„Po tym poznaje się dzieci Boże i dzieci diabła: Każdy, kto nie postępuje sprawiedliwie, nie jest z Boga, jak również ten, kto nie miłuje swego brata.” – 1 Jana 3:10
Czytanie Pisma Świętego Księga Przysłów 1:7-19
Wstęp
Nic nie wydaje się bardziej marnotrawne niż niepotrzebne mordy niewinnych ludzi. A jednak trwa to od samego początku, od zabójstwa Abla, aż do chwili obecnej, wraz z niedawnymi aktami terrorystycznymi.
Choć wojny są odrażające, prawdopodobnie chodzi tu raczej o bezpardonowe morderstwa dokonywane przez jednostki lub grupy. Przykładów jest mnóstwo: Kain zabił Abla; Dawid zabił Uriasza; Jezabel zabiła Nabota; inkwizycje w średniowieczu i średniowieczu; prawi prorocy, którzy zostali zabici tylko dlatego, że głosili przesłanie od Boga.
A potem był Jezus. Był bezgrzeszny, bez podstępu w ustach; a jednak przywódcy religijni Jego czasów Go nienawidzili i skazali na śmierć. Podżegacze tej zbrodni są tak samo winni, jakby sami ją popełnili. Kiedy krzyczeli: „Krew Jego na nas i na dzieci nasze”, czynili to z wielką surowością. Rzym, który chciał ukrzyżować Jezusa, zadał im ten sam śmiertelny cios.
Zabijanie niewinnych ludzi nie pozostaje bezkarne. Rzym upadł. Święte Cesarstwo Rzymskie upadło. Hitlerowskie Niemcy upadły, a podobny los spotka inne narody, grupy terrorystyczne i jednostki, jeśli nie okażą skruchy. Bóg podejmie się sprawy prześladowanych i niewinnych ofiar (Psalm 94:23).
Abyśmy nie myśleli, że te przykłady są nam obce, Jezus przybliża je, mówiąc: „Kto się gniewa na swego brata bez powodu, podlega sądowi”. Sposobem na powstrzymanie morderstwa jest powstrzymanie go u źródła – w sercu. Kiedy zostanie ono pojednane z Bogiem, czyny nie posuną się na tyle daleko, by wyrządzić krzywdę.
Pytania do lekcji
- Jak doszło do pierwszego morderstwa? Rdz 4,3-5.8. Co było przyczyną? Rdz 4,6-7.
- Który król słynął z przelewania niewinnej krwi? 2 Królów 21:1, 6, 16. Co uczynił później? 2 Kronik 33:9-16, 18-19
- Który król został uznany za odpowiedzialnego za morderstwo, mimo że nie popełnił go z własnej ręki? 2 Samuela 11:14-17. Dlaczego ta zasada jest ważna?
- Gdzie rządy tłumu doprowadziły do morderstwa? Dzieje Apostolskie 7:54-60. Jak można było opanować ten gniew?
- Co powiedziano o nienawiści do brata? Ewangelia Mateusza 5:21-22; 1 List Jana 3:15-16.
- Kto często pada ofiarą przestępstw? Psalm 10:2, 8-10; Psalm 94:4-6, 21.
- Kto podejmie się ich sprawy? Malachiasza 3:5; Psalm 94:1-2, 22-23; Ozeasza 4:1-3; Powtórzonego Prawa 27:24-25.
- Jakie wskazówki daje nam Bóg w kwestii przemocy? Jeremiasz 22:3; 1 Piotr 4:15.
- Co się dzieje, gdy sąd nad złem zostaje opóźniony? Księga Koheleta 8:11.
- Jak możemy rozbroić naszego wroga? Ewangelia Mateusza 5:33-48; List do Rzymian 12:14, 17-21.
Aplikacja życiowa
To, czy chrześcijanin powinien uciekać się do przemocy fizycznej, od lat budzi kontrowersje. Często jednak pomija się fakt, że istnieje wiele innych sposobów zabijania i niszczenia. Osoba, która pierwsza powiedziała: „Kij i kamień połamią mi kości, ale słowa nigdy mnie nie zranią”, była w błędzie. Słowa mogą budować, uzupełniać, koić i czynić pokój – ale słowa mogą również rujnować, ranić ducha, ranić emocje i odwodzić ludzi od prawdy, która nas wyzwala. Dlatego Jezus powiedział: „Błogosławieni pokój czyniący, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi”. Jakże ironiczne jest to, że tak wielu mężczyzn i kobiet, którzy nigdy nie uderzyliby nikogo pięściami, jest gotowych wyrządzić jeszcze większą krzywdę językiem. Bóg dał nam moc doboru słów, więc wybierajcie mądrze, bądźcie twórcami pokoju.