Czytanie Pisma Świętego: List do Efezjan 2:1-7.
Wiersz do zapamiętania: „Jakże my ujdziemy cało, jeżeli zaniedbamy tak wielkie zbawienie? O którym na początku było mówione przez Pana, a które nam zostało potwierdzone przez tych, którzy go słyszeli” — Hebrajczyków 2:3
Wstęp:
Clarence Hall, korespondent z czasów II wojny światowej, złożył następujące niezwykłe świadectwo:
Nigdy nie mogę myśleć o dobrodziejstwach i korzyściach, jakie niezmiennie przynosi Biblia, bez przypomnienia sobie Shimabuku, maleńkiej wioski, którą odwiedziłem jako korespondent wojenny, podążając za naszymi wojskami odnoszącymi ciężkie i krwawe zwycięstwo na Okinawie.
Była to mało znana, mała społeczność licząca zaledwie kilkaset rdzennych mieszkańców Okinawy. Trzydzieści lat wcześniej zatrzymał się tu amerykański misjonarz w drodze do Japonii. Nie został długo – tylko na tyle, by nawrócić parę osób, zostawić im Biblię i odejść.
Jednym z konwertytów był Shosei Kina, drugim jego brat Mojon. Od czasu wizyty misjonarza, trzeba przyznać, nie widzieli żadnego innego misjonarza, nie mieli kontaktu z żadną inną osobą ani grupą chrześcijańską. Ale przez te trzydzieści lat Shosei Kina i jego brat Mojon sprawili, że Biblia ożyła. Przekopując się przez jej karty, znaleźli nie tylko inspirującą Osobę, na której mogli wzorować swoje życie, ale także mądre zasady, na których mogli zbudować społeczeństwo.
Rozpaleni swoim odkryciem, nauczali innych mieszkańców wioski, aż każdy mężczyzna, kobieta i dziecko w Shimabuku stało się chrześcijaninem. Shosei Kina został przywódcą wioski, a jego brat Mojon – głównym nauczycielem. W szkole Mojona codziennie czytano Biblię. Dla władz wioski Shosei Kina jej nakazy były prawem. Pod wpływem tej Księgi pogańskie rzeczy zanikły. W ich miejscu, w ciągu tych trzydziestu lat, rozwinęła się chrześcijańska demokracja w najczystszej postaci.
Po trzydziestu latach nadeszła Amerykańska Armia, szturmując wyspę. Małe Shimabuku znalazło się tuż na ich drodze i zostało poddane silnemu ostrzałowi. Kiedy nasze patrole dotarły do obozu wioski, żołnierze z wycelowaną bronią zatrzymali się w miejscu, gdy dwóch małych staruszków wyszło z ukłonu i zaczęło mówić.
Tłumacz wyjaśnił, że staruszkowie witają ich jako współwyznawców. Pamiętali, że ich misjonarz przybył z Ameryki. Choć Amerykanie zdawali się podchodzić do sprawy nieco inaczej niż misjonarz, dwaj staruszkowie byli przepełnieni radością na ich widok.
Reakcja żołnierzy była typowa. Oszołomieni, wezwali kapelana.
Przybył kapelan, a wraz z nim oficerowie wywiadu. Zwiedzili wioskę i byli zdumieni tym, co zobaczyli – nieskazitelnie czyste domy i ulice, opanowanie i szlachetność mieszkańców, wysoki poziom zdrowia i szczęścia, inteligencji i dobrobytu mieszkańców Shimabuku. Widzieli już wiele innych wiosek na Okinawie – wiosek o niewiarygodnej biedzie, ignorancji i brudzie. Na ich tle Shimabuku lśniło niczym diament na stercie gnoju.
Shosei Kina i jego brat Mojon zauważyli zdumienie Amerykanów i uznali je za rozczarowanie. Pokornie skłonili się i powiedzieli: „Przepraszamy, jeśli wydajemy się zacofanym narodem. Szanowni panowie, staraliśmy się jak najlepiej przestrzegać Biblii i żyć jak Jezus. Może, jeśli pokażecie nam, jak…”. Pokażcie im?
Pewnego dnia spacerowałem po Shimabuku z zatwardziałym, starym sierżantem armii. Po drodze odwrócił się do mnie i szepnął ochryple: „Nie mogę tego pojąć, stary – tacy ludzie wychodzą tylko z Biblii i paru staruszków, którzy chcieli żyć jak Jezus!”. Potem dodał coś, co dla mnie było nieskończenie przenikliwą obserwacją: „Może używamy niewłaściwej broni, żeby zmienić świat!”
ORYGINALNY
Clarence Hall, korespondent z czasów II wojny światowej, złożył następujące niezwykłe świadectwo:
„Nigdy nie mogę myśleć o dobrodziejstwach i korzyściach, jakie nieodmiennie przynosi zbawienie, bez przypomnienia sobie Shimmabuke, małej wioski, którą odwiedziłem jako korespondent wojenny na Okinawie.
Trzydzieści lat wcześniej amerykański misjonarz w drodze do Japonii zatrzymał się tam na tyle długo, by nawrócić dwóch chrześcijan – Shoesei Kinę i jego brata Mojkona. Zostawił im Biblię i odszedł. Przez trzydzieści lat nie mieli kontaktu z innymi chrześcijańskimi misjonarzami, ale sprawili, że Biblia ożyła! Nauczali innych mieszkańców wioski, aż każdy mężczyzna, kobieta i dziecko w Shimmabuke zostało chrześcijaninem. Shosei Kina został sołtysem wioski, a Mojon głównym nauczycielem. W szkole codziennie czytano Biblię. Zasady biblijne były prawem.
„Kiedy armia amerykańska dotarła na wyspę, patrol zwiadowczy dotarł do wioski z wycelowanymi działami. Dwaj starcy wystąpili, skłonili się nisko i zaczęli mówić. Tłumacz wyjaśnił, że starcy witają Amerykanów jako współchrześcijan!”
Osłupiali żołnierze wezwali swojego kapelana. Przybył on w towarzystwie oficerów wywiadu. Zwiedzili wioskę. Byli zdumieni nieskazitelną czystością domów i ulic oraz elegancją mieszkańców. Inne wioski na Okinawie, które widzieli, były brudne, a ludzie pogrążeni w ignorancji i ubóstwie.
Później spacerowałem po Shimmabuke z twardym sierżantem. Powiedział: „Nie mogę tego pojąć – tacy ludzie wywodzą się z Biblii i kilku starszych facetów, którzy chcieli być jak Jezus Chrystus. Może używaliśmy niewłaściwej broni, żeby zmieniać świat”
Pytania do lekcji:
- Jak odpowiedział Paweł, gdy strażnik więzienny zapytał: „Co mam czynić, aby być zbawionym?” Dzieje Apostolskie 16:30-31.
- Co zrobił następnie strażnik więzienny? Dzieje Apostolskie 16:32-34; Księga Przysłów 28:13.
- Co się dzieje, gdy wyznajemy nasze grzechy Bogu? 1 Jana 1:9.
- Jaka jest prawdziwa sytuacja, jeśli nasze myśli mówią nam, że nie możemy być zbawieni? 1 Jana 3:20.
- Co jeszcze jest niezbędne do naszego zbawienia? Dzieje Apostolskie 2:37-38.
- Czy nasze dobre uczynki nas zbawiają? Rzymian 3:28.
- Jak wygląda wiara, jeśli nie spełniamy dobrych uczynków? Jakuba 2:17; Efezjan 2:10.
- Czy można mieć wiarę bez uczynków? Jakub 2:22-24.
- Jeśli złamiemy choć jedno przykazanie, czego jesteśmy winni? Jakub 2:10-12.
- Co Jezus powiedział nam, którzy Go kochają, powinniśmy czynić? Jana 14:15.
- Dlaczego Jezus przyszedł na świat i umarł? 1 Tymoteusza 1:15.
- Czy masz w sercu Boży doskonały pokój, wiedząc, że jesteś zbawiony przez Chrystusa? List do Efezjan 2:13-22.
Hall, Clarence W. „Wioska, która żyła według Biblii” The Word and Work, tom 93, nr 5, maj 1999, s. 131-132.