Niedziela: Ammon i Moab: Ezechiel 25:1-11
Ammonici i Moabici byli spokrewnieni z Izraelem przez Lota, bratanka Abrahama. Ammonici i Moabici narodzili się z kazirodczych relacji Lota z jego dwiema córkami (Rdz 19,29-38). Pomimo ich pokrewieństwa z Izraelem, narody te żywiły do nich głęboko zakorzenioną nienawiść. W wielu z tych wyroczni sądu Bóg podawał powód „ponieważ”, a następnie „dlatego” sądu. Ammonici przyłączyli się do Moabu w ataku na Judę, chociaż zostali sromotnie pokonani (2 Kronik 20). Cieszyli się, gdy Jerozolima została oblężona i zniszczona przez Babilończyków, ale to Babilończyków Bóg miał użyć, aby ich ostatecznie zniszczyć! Moabici byli dumnym narodem, który uważał się za geograficznie niezwyciężony, ponieważ mieszkali w wysokich górach na wschód od Morza Martwego. Mimo to Bóg użył Asyryjczyków, aby całkowicie unicestwić ich z ziemi.
Poniedziałek: Edom i Filistyna: Ezechiel 25:12-17
Edom był również spokrewniony z Izraelem – potomkami bliźniaczego brata Jakuba, Ezawa (Rdz 25,30). Podtrzymując nienawiść do Izraela przez pokolenia, cieszyli się również z upadku Judy pod jarzmem Babilonu. Abdiasz napisał, że Bóg zniszczy Edom za to, jak traktował Żydów (Ab 1,10-14). Ich nienawiść doprowadzi do ich zagłady. Filistyni byli zaciekłymi wrogami Izraela od czasu jego wejścia do Kanaanu. Bóg pośle Babilon, aby ich zmiażdżył i deportował ich lud.
Wtorek: Sąd nad Tyrem: Ezechiel 26:1-21
Sąd Boży nad Fenicjanami (Tyrem i Sydonem) obejmuje cztery kluczowe elementy: (1) zapowiedź zniszczenia (Ezechiela 26:1-6); (2) zniszczenie dokonane (Ezechiela 26:7-14); (3) opłakiwanie zniszczenia (Ezechiela 26:15-18); i (4) zniszczenie wieczne (Ezechiela 26:19-21).
Środa: Statek Tyru: Ezechiel 27:1-25
Ezechiel używa pieśni żałobnej, by wyśmiać pychę i pewność siebie Tyru, potęgi i bogactwa, zbudowanego i utrzymanego dzięki sile jego rozległego handlu morskiego. „Okręt” Tyru był użyteczny i piękny (Ezechiela 27:1-7), a jego załoga była „międzynarodowa” (Ezechiela 27:8-11). Tyr łączył narody Morza Śródziemnego w handlu, czerpiąc z niego ogromne korzyści (Ezechiela 27:12-25).
Czwartek: Zatopienie statku: Ezechiel 27:26-36
Nigdy nie zbudowano statku, którego nie dałoby się zatopić, choć niektórzy twierdzą inaczej – jak na przykład wielkie pancerniki Bismarck i Yamato z II wojny światowej (oba zatopione w trakcie wojny) oraz luksusowy liniowiec Titanic (zatopiony podczas swojego dziewiczego rejsu w wyniku zderzenia z górą lodową). Szyderczy podziw z Księgi Ezechiela 27:1-25 zmienia się w spustoszenie w Księdze Ezechiela 27:26-36, gdy potężny „statek” handlowy Tyru zostaje rozbity i ginie w sercu morza.
Piątek: Władca(cy) Tyru: Ezechiel 28:1-19
Wydaje się, że mowa jest o dwóch różnych osobach: księciu Tyru (Ezechiela 28:1-10) i królu Tyru (Ezechiela 28:11-19). Książę (nazywany człowiekiem, Ezechiela 28:2) miał zostać zniszczony przez obcych najeźdźców (Ezechiela 28:7-10), podczas gdy jego król (nazywany „namaszczonym cherubem”, Ezechiela 28:14) miał zostać ukarany bezpośrednio przez Boga (Ezechiela 28:16-19). Upadek księcia wynikał z pychy z powodu jego mądrości i bogactwa (Ezechiela 28:3-5). Król jest identyfikowany jako „cherub” (Ezechiela 28:4, 16), a to, co o nim napisano, sprawiło, że wielu odniosło te wersety do upadłego anioła, Lucyfera (Szatana), którego upadek również wynikał z pychy (zob. Izajasza 14:14).
Sobota: Sydon i obietnice dane Izraelowi: Ezechiel 28:20-26
Za konflikty z Izraelem Sydon zostanie teraz osądzony (Ezechiela 28:20-23). Po rozprawieniu się z najbliższymi sąsiadami Izraela, Bóg obiecuje Judzie pokój i ponowne zjednoczenie (Ezechiela 28:24-26).