Tekst Pisma Świętego: Hiob 22:1-24:25
Wiersz do zapamiętania: „On zna drogę, którą kroczę; gdy mnie wypróbuje, wyjdę jak złoto. Moja noga trzymała się Jego kroków, Jego drogi przestrzegałem i nie zboczyłem. Nie odstępowałem od przykazań Jego ust; ceniłem słowa Jego ust bardziej niż mój niezbędny pokarm”. —Hiob 23:10-12
Wstęp:
W trzeciej rundzie Elifaz i Bildad kończą swoje argumenty, używając mnóstwa powtórzeń. Sofar milczy. Pytania Elifaza mają na celu pokazanie, że Bóg nie potrzebuje Hioba ani niczego, co on ma lub robi, w tym jego nienagannych dróg. Następnie rozpoczyna długą tyradę, w której oskarża Hioba o rażącą niegodziwość – przyjmowanie niesłusznych przyrzeczeń od biednych, odmawianie wody zmęczonym, chleba głodnym, zabieranie ziemi siłą i uciskanie wdów i sierot. Fakty były inne, ponieważ Hiob wykazał się wielką wrażliwością społeczną i był hojny w swojej dobroczynności. Elifaz ma naprawdę kilka pięknych słów dla Hioba w tym swoim ostatnim apelu: „Teraz poznaj Go i bądź w pokoju”; (Hi 22,21 NKJV) „Tak, Wszechmogący będzie twoim złotem i drogocennym srebrem”; (Hi 22:25 BW) i „aby światłość zajaśniała na twoich drogach” (Hi 22:28 BW). Te słowa są nie tylko piękne, ale i prawdziwe – odnoszą się do skruszonego grzesznika, który powraca do Wszechmogącego i odsuwa od siebie nieprawość. Jedyny problem polega na tym, że Hiob nie żył w grzechu.
Hiob odpowiada gorzką skargą; gdyby tylko mógł przyjść do tronu Boga i Go znaleźć. Hiob jest pewien, że gdyby mógł zbliżyć się do Pana, musiałby On przyznać, że Hiob jest sprawiedliwy i w ten sposób zostałby na zawsze uwolniony od swojego Sędziego. Tymczasem wyjątkowy i pozornie arbitralny Bóg czyni wszystko, czego pragnie Jego dusza, a Hiob boi się Go, a nawet jest przerażony, ponieważ Bóg osłabił serce Hioba. Ponieważ nic nie jest ukryte przed Wszechmogącym, Hiob nie może zrozumieć, dlaczego nie daje On rozwiązania problemu dobrobytu niegodziwych swoim trzem przyjaciołom. Pomimo faktu, że ci niegodziwi grzesznicy powinni być przeklęci na ziemi i nie powinni być więcej pamiętani, Bóg zapewnia im bezpieczeństwo. Hiob utrzymuje, że niegodziwcy nie umierają bardziej gwałtownie niż ktokolwiek inny.
Studiowanie Słowa
Studium lekcji
- Elifaz odwoływał się do Hioba tradycyjną, choć uproszczoną, doktryną pokuty: jeśli Hiob zechce powrócić do Boga, przyjąć Jego Słowo, ukorzyć się i usunąć grzech ze swojego życia oraz porzucić zaufanie do rzeczy ziemskich i uczynić Boga swoim upodobaniem, to Bóg z pewnością wybawi go od wszelkich kłopotów, a sukces będzie towarzyszył każdemu jego przedsięwzięciu. Wymień co najmniej dwa błędy w teologii Elifaza. Podpowiedź: dobrobyt, motywacja, grzeszność (Hi 22,1-31; Hbr 11,37-39; Hi 1,9-11)
- Elifaz wymienił grzechy, które jego zdaniem Hiob musiał popełnić. Wyjaśnij, jak diabeł działa poprzez ludzi, aby zdyskredytować ich relację z Bogiem. (Hi 22:12-20)
- Co było powodem większej żałoby Hioba niż utrata majątku i rodziny? (Hioba 23:1-12; Psalm 42:1-2; 63:1)
- Jak Hiob postrzegał swoje cierpienie w kontekście relacji z Bogiem? (Hiob 23:13-17; Rodzaju 22)
Zastosowanie słowa
Hiob zadaje dwa pytania: 1) Dlaczego Wszechmogący nie wyznacza czasów sądu? 2) Dlaczego ci, którzy Go znają, muszą na próżno oczekiwać takich dni? (Hi 24,1-25) Jak możemy zareagować w świetle tego, co Stary i Nowy Testament mówią o sądzie? (Izajasz 2,12; 3,18; Joe 1,15; 2,1.11; Dzieje Apostolskie 17,31; Rzymian 2,16; Hebrajczyków 10,30; 12,23; 1 Piotra 4,5; Objawienie 20,4)