„Nie będziesz pożądał domu bliźniego swego. Nie będziesz pożądał żony bliźniego swego, ani jego sługi, ani jego służącej, ani jego wołu, ani jego osła, ani żadnej rzeczy, która należy do bliźniego twego” Wyjścia 20:17
Czytanie Pisma Świętego: Ewangelia Mateusza 19, 16-30; Ewangelia Marka 10, 17-30
Wiersz do zapamiętania: Nakłoń moje serce ku Twoim świadectwom, a nie ku chciwości. Psalm 119:36
Wstęp:
„Nie pożądaj domu bliźniego swego. Nie pożądaj żony bliźniego swego, ani jego sługi, ani jego służącej, ani jego wołu, ani jego osła, ani żadnej rzeczy, która należy do bliźniego twego” (Wyjścia 20:17). Są to nakazy od Boga.
Biblia nie obiecuje, że będziemy zdrowi, bogaci i mądrzy dzięki wierze w Boga. Często idee Ewangelii mieszają się z amerykańskim marzeniem, dlatego oczekujemy, że jeśli będziemy postępować sprawiedliwie, Bóg zapewni nam zdrowie i obdarzy nas hojnie swoimi dobrami. W takiej postawie wiara jest niczym innym, jak drogą do materializmu. Zamiast tego powinniśmy cieszyć się zadowoleniem i pokojem, które pochodzą od naszego Ojca Niebieskiego poprzez naszą relację z Jego Synem, Jezusem Chrystusem. Dziesiąte przykazanie wzywa nas, abyśmy nie koncentrowali się na materialnych dobrach tego świata, ale na naszym Ojcu Niebieskim.
Przykazanie „Nie pożądaj” (Wj 20,17) jest wyjątkowe wśród przykazań, ponieważ odnosi się do pragnień w naszych sercach. Jest to interesujące, ponieważ Jezus nauczał tego samego o sercu, kiedy mówił, aby nie nienawidzić brata, bo w przeciwnym razie popełnimy morderstwo, i nie patrzeć pożądliwie na kobietę, aby nie dopuścić się cudzołóstwa. Ważne jest, abyśmy zrozumieli, że grzeszymy nie tylko naszymi czynami, ale także pragnieniami. Postawa serca jest kluczem do zrozumienia naszej wiary.
Myśląc o pożądaniu, zaczynamy zdawać sobie sprawę, że wiele nieporozumień i zrujnowanych relacji wynika z nieprzestrzegania tego przykazania. Nie da się kochać bliźniego, pożądając tego, co on ma.
Chociaż powiedziano nam, aby nie pożądać dóbr bliźniego, nie jest zabronione posiadanie ich ani ich posiadanie. Pomyślmy na przykład o Abrahamie i Hiobie. Obaj byli sprawiedliwymi ludźmi i mieli wiele dóbr. Wyzwanie związane z naszymi dobrami polega na tym, aby postrzegać je jako należące do Boga i pochodzące od Niego. Powinny być postrzegane jako dary, którymi należy się swobodnie dzielić z innymi, tak jak Bóg swobodnie podzielił się z nami darem swojego Syna. Lepiej jest dawać niż brać i nieskończenie lepiej jest dawać niż pożądać tego, co należy do kogoś innego.
Pytania do lekcji:
- Jakie postawy serca prowadzą do chciwości? Łk 12,15-21; Ps 62,10; Hbr 13,5.
Uwaga: Chciwość można zdefiniować jako silne pragnienie czegoś, co należy do innej osoby. - Achab pożądał winnicy Nabota. Jak jego chciwość doprowadziła go do innych grzechów? 1 Krl 21:1-16
- Jak chciwość doprowadziła Dawida do innych grzechów? 2 Samuela 11:2-5, 15
- Czym według Pawła jest chciwość? Kolosan 3:5, 6; Efezjan 5:3, 5. Dlaczego?
- Jakie ostrzeżenie Jezus dał na temat chciwości? Ewangelia Marka 7:20-23
- Czy „miłość pieniędzy” to to samo, co chciwość? 1 Tymoteusza 6:9-10
- Jakie jest niebezpieczeństwo pokładania ufności w bogactwie i jakie jest rozwiązanie? Ewangelia Marka 10:23-27
- Kto daje człowiekowi zdolność do zdobywania bogactwa? Księga Powtórzonego Prawa 8:18. Skąd ostatecznie bierze się bogactwo? 1 Księga Samuela 2:7; 1 Księga Kronik 29:12
- Porozmawiajmy o tym, czego ktoś może pragnąć poza rzeczami materialnymi.