Czytanie Pisma Świętego: Rzymian 3:9-23.
Wiersz do zapamiętania: Wszyscyśmy jak owce zbłądzili, każdy z nas na własną drogę zboczył, a Pan dotknął Go winą nas wszystkich. Izajasz 53:6
Artykuł 5. STAN CZŁOWIEKA
Wierzymy, że człowiek został stworzony dla nieśmiertelności, ale przez grzech utracił swoje boskie pierworództwo, a z powodu grzechu śmierć weszła na świat i przeszła na wszystkich ludzi. Tylko przez wiarę w Jezusa Chrystusa możemy stać się uczestnikami Jego boskiej natury i żyć wiecznie. (Rz 2,7; 1 Kor 15,22.51-54; 2 Tm 1,10; 2 P 1,4)
Wprowadzenie:
„Grzech jest uniwersalny. Wszyscy ludzie są grzesznikami; cały człowiek jest grzeszny. Grzech jest uniwersalny wśród ludzi; jest w nim całkowity. Gdyby narysować okrąg, aby wskazać sprawiedliwych, byłby pusty. Wszyscy zostaliby wykluczeni. Gdyby narysować okrąg, aby wskazać grzeszników, byłby wypełniony. Wszyscy zostaliby włączeni.
„Powszechność grzechu jest jasno nauczana w bezpośrednich stwierdzeniach Biblii. Wszyscy ludzie z urodzenia są grzesznikami. Oczywiście oczywiste jest, że Jezus stanowi wyjątek. »Wszyscy jesteśmy jak nieczyści, a cała nasza sprawiedliwość jak szmata splugawiona; i wszyscy więdniemy jak liść, a nasze winy porywają nas jak wiatr« (Izajasz 64,6). »Cały świat tkwi w niegodziwości« (1 Jana 5,19)” (Alva G. Huffer, Systematic Theology, The Restitution Herald: Oregon, Illinois, 1961, s. 191).
„Grzech jest zepsuciem natury człowieka, tak że chociaż przez stworzenie został on przeznaczony do wspólnoty z Bogiem i do odzwierciedlania Jego natury („Na obraz Boży”), teraz nie tylko nie nadaje się do tej wspólnoty, bez zbawienia, ale wręcz jej nie pragnie; wręcz przeciwnie, w praktyce (choć być może nie zawsze świadomie) buntuje się przeciwko Bogu. Grzech nie jest serią złych uczynków lub niedbałych zaniedbań, lecz korzeniem ich wszystkich. Grzech nie jest brzydkimi ozdobami zawieszonymi na choince, które można zdejmować po kolei, lecz raczej tym, co sprawia, że trujący krzew wydaje trujące jagody. To „tacy jesteśmy”. Ta sytuacja ludzka jest uniwersalna; każdy się w niej rodzi. Jest to trudne położenie, ponieważ człowiek pozostawiony samemu sobie, jest mniej lub bardziej nieświadomy rzeczywistego problemu i nie jest w stanie sobie pomóc, ponieważ brakuje mu perspektywy, by dostrzec siebie, i siły, by uwolnić się od tego, co go niszczy. Jest pod wrażeniem, że potrzebuje ratunku przed tym, co go przeraża – przed niebezpieczeństwem, wstydem, porażką, bólem i śmiercią. Nie dostrzega jednak, że potrzebuje ratunku przed samym sobą. (Tamże, s. 199).
„Niektórzy ludzie negują ludzką odpowiedzialność za grzech, umiejscawiając grzech w społeczeństwie, a nie w jednostce. Twierdzą, że człowiek może być grzesznikiem, ale nie ponosi odpowiedzialności za swoje grzechy. Jego grzeszny stan jest winą całego społeczeństwa. Twierdzą zatem, że nikt nigdy nie będzie musiał odpowiadać za żaden osobisty grzech. Zgodnie z tą nauką, wina nie jest kwestią jednostki; grzech jest jedynie niefortunnym stanem społeczeństwa” (tamże, s. 194).
Biblia jednak bardzo wyraźnie to podkreśla i stwierdza, że każdy z nas stanie sam przed tronem sędziowskim Boga, aby zdać sprawę z samego siebie. Będziemy sądzeni według Słowa Bożego i ani przyjaciele, ani społeczeństwo nie będą mogli dzielić naszej winy ani nagrody.
Pytania do lekcji:
- W jakich okolicznościach znaleźli się Adam i Ewa na początku? Księga Rodzaju 2:7-15.
- Jak utracili prawo do raju? Księga Rodzaju 3:1-19.
- Jaki był naturalny stan człowieka od czasów Adama? Rzymian 5:12-14.
- Jaki jest stan człowieka poza Jezusem Chrystusem? Księga Rodzaju 6:5; List do Rzymian 1:21-25.
- Czy wszyscy jesteśmy tacy, czy są jakieś wyjątki? Izajasz 53:6; Rzymian 3:10, 23.
- Jaka jest nasza naturalna skłonność, gdy stajemy twarzą w twarz z własną grzesznością? Rdz 3,11-13; 1 Sm 15,13-15.
- W którym momencie podlegamy karze za grzech? Psalm 51:5; Rzymian 3:23; Rzymian 5:12.
- Co to dla nas oznacza w kontekście naszej relacji z Bogiem i wiecznością? Rzymian 1:32; Efezjan 2:1-3.
- Czy możemy sami zmienić naszą cielesną naturę? Jeremiasz 13:23; Rzymian 7:14-23.
- Jakie jest nasze jedyne rozwiązanie tego problemu? Rzymian 7:24-25; 8:1-4.