wewnętrzną przemianą. Jak mówi Księga Przysłów 16:3: „Powierz Panu swoje dzieła, a zamysły twoje się spełnią”
Pytania do lekcji:
- W jakie ziemskie skarby możemy inwestować swój czas, energię i zasoby? Jakie mamy ostrzeżenia przed inwestowaniem i powierzaniem im ziemskich skarbów? Łk 12,13-21; Mt 6,19-21; Psalm 62,10; Prz 28,20; Mk 4,19.
- Omówcie poniższe fragmenty Pisma Świętego dotyczące ziemskich skarbów i ich wiecznej wartości. Psalm 49:10; Księga Przysłów 23:5; Księga Koheleta 2:18; Księga 5:10; 1 List do Tymoteusza 6:7-10.
- Jakich bogactw powinni szukać chrześcijanie? Księga Przysłów 8:10-21; 13:7; Ewangelia Jana 6:27; List do Efezjan 1:7; 2:7; 3:8; List do Hebrajczyków 11:26; List Jakuba 2:5; Ewangelia Mateusza 6:33.
- Jaka jest nasza ostateczna nagroda za inwestowanie w niebiańskie skarby? Jana 14:2; 2 Koryntian 5:1; Hebrajczyków 11:8-10; Objawienie 22:14; Jakuba 1:12; 1 Piotra 5:4.
- Dlaczego ważne jest, aby zrozumieć, że zarządzanie naszym czasem, energią i zasobami wskazuje na stan naszego serca? Ew. Mateusza 6:21; 12:34-37; List Jakuba 1:22-25; 4:11-17; Objawienie 3:17.
- Czy możemy zmienić stan naszego serca i pragnienie ziemskich skarbów, po prostu zmieniając nasze postępowanie? Dlaczego? Rzymian 3:19-20; Przysłów 20:9; Galatów 2:16; Efezjan 2:8-9; Tytusa 3:4-5.
- Jako chrześcijanie, jeśli pragnienia naszego serca nie są zgodne ze Słowem, jak możemy je zmienić? List do Hebrajczyków 11:6; 1 List Jana 5:4; Ewangelia Jana 6:28-29; 12:46; Psalm 1:1-2; List do Rzymian 12:1-2; List do Efezjan 4:22-24.
Zastosowanie w życiu:
W tym tygodniu poświęć kilka chwil każdego dnia na zapisanie, jak spędzasz czas, o czym rozmawiasz i o czym myślisz. Porównaj ilość czasu, którą poświęcasz sobie i Bogu. Jeśli jest jakaś dziedzina, w którą nie inwestujesz wiecznie, dostosuj swój harmonogram tak, aby Twój czas był przeznaczony na inwestycje w niebie. Pamiętaj, że Twoje działania będą się zmieniać wraz ze wzrostem Twojej wiary w Jezusa.