Wiersz do zapamiętania: „Bogaczom tego świata nakazuj, aby się nie wywyższali i aby nie pokładali ufności w niepewnym bogactwie, lecz w Bogu żywym, który nam wszystkiego obficie udziela, abyśmy z tego korzystali” 1 Tymoteusza 6:17.
Czytanie Pisma Świętego: Księga Koheleta 2:1-26
Wstęp:
Księga Koheleta rozważa kwestię, jaka jest odpowiedź mądrości na upadły świat, biorąc pod uwagę daremność życia. Księga ukazuje nam nagą prawdę o życiu: jest ono marnością – ulotne, bezużyteczne, zagadkowe i daremne. Dotyczy to zarówno wierzących, jak i niewierzących, mądrych i głupich, Żydów i pogan. Jednak, mimo że świat jest upadły, nie jest pozbawiony sensu – istnieje Bóg i dzięki Niemu możemy mądrze reagować na życie. Przesłanie Księgi Koheleta może być otrzeźwiające, ale pozostaje aktualne dla współczesnych chrześcijan.
Filozof powiedział: „Spacerowałem po ogrodzie, gdy zobaczyłem drzewo, którego gałęzie były tak obciążone owocami, że uginały się ku ziemi. Niektóre z nich złamały się pod ich ciężarem. „Biedne drzewo!” – pomyślałem. Oto ktoś, kogo zniszczył nadmiar sukcesu”
Kontynuował spacer i zobaczył pasterza, u którego stóp leżała martwa owca. Zabił ją dziki pies. Wszystkie pozostałe owce uciekły do owczarni i były bezpieczne. Udało im się przedostać przez dziurę w płocie. Ale zabita owca nie mogła się przedostać, bo była zbyt gruba, i pies na nią wskoczył. Filozof pomyślał: „Kolejne życie zniszczone przez nadmiar błogosławieństw”
Filozof kontynuował, aż spotkał mężczyznę kulejącego na dwóch drewnianych nogach z pomocą dwóch lasek. „Powiedz mi, panie, «Jak straciłeś nogi?» zapytał filozof. „Powiem ci. W młodości służyłem w wojsku. Kilku moich towarzyszy broni i ja zaatakowaliśmy wroga i zmusiliśmy go do ucieczki. Potem zaczęliśmy się dzielić łupami. Moi towarzysze po prostu chwycili kilka rzeczy i szybko uciekli. Ale ja chciałem wziąć tyle, ile zdołam unieść. Tymczasem wróg nas dogonił. Moi przyjaciele uciekli, ale byłem tak obciążony, że nie mogłem szybko biec i zostałem ranny. Uciekłem z życiem, ale straciłem nogi”. „ Zaiste” – powiedział filozof – „sukces, bogactwo i chciwość, wszystkie mogą równie dobrze zniszczyć”
Pytania do nauki:
- Jak Kaznodzieja analizował poszukiwanie szczęścia w ziemskich przyjemnościach? Księga Koheleta 2:1-3.
- Do jakich trudów posuwał się król, by znaleźć upodobanie w budynkach i ogrodach? Księga Koheleta 2:4-10.
- Czy wielkie bogactwo i posiadłości dawały trwałą satysfakcję? Księga Koheleta 2:11; List Jakuba 5:1-3; Księga Powtórzonego Prawa 8:11-14; Psalm 62:10-11; 1 List do Tymoteusza 6:9; Księga Hioba 31:24-28; Objawienie 3:16-19.
- O ileż lepsza jest mądrość od głupoty? Księga Koheleta 2:12-15; Księga Hioba 28:12-23; Księga Przysłów 3:13-14; Księga Przysłów 8:11.
- Jakie spostrzeżenia poczynił Kaznodzieja na temat tego, że mędrcy i głupcy doświadczają życia w ten sam sposób? Księga Koheleta 2:16-17.
- Dlaczego Kaznodzieja znienawidził swoje życie i całą swoją pracę? Księga Koheleta 2:18-23.
- Jakie życie, według kaznodziei, jest najlepsze dla człowieka? Księga Koheleta 2:24-26.
- Jakie są niszczycielskie skutki szukania satysfakcji w rzeczach ziemskich? Księga Przysłów 21:16-17; Księga Izajasza 47:8-11; Ewangelia Łukasza 8:14; Ewangelia Łukasza 12:16-21; 2 List Piotra 2:9-15.