Dzieje Apostolskie…Lekcja 5: Ewangelia rozprzestrzenia się przez Samarię

Wiersz do zapamiętania: „Tak mówi Pan: Niebo jest moim tronem, a ziemia podnóżkiem moich stóp. Gdzież jest dom, który mi zbudujecie, i gdzież jest miejsce mojego odpoczynku?” Izajasz 66:1.

Codzienne czytania biblijne: Dzieje Apostolskie 6:8-8:3; Dzieje Apostolskie 8:3-8:40; Powtórzonego Prawa 18:1-22; Izajasza 53:1-12; Izajasza 66:1-24; Amosa 5:1-27

Czytanie Pisma Świętego: Dzieje Apostolskie 6:8-15

Wstęp:

Ta lekcja obejmuje męczeństwo Szczepana i rozprzestrzenianie się Ewangelii w Samarii. Jezus dał swoim uczniom mapę drogową, którą mieli podążać. Mieli udać się z Jerozolimy do Judei i Samarii, a następnie na krańce ziemi. Zauważ, jak Bóg wykorzystuje prześladowania, aby wysłać uczniów z Jerozolimy. Zmuszeni do opuszczenia domu, chrześcijanie rozeszli się wszędzie, głosząc Słowo (Dz 8,4).

Najpierw Ewangelia dotarła do Żydów w Jerozolimie. W tej kolejnej fazie głoszenia Ewangelii, słowo Boże dociera do Żydów i innych mieszkańców miast wokół Jerozolimy. Łukasz opisuje historię Filipa, aby zilustrować ten wysiłek ewangelizacyjny. Filip był jednym z siedmiu wybranych, aby usługiwać greckim wdowom.

Ciekawe, że Filip udaje się do „miasta Samarii”, aby głosić Chrystusa. Biorąc pod uwagę wrogość między Żydami a Samarytanami, jesteśmy zdumieni sukcesem Filipa! Po raz kolejny pokazuje on rękę naszego Ojca Niebieskiego w szerzeniu Ewangelii. Czy Jezus mógł położyć podwaliny ewangelizacją, którą prowadził w Samarii? Kto wie! Nie wiemy, czy obszar, który ewangelizował Filip, to ten sam, co Sychar, gdzie głosił Jezus (J 4,39-41).

W każdym razie Filip odniósł wielki sukces. Łukasz odnotowuje, że tłumy „z uwagą i jednomyślnością” słuchały przesłania Filipa. Słuchali jego przesłania i zostali poruszeni cudami dokonanymi przez Filipa. Filip był postrzegany jako „wielka moc Boża”.

Jak reagujemy na przykład żydowskich chrześcijan głoszących pogardzanym Samarytanom? Czy docieramy do „Samarytan” w naszym sąsiedztwie? Czy w twoim kościele są tylko „Żydzi” lub „Samarytanie”? „Bo wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyoblekliście się w Chrystusa. Nie ma już Żyda ani Greka, nie ma już niewolnika ani wolnego, nie ma już mężczyzny ani kobiety; wszyscy bowiem jesteście kimś jednym w Chrystusie Jezusie” ( Gal. 3:27-28).

Pytania do lekcji:

Dzieje Apostolskie 6:8-7:60. Męczeństwo Szczepana

  1. Jakie mogło być pochodzenie rodzinne Szczepana, biorąc pod uwagę jego imię i synagogę, do której należał, oraz fakt, że został wybrany jako jeden z siedmiu mężczyzn służących greckim wdowom? Dzieje Apostolskie 6:5, 8-9.
  2. Jakie były oskarżenia przeciwko Szczepanowi i czy były prawdziwe? Dzieje Apostolskie 6:11-15; 7:51-53.
  3. Co mówi przemówienie Szczepana w Dziejach Apostolskich 7 o jego poglądach na przymierze z Abrahamem? Dz 7:2-8. Jego pogląd na Boga? Dz 7:9-16. O świątyni? Dz 7:44-50. O Chrystusie? Dz 7:52-56.
  4. Co miał na myśli Szczepan, nazywając członków rady „twardymi karkami” i „nieobrzezanymi sercami i uszami”? Dzieje Apostolskie 7:51-53; Wj 32:9, 33:3.5; Pwt 10:16; 30:6; Jeremiasz 4:4.
  5. Co oznacza, że ​​słuchacze byli „przejęci do głębi serca”? Dzieje Apostolskie 7:54. Czy ma to to samo znaczenie, co słowa użyte w Dziejach Apostolskich 2:37 i 5:33?

Dzieje Apostolskie 8:1-25. Ewangelia dociera do Judei i Samarii

  1. Czy uważasz, że Samarytanie mieli jakieś zewnętrzne objawienie, kiedy otrzymali Ducha Świętego, jak opisano w Dziejach Apostolskich 8:14-18?
  2. Dlaczego Szymon Czarownik tak bardzo się mylił, prosząc o moc Ducha Świętego przez włożenie rąk? Dzieje Apostolskie 8:18-23.
  3. Czy uważasz, że Szymon żałował swojego grzechu? Dzieje Apostolskie 8:24.

Dzieje Apostolskie 8:26-40. Filip i etiopski eunuch

  1. Jaka cecha etiopskiego eunucha skłoniła go do przyjęcia ewangelii od Filipa? Dzieje Apostolskie 8:27-31.
  2. Czy historia etiopskiego eunucha mówi nam coś o obrzędzie chrztu? Dzieje Apostolskie 8:36-39 (Komentarze we Wstępie).

Pytanie do przemyślenia:

Jaki powinien być chrześcijański pogląd na męczeństwo? Porównajmy go z postawą wobec męczeństwa wyznawcy radykalnego islamu. 2 Koryntian 4:11-12; Objawienie 2:10, 13; 6:9-10.