Wiersz do zapamiętania: „Abrahamowi i jego potomstwu dane były obietnice. Nie mówi: I potomkom, jak gdyby chodziło o wielu, lecz jak gdyby chodziło o jednego: I potomkowi twojemu, którym jest Chrystus” (Galatów 3:16)
Czytanie Pisma Świętego: Księga Rodzaju 15:1-18
Wstęp:
Około cztery wieki po potopie ziemia ponownie napełniła się niegodziwością. Abraham był jednym z nielicznych, którzy odważyli się pamiętać o Bogu i został powołany do opuszczenia ojczystej ziemi w dolinie dolnego Eufratu, aby otrzymać ziemię, która miała mu zostać pokazana (Rdz 12,1; Hbr 11,8). Bóg widział w Abrahamie kogoś, na kim mógł polegać, ale musiał on zostać oddzielony od swojego ludu, który był w większości bałwochwalcami. Obietnica złożona zgodnie z Rdz 12,1-3 nie została dana żadnemu człowiekowi przed tym czasem. Wraz z tą wielką obietnicą Bóg oczekiwał również wielkich rzeczy od Abrahama, a ponieważ Abraham uwierzył i został uznany za sprawiedliwego, Bóg dał mu przymierze obrzezania (Rz 4,11; Rdz 17,8-14; Dz 7-9).
Przymierza zawarte z Adamem i Noem nie zostały unieważnione, ale zmieniające się warunki sprawiły, że konieczne stało się zawarcie przymierza z Abrahamem, aby przywrócić wiedzę o Bogu i Jego „Planie Odkupienia”, w przeciwnym razie zniknęłoby ono z umysłów ludzi. Przymierze to miało dwoistą naturę, gdyż dotyczyło dziedzictwa ziemi i ewangelii o Chrystusie. Ziemia ukazana Abrahamowi to Kanaan, na wschodnim krańcu Morza Śródziemnego. Ze względu na swoje położenie geologiczne stanowiła skrzyżowanie narodów.
Ale przed Abrahamem czekała próba, najtrudniejsza próba, jakiej Bóg kiedykolwiek wymagał od kogokolwiek. Izaak, syn obietnicy, musiał umrzeć, a jeśli tak, to jak miałoby się spełnić przymierze? Nic dziwnego, że Abraham bardzo się tym martwił, gdyż wiele zależało od jego posłuszeństwa. W sprawozdaniu czytamy: „Nie zwątpił w obietnicę Bożą z niedowiarstwa, ale był mocny w wierze, oddając chwałę Bogu, a będąc całkowicie przekonany, że to, co obiecał, jest w stanie również wypełnić” (Rz 4,20-21). Błogosławieństwa przymierza zostały powtórzone ponownie (Rdz 22,16-18), a Abraham wytrzymał próbę i został zatwierdzony. Na mocy swojej przysięgi, ponieważ Bóg nie mógł przysiąc na nikogo większego, Bóg czuł się zobowiązany do przestrzegania swojego przymierza z Abrahamem (Hbr 6,13-14). Abraham, przez posłuszeństwo, okazał wiarę działającą i został nazwany „Przyjacielem Boga” (Jk 2,20-26) i stał się „ojcem wierzących”, ponieważ wszyscy, którzy wierzą w Chrystusa, są jego dziećmi. Poprzez potomstwo Izaaka miały nadejść obiecane błogosławieństwa i Mesjasz, który w swoim imieniu Jezus stał się Zbawicielem ludzi i Tym, który z czasem zmiażdży głowę węża, wypełniając w ten sposób Księgę Rodzaju 3,15. Poprzez odkupienie, błogosławieństwo odpuszczenia grzechów zostało ustanowione dla wszystkich (Dz 3,25-26; 2 Kor 5,19; Rz 4,6-8). Nasze dziedzictwo królestwa Bożego zależy od naszej wierności i posłuszeństwa Chrystusowi i Jego sposobowi życia.
Pytania do nauki:
- Jakie przymierze obietnicy zawarł Bóg z Abrahamem? Księga Rodzaju 12:1-3. Ile lat miał wtedy Abraham? Księga Rodzaju 12:4.
- W jaki sposób Bóg poszerzył obietnicę? Rdz 13,14-17; Rdz 17,1-13; Rdz 22,5-18. Jak zareagował Abraham? Rdz 15,6; Rz 4,3.
- Czy dosłowne potomstwo Abrahama dochowało wierności przymierzu, jakie Bóg z nim zawarł? Wyjścia 32:1-8; Powtórzonego Prawa 31:24-30; 2 Królów 17:13-17.
- Czy od nas również oczekuje się posłuszeństwa? Jana 14:13-15; Mateusza 19:16-17; 1 Jana 2:1-4; Jakuba 2:10-12; Objawienie 12:17; Objawienie 22:14.
- Przez kogo miało przyjść potomstwo kobiety? Rdz 22,18; Rz 9, 7; Gal 3, 16, 18; Hbr 11, 18.
- Jak Szczepan opisał powołanie Abrahama? Dzieje Apostolskie 7:2-5. Dlaczego Bóg zabrał go ze swojego ludu? Księga Jozuego 24:2-3. Czy jego powołanie różniło się od powołania każdego chrześcijanina? 2 List do Koryntian 6:16-18; Objawienie 18:4-5.
- Jak długo Abraham i jego potomkowie mieli pozostać „obcymi i pielgrzymami” w obcej krainie i jakie miało być ich doświadczenie? Rdz 15,13-14; Dz 7,6-7; Gal 3,17. Uwaga: 430 lat pobytu opisane w Księdze Wyjścia 12,40-41 rozpoczęło się wraz z pierwszą obietnicą daną Abrahamowi. 400 lat ucisku rozpoczęło się, gdy Izmael zaczął źle traktować Izaaka. Paweł stwierdził, że 430 lat trwało od chwili obietnicy – do nadania Prawa na Synaju (Gal 3,17).
- Czy Abraham otrzymał już tę dosłowną obietnicę? Hebrajczyków 11:39. Kiedy ją otrzyma? Hebrajczyków 11:8-13; Łukasza 13:23, 28-29.
- Jak możemy stać się potomstwem Abrahama i dziedzicami tej samej obietnicy? Galacjan 3:7, 22, 26-29.