Niedziela: Trzej mężczyźni: Ezechiel 18:1-18
Ezechiel obala błędne przysłowie, że Bóg karze dzieci za grzechy ich ojców (Ezechiela 18:1-4). Prawdę ilustruje wyobrażenie sobie trzech mężczyzn w tej samej rodzinie. Zaczyna się od prawego ojca: człowieka, który przestrzega prawa Bożego i nie umarłby z powodu grzechu (Ezechiela 18:4-9). Unika on grzesznych przewinień i jest wzorem pobożnych cnót. Jego nieprawy syn (Ezechiela 18:10-13) jest wzorem grzesznego zachowania i niegodziwości i umrze za to. Trzeci mężczyzna (Ezechiela 18:14-18) jest synem drugiego mężczyzny. Podąża śladami prawego życia swojego dziadka. Nie jest potępiony z powodu życia swojego ojca, ale otrzymuje życie za swoją własną prawą cnotę. Prawdziwym sednem było: Mężczyzna nie może obwiniać swoich przodków — Bóg karze go za jego własną niegodziwość.
Poniedziałek: Kto jest winien?: Ezechiel 18:19-32
Ezechiel pokazuje, że jeśli niegodziwy człowiek się nawróci, będzie żył (Ezechiela 18:19-23), a jeśli sprawiedliwy powróci do grzechu, umrze (Ezechiela 18:24). Los człowieka zależy od jego własnych wyborów. Niektórzy wygnańcy byli na tyle odważni, by obwiniać Boga, wierząc, że jest „niesprawiedliwy”. Ale znowu, byli w błędzie. Kiedy byli posłuszni Panu, chcieli, aby dotrzymał warunków przymierza, obiecując błogosławieństwo, ale kiedy byli nieposłuszni, nie chcieli zaakceptować negatywnych konsekwencji.
Wtorek: Niepowodzenia w przywództwie: Ezechiel 19:1-14
Odnosząc się do straszliwych porażek przywódców Judy, Ezechiel użył dwóch obrazów: lwicy (Ez 19,1-9) i winorośli (Ez 19,10-14). Styl sformułowania jest kpiną z żałobnej pieśni żałobnej na cześć „książąt” Izraela (celowo unikając ich „królewskich” tytułów z sarkazmem). Izrael jest przedstawiony jako krótkotrwała „lwica”, wyrwana w kwiecie wieku, i niegdyś owocna winorośl, która teraz leży jałowa i spustoszona.
Środa: Od niewoli do wygnania: Ezechiel 20:1-32
Bóg nakazuje Ezechielowi udzielić swoim żydowskim słuchaczom lekcji historii o Bożej dobroci i krnąbrności Izraela. Lekcja zaczyna się od Izraela w Egipcie (Ez 20,5-8), poprzez exodus (Ez 20,9-10), a następnie od ich dwuletniego obozowania pod górą Synaj, gdzie Bóg ukazał im swoją chwałę i dał im swoje prawa. Bóg zapewnił im również opiekę na pustyni. Pomimo Bożej opieki, pozostali uparci i niewdzięczni!
Czwartek: Ja chcę!: Ezechiel 20:33-44
Mocne słowa Boga „Ja chcę” w tym czytaniu odnoszą się do Izraela jako przyszłego sprawiedliwego królestwa. Objawiają one zarówno Boże miłosierdzie, jak i moc. Zwróć uwagę na każde z tych mocnych słów: (1) panować nad tobą (Ez 20,33); (2) wyprowadzić cię (Ez 20,34); (3) wyprowadzić cię na pustynię (Ez 20,35-36, aby rozprawić się z ich grzechem i oczyścić ich); (4) wprowadzić cię w więź przymierza (Ez 20,37); wypędzić buntowników (Ez 20,38); i (5) przyjąć cię (Ez 20,41).
Piątek: Miecz gotowy: Ezechiel 20:45-21:17
Wierny swojemu charakterowi i przymierzu, Bóg karze swój lud za bunt. Ezechiel „zwraca twarz” ku „południu”, czyli Judzie i Jerozolimie. Ogień jest sądem, który ma na nich spaść. Bóg dobywa miecza (Ezechiela 21:1-7) i ostrzy go (Ezechiela 21:8-17). Ezechiel przekazuje Boże przesłanie, (1) jęcząc jak człowiek z bólu i żalu oraz (2) uderzając się w biodro i klaszcząc w dłonie. Sąd był nieuchronny.
Sobota: Zadanie wykonane: Ezechiel 21:18-32
W tych ponurych wersetach Bóg kieruje armią babilońską w ataku. Wielcy i potężni zostaną teraz upokorzeni, a pokorni wywyższeni. Bóg ponownie spogląda ku odrodzeniu, ponieważ ponownie obiecano Mesjasza (Ezechiela 21:27).