Zranieni za nasze grzechy – Codzienne nabożeństwo – Lekcja 2

Niedziela – Żywy Krzew Winorośli: J 15,1-3
Cztery kluczowe elementy w tej przypowieści to prawdziwy Krzew Winorośli (Jezus), Latorośle (Jego uczniowie), Gospodarz Winnicy (Ojciec) i Słowo Prawdy (gr. logos). Znaczenie każdego elementu jest wyraźnie widoczne w jego przeznaczeniu w winnicy: Krzew Winorośli ma dawać życie latoroślom; Latorośle mają przynosić owoce; Gospodarz Winnicy ma usuwać bezowocne krzewy i maksymalizować plony, a Słowo ma oczyszczać i oczyszczać.

Poniedziałek – Trwanie w Chrystusie: J 15,4-8
Jaki jest jedyny sposób, aby wierzący prowadził owocne życie? Musimy trwać (pozostać lub wytrwać) w Krzewie Winorośli. Istnieje niebezpieczeństwo, że nawet z właściwymi motywami będziemy próbowali wydawać owoce, polegając na programach i strategiach lub ufając talentom i zasobom materialnym. Możemy myśleć w kategoriach „robienia czegoś dla Boga” i mieć najlepsze intencje, ale jeśli nie jesteśmy napełnieni życiem płynącym z Krzewy Winorośli do gałęzi i nie jesteśmy kierowani przez Boga w naszej pracy, nigdy nie będziemy mieli owocnego życia. Musimy skupić się na trwaniu w Chrystusie. Nasza relacja z Panem nie jest najważniejsza, jest jedyną rzeczą! Pod Bożym kierownictwem możemy wykorzystywać talenty i zasoby materialne, możemy planować strategie i organizować programy, ale nigdy nie mogą one zastąpić „trwania w Krzewie Winorośli”.

Wtorek – Trwajcie w miłości: J 15,9-11
„Trwanie w miłości Chrystusa” jest tożsame z „trwaniem w krzewie winnym”. Jezus zdefiniował to działanie w prosty sposób: przestrzegajcie (trzymajcie się mocno) Jego przykazań. Zachęcał nawet swoich uczniów, aby ich posłuszeństwo Jego przykazaniom było identyczne z Jego posłuszeństwem przykazaniom Ojca. To nie tylko czyni nas owocnymi, a tym samym przynosi chwałę Bogu, ale także przynosi obfitą radość w naszym życiu. Czy chcemy być owocni dla Boga? Czy pragniemy prawdziwej radości w naszym życiu? Przestrzegajmy Jego przykazań!

Środa – „To jest moje przykazanie”: Jan 15:12-13
Przypominając swoje nauczanie w Ewangelii Mateusza 22:37-40, Jezus łączy miłość i Prawo Boże. Kiedy człowiek kocha Pana, usilnie stara się Jemu przypodobać. Wielu ludzi ma wypaczone pojęcie Prawa Bożego, ponieważ na Górze Synaj zostało ono sformułowane głównie w formie negatywnej („Nie będziesz…”), ponieważ zostało przekazane buntowniczemu, upartemu ludowi. Wyznaczało ono granice prawego życia nieposłusznym Izraelitom. I odwrotnie, kiedy jesteśmy motywowani miłością, Prawo Boże będzie dla nas rozkoszą. Kiedy wiemy, kim jesteśmy w Chrystusie i służymy Bogu i innym ludziom w miłości, czynienie tego, co słuszne, staje się naturalne.

Czwartek – Przyjaciele: J 15, 14-17
Nie ma sprzeczności w tym, że Jezus nazywa tych, którzy są Mu posłuszni, „przyjaciółmi”. To greckie słowo oznaczające „przyjaciel” oznacza „przyjaciel na dworze”. Tak jak zaufane, wewnętrzne grono królewskich doradców i ambasadorów może być również jego przyjaciółmi, tak wszyscy, którzy okazują Chrystusowi pełne miłości posłuszeństwo, zostają wyniesieni do tego zaszczytnego statusu. (List św. Jakuba 4, 10)

Piątek – Znienawidzeni przez świat: J 15,18-20.
Jezus ujawnił tu dwa powody, dla których świat nienawidzi Jego naśladowców: (1) jesteśmy utożsamiani z Chrystusem (ww. 18, 20), a świat najpierw Go znienawidził; (2) nie należymy już do świata (w. 19), a naszym pragnieniem jest teraz Bóg. Świat nas nienawidzi, bo kocha ciemność, a my jesteśmy dziećmi światłości. (J 3,19-20)

Sobota – Grzech Obnażony: J 15,21-25
Jezus wskazał dwa kolejne powody, dla których świat odrzuca Jego uczniów: (3) świat jest duchowo ślepy i nieświadomy (w. 21), ponieważ nie zna Chrystusa; (4) świat nie chce być szczery w kwestii własnego grzechu i upadku (w. 22-24). Jezus Chrystus nie uczynił nic przeciwko ludziom, ale przyszedł, aby „dać świadectwo prawdzie” (J 18,37). Czy pozwolimy, aby nasze światło świeciło pomimo nienawiści świata?