Niedziela – Uwielbienie i wahanie w Galilei: Ewangelia Mateusza 28,16-17.
Oczywiście, pozostałych jedenastu uczniów wyruszyło do Galilei jakiś czas po drugim ukazaniu się Jezusa w Wieczerniku (kiedy Jezus skonfrontował się z Tomaszem). Pomimo wcześniejszych ukazywań się Jezusa po zmartwychwstaniu, niektórzy wciąż chwieją się w wierze. Nie jest jasne, czy wydarzenie to miało miejsce przed, czy po uczcie „siedmiu” nad Jeziorem Galilejskim. Niektórzy spekulują, że to właśnie wtedy Jezus ukazał się ponad 500 uczniom (1 Koryntian 15,6).
Poniedziałek – Wielka Deklaracja: Ewangelia Mateusza 28:18
Słowo „dany” oznacza w języku greckim „zostać udzielonym”. Jezus miał już moc czynienia cudów i odpuszczania grzechów. Został uznany za „króla”, jednak Jego królestwo przed krzyżem nie było wcześniej widoczne (Ewangelia Łukasza 17:20). Ale pokonując grób, w pełni objął władzę i autorytet. Jako Pan i Chrystus, ustanawia urzędy i urzędników w swoim królestwie, obdarza ludzi darami i ustanawia obrzędy, które mają być przestrzegane aż do Jego powrotu. Jezus pokonał grzech, śmierć, świat i diabła i teraz panuje z całą władzą, dopóki wszyscy Jego wrogowie nie zostaną Mu podporządkowani.
Wtorek – Wielkie Polecenie: Ewangelia Mateusza 28:19-20
Słowo „Idź” w języku greckim oznacza „Jak idziesz…”. Nakaz nie polegał na tym, aby iść, ale na tym, aby gdziekolwiek i kiedykolwiek szli, angażować się w nauczanie i chrzczenie. Podstawowym powołaniem każdego wierzącego jest szerzenie Królestwa Bożego i utrwalanie wiary poprzez dzielenie się dobrą nowiną o Jezusie Chrystusie. Wierzący mają nauczać ludzi, aby „przestrzegali” lub, bardziej precyzyjnie, „trzymali się” prawd, których nauczał Jezus. To powinno być głównym celem i podstawowym celem życia każdego wierzącego! Chrzcić „w imię…” oznacza „w autorytecie i charakterze” Ojca, Syna i Ducha Świętego.
Środa – Znaki (Mk 16,15-18).
Nakaz głoszenia ewangelii i nauczania o Królestwie Bożym jest podobny do tego z Ewangelii Mateusza 28,19-20. Pismo Marka ujawnia pięć dowodów, które będą towarzyszyć wiernemu wierzącemu: (1) władza nad demonami; (2) mówienie „nienabytymi” językami; (3) usuwanie lub wiązanie groźnych wpływów (węży); (4) ochrona ciała przed krzywdą; oraz (5) posługiwanie się uzdrawiającą mocą Chrystusa.
Czwartek – Słowa zapewnienia Łk 24,44-49; Dz 1,1-8
Jezus zakończył swoje nauczanie zapewnieniem swoich naśladowców, że wszystko wydarzyło się zgodnie z odwiecznym planem Ojca, w doskonałym wypełnieniu wszystkich wcześniej przepowiedzianych wersetów dotyczących Jego życia, posługi i męki. Jego ostatnie słowa przypominają im o zesłaniu Ducha Świętego, który obdarzy ich mocą do wiernego życia i głoszenia ewangelii na całym świecie.
Piątek – Wniebowstąpienie Chrystusa: Mk 16,19; Łk 24,50-51; Dz 1,9-11
Z Betanii, na wschodnim zboczu Góry Oliwnej, Jezus wstąpił w obecności swoich uczniów. Czy zapewnił ich o dodatkowej łasce w tym błogosławieństwie, czy też polecił ich opiece i przewodnictwu Boga? Niełatwo też pojąć, co czuli uczniowie, patrząc na Pana wstępującego do obłoków, ale dwaj aniołowie (Dz 1,10-11) zapewnili ich dodatkowo, że Chrystus powróci w wyznaczonym czasie i że Jego powrót będzie taki sam, jak Jego wniebowstąpienie.
Sobota – Początek Kościoła Wczesnochrześcijańskiego: Mk 16,20; Łk 24,52-53; Dz 1,12-14
Po odejściu Jezusa Jego naśladowcy zyskali nową nadzieję, odnowioną wizję posługi, nową radość i głębsze zaangażowanie w modlitwę o poznanie konkretnej woli Bożej. Niewątpliwie, zbliżywszy się do siebie, znaleźli wielką zachętę. Przez wieki wierni w Chrystusie przekazywali pochodnię prawdy wszystkim, którzy chcieli uwierzyć. Niech Bóg pomoże nam pozostać wiernymi!