Wiersz do zapamiętania: „Wiedz więc, że Pan, Bóg twój, jest Bogiem, Bogiem wiernym, który dochowuje przymierza i łaski tym, którzy Go miłują i przestrzegają Jego przykazań, aż do tysiącznego pokolenia” — Księga Powtórzonego Prawa 7:9
Czytanie Pisma Świętego: Psalm 107:1-22
Wstęp:
Najbardziej poruszającym doświadczeniem, jakie może się wydarzyć w życiu duchowym, jest zawarcie przymierza ze Stwórcą. Musimy to uczynić, jeśli chcemy rozpocząć wieczne istnienie z Bogiem, ponieważ bez Niego nie ma możliwości przyszłego istnienia. Nasz Ojciec Niebieski nie jest bezosobową siłą; jest osobowością, na której podobieństwo zostaliśmy stworzeni. Jest naszym boskim źródłem życia, bez którego nie byłoby „tchnienia życia”. Nawiązał osobistą relację, która, jeśli ją zawrzemy, zapewni nam komunię z Bogiem.
Słowo „przymierze” oznacza „umowę zawartą przez dwie lub więcej osób lub stron”. Bóg jest Bogiem zawierającym przymierza, a Jego przymierza z ludźmi są afirmatywne, ponieważ deklarują, że coś zostało uczynione lub zostanie uczynione. Kiedy Bóg ustanawia swoje święte przymierza, nie czyni ich jednostronnymi; nie wymaga ślepego posłuszeństwa ani jednostronnego oddania. Zobowiązuje się również wobec nas. W relacji przymierza, jeśli wypełnimy swoją część, On wypełni również swoją.
W Piśmie Świętym nie ma tylko dwóch przymierzy – Starego i Nowego. Istnieją różne rodzaje przymierzy, a my zidentyfikujemy siedem głównych przymierzy, które mają szczególne znaczenie i są interesujące dla ludu Bożego. Przeanalizujemy je bardziej szczegółowo w tej serii. Są to: przymierza z Adamem, Noem, Abrahamem, Mojżeszem, Izraelem, Dawidem oraz Nowe Przymierze z Izraelem. Studiując te przymierza, wyraźnie uświadomimy sobie niezmienną naturę Boga. Dowiemy się, że przymierza Boże pozostają niepodważalne; że jedno przymierze nie podważa ani nie zaprzecza koncepcjom innego, lecz raczej wdraża pozostałe. Wszystkie one niosą podstawowe przesłanie Biblii. Niosą zarówno duchowe, jak i fizyczne aspekty ludu Bożego, jego ostatecznego triumfu w duchowym, fizycznym, a nawet dosłownym zwycięstwie. Przesłanie o boskim zbawieniu!
Pytania do nauki:
- Jak nawiązać przymierze z Bogiem w dobie chrześcijańskiej? Dzieje Apostolskie 2:36-39; Dzieje Apostolskie 3:19.
- W jaki sposób natura i osobowość Boga objawiają się poprzez Jego przymierza? 5 Mojż. 7:9; Psalm 25:14; Psalm 89:34; Psalm 111:2-10; Psalm 119:89.
- Czy jakakolwiek część Słowa Bożego, Pisma Świętego, została unieważniona po śmierci Chrystusa? Izajasza 40:8; Mateusza 5:17-18; 2 Tymoteusza 3:16-17. Uwaga: Śmierć Chrystusa i zburzenie świątyni w 70 roku n.e. sprawiły, że dalsze składanie ofiar ze zwierząt i obrzędy stały się zbędne. Ten dawny porządek odkupienia przeminął, podczas gdy Pisma Święte nie przeminęły i według Pawła nadal są pożyteczne.
- Jak ważny był Kanon Hebrajski, czyli Stare Pisma, w rozwoju chrześcijaństwa? Dz 2,16.25; Dz 8,26-35; Dz 10,42-43; Dz 18,4.24-25.28.
- Jaki był stosunek Jezusa do Starych Pism? Łk 4,14-21; Mk 12,10-11.24; J 5,39; J 7,37-38.41-42; J 10,31-35.
- W jaki sposób nowi chrześcijanie pokazali, że mają pełną wiarę w to, że Bóg jest w stanie zachować swoje słowo? Dzieje Apostolskie 17:10-12; List do Rzymian 15:4; 2 List Piotra 1:19-21.
- Co pierwsi chrześcijanie uważali za „Nowy Testament” lub „Przymierze”? Ewangelia Mateusza 26:26-28; 1 List do Koryntian 11:1-2, 23-26.