Niedziela: Bezwartościowy winorośl: Ezechiel 15:1-8
Za panowania Dawida i na początku panowania Salomona Izrael był wonną i owocną winoroślą. Kiedy Salomon wprowadził bałwochwalstwo do ich zwyczajów, naród zaczął rodzić „dzikie grona” (Izajasza 5:2). Ezechiel wskazuje, jak bezwartościowa jest winorośl, która stała się bezowocna. Drewno z winorośli jest bezwartościowe. Nawet jako paliwo do ognia jego jakość jest marna. Jak uczy przypowieść, lud Boży stał się całkowicie bezwartościowy – bardzo trudne do przyjęcia przesłanie.
Poniedziałek: Wielka miłość: Ezechiel 16:1-14
Izrael jest przedstawiony jako dziecko, niechciane i niekochane, porzucone i pozostawione na śmierć. Bóg je ratuje, pielęgnuje i wychowuje, a później zostaje Jego żoną. Żaden adorator nie pragnął córki porzuconej przez własnych rodziców. Chociaż byli wówczas niewolnikami w Egipcie i musieli zostać odkupieni, Bóg upomniał się o nią i ją wyzwolił. Na górze Synaj zawarł z Izraelem „przymierze małżeńskie” (Pwt 32,1-14). Dopóki Izrael był Mu posłuszny, prosperował obficie.
Wtorek: Wielki grzech: Ezechiel 16:15-34
Sława i dobrobyt często odwracają serca ludzi od Boga. Tak było z Izraelem. Wykorzystując hojne dary, którymi Bóg go obdarzył, zaczyna oddawać się bałwochwalstwu, porzucając swojego przymierzowego „Męża” dla fałszywych bogów. Ten fragment ujawnia, że Izrael posunął się daleko poza cudzołóstwo, stając się zawodową prostytutką. Co gorsza, płaciła swoim niegodziwym kochankom, aby grzeszyli z nią! Oddała swoje złoto, szaty, klejnoty, a nawet swoje dzieci na oddawanie czci bożkom. W tym momencie przestała również ufać Bogu niebios, zatrudniając armie innych narodów do swojej ochrony. Pycha i niewdzięczność doprowadziły ją do zguby.
Środa: Wielka dyscyplina: Ezechiel 16:35-52
Zgodnie z prawem Bożym, prostytutki miały być spalone (Kpł 21,9), cudzołożnicy ukamienowani (Kpł 20,10), a bałwochwalcy zabijani mieczem, a ich mienie spalone (Pwt 13,12-18). Bóg posłużył się armią babilońską, aby wymierzyć Izraelitom te właśnie kary. Po ogłoszeniu ich zbrodni i wyroku (Ez 16,35-42), Bóg bronił wyroku (Ez 16,43-52). Izrael zapomniał o tym, co Bóg dla nich uczynił (Ez 16,43) i nie zrozumiał, jak głębokie były ich grzechy (Ez 16,44-52).
Czwartek: Wielka odnowa: Ezechiel 16:53-63
Termin „sprowadzić z powrotem ich jeńców” w rzeczywistości oznacza „odnowić ich los”. Częściowe odrodzenie nastąpiło, gdy Juda powróciła z wygnania, ale całkowite odrodzenie nastąpi w przyszłości. Izrael ujrzy i przyjmie swojego prawdziwego Mesjasza, opłakuje swoje grzechy i wejdzie do Jego królestwa (Zachariasz 12:9-13:1). To dzieło może się dokonać tylko dzięki odkupieńczemu dziełu Baranka.
Piątek: Dwa orły — dwa strzały: Ezechiel 17:1-21
Przypowieść jest zazwyczaj używana do wyjaśnienia prawdy. Tę przypowieść określa się raczej mianem zagadki – opowieści, której głównym celem jest zaciemnienie prawdziwego znaczenia. Jej celem jest przykucie uwagi słuchaczy i zachęcenie ich do zgłębienia jej tajemnic. Orły odnoszą się do króla Nabuchodonozora i ówczesnego faraona Egiptu. Pierwsze dwa pędy (Ezechiela 17:12-13) odnoszą się do króla Jojakina i króla Sedekiasza.
Sobota: Trzecia sesja: Ezechiel 17:22-24
Trzecią latoroślą, młodym latoroślą (Izajasz 53:2), która wyrośnie z poniżenia i stanie się największa ze wszystkich, tym, który ocieni wszystkich sprawiedliwych mieszkańców, jest Jezus Chrystus. Bóg powali możnych i wywyższy swoich. „Suche drzewo” (Ezechiel 17:24) rozkwitnie dla błogosławieństwa Jego ludu.