Niedziela: Faryzeusze i Herodianie — Mateusza 22:15-22; Marka 12:13-17; Łukasza 20:20-26
Ponieważ Rzym upoważnił króla Heroda, Herodianie popierali płacenie podatków Cezarowi. Ponieważ Rzymianie byli pogańskim narodem pogańskim, faryzeusze brzydzili się podatkami. Ale aby złapać Jezusa w pułapkę, ci dwaj wrogowie połączyli siły. Gdyby Jezus odpowiedział na ich pytanie o podatki w którąkolwiek stronę, zostałby złapany. Dzięki zdumiewającej odpowiedzi Jezusa uniknął pułapki i nauczał ważnych prawd: (1) władcy muszą być czczeni i posłuszni (Rzymian 13; 1 Piotra 2:13-17; 1 Tymoteusza 2:1-4); (2) Bogu należy oddawać cześć i być posłusznym (Dzieje Apostolskie 5:27-32); (3) człowiek nosi obraz Boga i jest Bogu wszystko winien (Rdz 1:26-27).
Poniedziałek: Przesłuchanie przez saduceuszy — Mt 22,23-28; Mk 12,18-23; Łk 20,27-33
Saduceusze uznawali jedynie Pięcioksiąg (pięć ksiąg Mojżesza) i nie wierzyli w żadne zmartwychwstanie. Próbowali złapać Jezusa w pułapkę, wykorzystując hipotetyczną sytuację zachowania imienia mężczyzny, aby nie umarł bez męskiego potomka – brat w rodzinie poślubiłby wdowę po swoim bracie (zob. Pwt 25,5-10). Ale czy kobieta mogła skończyć z siedmioma mężami w wiecznym królestwie? To właśnie przez tę koncepcję saduceusze uważali, że dyskredytują jakiekolwiek zmartwychwstanie.
Wtorek: Odpowiedź saduceuszom — Mt 22, 29-33; Mk 12, 24-27; Łk 20, 34-40
Wyobraźcie sobie ich miny, gdy Jezus powiedział saduceuszom, że nie znają Pisma Świętego i nie znają mocy Bożej! Nawiązując do pism Mojżesza, Jezus przypomina im, że Bóg jest Bogiem Abrahama, Izaaka i Jakuba (a nie był Bogiem…), co oznacza, że ci mężczyźni pewnego dnia będą żyć ponownie!
Środa: Przesłuchanie przez prawnika — Mateusza 22:34-36; Marka 12:28
Teraz prawnik wystawia Jezusa na próbę, pytając: „Które przykazanie jest najważniejsze?”. Toczyło się to od wieków, a uczeni w Piśmie wymienili 248 nakazów pozytywnych i 365 zakazów w Prawie. Któż mógł znać i przestrzegać ich wszystkich w sposób doskonały? Dlatego eksperci podzielili je na „ciężkie” (ważne) i „lekkie” (błahe) przykazania i zachęcali do kładzenia nacisku na te „cięższe”. Ale to myślenie było błędne: wystarczy złamać jedno prawo , aby stać się winnym wszystkich! (Jakuba 2:10).
Czwartek: Odpowiedź Prawnikowi — Mateusz 22:37-40; Marek 12:29-34
Jezus zacytował Szema (Powtórzonego Prawa 6:4), werset recytowany codziennie przez każdego ortodoksyjnego Żyda, wskazując, że sednem służenia Bogu jest kochanie Go: jest to sprawa serca. Co zaskakujące, Jezus zacytował również Księgę Kapłańską 19:18 — miłość bliźniego — i zrównał ją z Szema! Miłość jest fundamentem wszelkiego posłuszeństwa, ponieważ całe Prawo jest podsumowane w przykazaniu miłości (Rzymian 13:8-10). Jeśli kochamy Boga, będziemy starać się Mu przypodobać; jeśli kochamy bliźniego, nie zrobimy nic, co mogłoby mu zaszkodzić. Zauważ, że Jezus tylko częściowo pochwalił odpowiedź Prawnika.
Piątek: Jezus zadaje pytanie — Mt 22,41-46; Mk 12,35-37; Łk 20,41-44
Jezus położył kres podchwytliwym pytaniom, zadając ostateczne pytanie doktrynalne: Jak Chrystus mógł być Synem Dawida, skoro Dawid nazywał Go Panem? To natchnione pytanie z Psalmu 110,1 wskazuje na boski status Mesjasza. Aby Dawid mógł nazwać Chrystusa „Panem”, Mesjasz musiałby być kimś znacznie więcej niż zwykłym człowiekiem. (Zobacz uwagę na końcu Pytań do Lekcji)
Sobota: Strzeżcie się prawników? — Mk 12, 38-40; Łk 20, 45-47
To charakter czyni człowieka wartościowym, nie jego mundur, nie tytuł, ani zajmowany urząd. Wszystko, co pochodzi z cielesności, jest powierzchowne i sztuczne, i prowadzi do cielesnej pychy. Prawdziwy charakter