„Kto mówi prawdę, głosi sprawiedliwość, a świadek fałszywy – oszustwo.” – Księga Przysłów 12:17
Czytanie Pisma Świętego : Jeremiasz 9:1-9
Wstęp
Kłamliwy język i fałszywe świadectwo są ze sobą ściśle powiązane, choć mogą mieć różne zastosowania.
Kłamać to nie mówić prawdy w danej sprawie. Małe dzieci uczą się tego dość wcześnie i jest to cecha, którą należy wcześnie korygować. Niektórym trudniej niż innym jest przezwyciężyć ten nawyk. Jednak ten rodzaj kłamstwa zazwyczaj polega na przeinaczaniu faktów z naszego własnego życia – niezależnie od tego, czy coś złowiliśmy, czy nie, jak duża była ryba, jak szybko płynęliśmy, co zrobiliśmy itd. – zazwyczaj ma charakter obronny.
Fałszywy świadek to zazwyczaj przeinaczanie czegoś w życiu innej osoby lub na jej szkodę. Zazwyczaj ma charakter obraźliwy. Może to być obwinianie kogoś za to, co zrobiliśmy, próba zszargania czyjegoś charakteru poprzez zazdrość, zemstę lub zatajanie sprawiedliwości. Dotyczy to również sugestii, które mogłyby skłonić kogoś do uwierzenia w coś, co nie jest prawdą. Oczywiście odnosi się to do celowych, a nie niewinnych oświadczeń.
Dlaczego Bóg miałby nienawidzić kłamstwa? Właściwie, dlaczego my nienawidzimy kłamać innym ludziom? Ponieważ nasz świat opiera się na zaufaniu. Komuś, kto słynie z kłamstwa, nie można ufać, nawet gdy mówi prawdę, bo nie wiadomo, kiedy to nastąpi. Komuś, kto jest uczciwy, można ufać we wszystkim. Większość naszych praw dotyczy dbania o uczciwość ludzi. Czy potrafisz sobie wyobrazić, ile problemów można by rozwiązać, gdyby wszyscy mówili prawdę?
Byli też tacy, których motto życiowe brzmiało: „Nigdy nikomu nie ufaj”. Dlaczego więc mielibyśmy im ufać? To może prowadzić jedynie do frustracji i podejrzliwości. Wszyscy musimy ufać innym, wielokrotnie każdego dnia. Musimy postanowić, że można nam ufać we wszystkim, a następnie modlić się o epidemię tego samego w innych.
Pytania do lekcji
- Wyjaśnij, co Bóg miał na myśli, głosząc dziewiąte przykazanie. Wyjścia 20:16; 23:1-2.
- Jak pewna jest obietnica Boga? List do Hebrajczyków 6:17-19.
- Co to dla nas oznacza? List do Hebrajczyków 6:11-12. W jaki sposób Achab zdobył winnicę, której nie można było sprzedać? 1 Królów 21:5-10, 16. Jaki był jego wyrok? 1 Królów 21:17-20, 25-29.
- W co bracia Józefa wmówili Jakubowi? Księga Rodzaju 37:31-33. Jak to możliwe, że jest to fałszywe świadectwo?
- Wyjaśnij znaczenie Ewangelii Jana 8:43-47 po przeczytaniu Księgi Rodzaju 3:4-5 i 12:10-20. Czy w świetle tych fragmentów dopuszczalne są półprawdy we współczesnym społeczeństwie?
- Jak dzikie mogą być czasami kłamstwa? Wyjścia 32:1-6, 21-25.
- Jaki był główny problem Judy i Izraela przed niewolą? Izajasz 59:2-4, 12-15; Jeremiasz 9:3-6.
- Jakie dalsze szkody mogą wyrządzić kłamstwo i fałszywe świadectwo? Księga Przysłów 11:9; 20:17; Ewangelia Mateusza 26:59-61; Dzieje Apostolskie 6:9-14.
- Czego w tej sprawie naucza się chrześcijanina? Łukasza 3:14; Przysłów 24:28-29; Efezjan 4:25, 29; Kolosan 3:8-9. A jeśli fałszywe świadectwo zostanie złożone na nasz temat? 1 Piotra 3:16-17.
- Jaki będzie ostateczny rezultat dla tych, którzy nadal kłamią? Objawienie 21:8; Przysłów 19:5.
Aplikacja życiowa
Czasami usprawiedliwiamy swoje czyny, mówiąc: „To tylko drobne kłamstewko”. Omów to stwierdzenie w kontekście dziewiątego przykazania. Czy dziewiąte przykazanie jest dla nas równie ważne dzisiaj, jak czwarte? Czy możemy powiedzieć, że istnieje grzech, który nie jest poważną sprawą?