„Albowiem wszystko, co jest na świecie, pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i pycha życia, nie jest z Ojca, ale ze świata.” – 1 Jana 2:16
Czytanie Pisma Świętego: Księga Powtórzonego Prawa 8:10-20
Wstęp
Pierwsze sześć lekcji w tym kwartalniku opiera się na sześciu rzeczach, których Bóg nienawidzi, opisanych w Księdze Przysłów 6:16-19. Chociaż czytamy tam, że „siedem jest obrzydliwością…”, dwie są ze sobą tak ściśle powiązane, że zostały połączone w jedną lekcję.
Kolejność, w jakiej te sześć rzeczy pojawia się w tekście, nie ma wyraźnego znaczenia, ale pierwszą wymienioną rzeczą jest dumne spojrzenie. Duma, której Bóg nienawidzi, to nie satysfakcja z dobrze wykonanej pracy, podziw dla naszych dzieci, zdolność do rozwiązania problemu ani rzeczy, z którymi często kojarzymy dumę. Duma, której Bóg nienawidzi, jest podsycana przez to, że nie widzi potrzeby Boga. Osoba z tego typu dumą może być bogata, ale może być również biedna. Nie zna ona granic kulturowych ani etnicznych. Jest to bardzo podstawowa cecha całej ludzkości.
Dlaczego Bóg nienawidzi tego ostatniego rodzaju pychy? Stanowi ona barierę w kontaktach z Bogiem. Nie uznaje Boga i nie odczuwa Jego potrzeby. Osoba o takich skłonnościach czuje, że może działać we własnej mocy i na swój sposób. Jest to również osoba, która nie przyznaje się do błędu ani nie mówi „przepraszam”. Może być trudna we współpracy. Ta pycha musi zostać złamana, inaczej złamie człowieka. Bóg nie może pomóc komuś, kto nie chce pomocy.
W naszych własnych staraniach, by sobie pomóc, bez Bożej pomocy, On postrzega nas jako zimnych, nagich i ślepych (Obj 3,17). Chce nam pomóc, ale aby to zrobić, musimy się ukorzyć i prosić o pomoc. Kiedy arogancka pycha ustępuje miejsca silnemu zaufaniu do Kogoś mądrzejszego, Bóg może otworzyć nas na zupełnie nowy świat, który był zamknięty przez pychę. Możemy poczuć wewnętrzny pokój, który tylko On może dać – pokój, który przekracza wszelkie pojmowanie.
Pytania do lekcji
- Opisz zewnętrzne przejawy pychy, której Bóg nienawidzi. Objawienie 3:14-18; Przysłów 21:4, 24-30.
- Jakiego nastawienia Bóg by oczekiwał od nas? Jeremiasz 9:23-24; Powtórzonego Prawa 8:17-18.
- Wymień problemy, które może powodować pycha. Księga Przysłów 28:25-26; 17:19; 13:10; 3 List Jana 1:9-11.
- Opisz problemy, jakie pycha powodowała w czasach Jezusa. Mk 12,38-40; Łk 11,43.52-54.
- Jak Paweł zwalcza chełpienie się? 1 Koryntian 4:6-7. 6. Co pycha zrobiła z Nabuchodonozorem? Księga Daniela 4:28-33. Ile razy był ostrzegany? Księga Daniela 2:47; 3:28; 4:4, 22, 26-27. Co ogłosił, gdy jego wyrok został uchylony? Księga Daniela 4:34-37.
- Co pycha omal nie zrobiła Naamanowi? 2 Królów 5:8-12. Jaka mądrość zwyciężyła i jaki był tego rezultat? 2 Królów 5:13-14.
- Wyjaśnij, do czego według Pawła służył „cierń w ciele”? 2 Koryntian 12:5-10.
- Jak człowiek może przezwyciężyć pychę? List do Filipian 2:2-5; List Jakuba 4:6-7; 1 List do Koryntian 13:4-7; List do Rzymian 12:3, 16.
- Co Bóg uczyni z pysznymi? Izajasz 2:11-12; 13:11; Przysłów 16:5, 18.
Aplikacja życiowa
Obszarem, w którym wielu chrześcijan rozwija postawę pychy, jest ich kościół. Często są dumni z samego budynku, ponieważ pomogli go zbudować lub przekazali na jego budowę środki finansowe. Wielu jest również dumnych z nabożeństw, zajęć lub pomocy, jaką zapewniają w tych obszarach. Z powodu swojej pychy Bóg nie może do nich przemówić, są na Niego zamknięci: nie słyszą Jego karcenia ani nagany, nie jest w stanie nakłonić ich do pokuty ani poprowadzić do głębszej więzi z Nim.
Przyjrzyj się swojemu życiu. Z jakich dziedzin jesteś dumny?