Czytanie Pisma Świętego: Izajasz 11:1-9; 53:1-12; 61:1-6.
Wiersz do zapamiętania: „Badacie Pisma, bo sądzicie, że macie w nich życie wieczne. A one właśnie dają świadectwo o Mnie” (Jana 5:39).
WSTĘP:
Apostoł Piotr powiedział, że prorocy z góry świadczyli o cierpieniach Chrystusa i chwale, która miała po nich nastąpić (1 P 1,10-12). Prorocy znali Plan Odkupienia, który wymagał ofiary Chrystusa z powodu grzechu. Widzieli również poza krzyżem Jego powrót w chwale Ojca, aby panować w pokoju i sprawiedliwości. Jan, podobnie jak prorocy, mówił o Chrystusie „Który jest, Który był i Który ma przyjść” (Ap 1,4).
Kiedy Filip odnalazł Natanaela, powiedział: „Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie i Prorocy” (J 1,45). Dwaj na drodze do Emaus usłyszeli, jak Jezus zaczyna „od Mojżesza i wszystkich Proroków” (Łk 24,27) i objaśnia wszystko, co zostało napisane o Nim samym (zob. także Łk 24,44). Natchnione Słowo Boże opowiada o Chrystusie od wcielenia do Jego powrotu w chwale, a także o spełnieniu Bożego planu przywrócenia całej ziemi do edenicznego piękna (Dz 3,18.20-21; Iz 65). Ponieważ tak wiele z tego, co zostało napisane o Chrystusie, się spełniło, prawdziwość natchnienia została potwierdzona. Historia rejestruje sprawy ludzi z ludźmi, podczas gdy proroctwa rejestrują postępowanie Boga z ludźmi. Sprawdzianem teorii jest fakt; sprawdzianem proroctwa jest jego wypełnienie. Proroctwa, typy i symbole przedstawiają „dobrą nowinę” odkupienia.
Chrystus nakazał Żydom badać Pisma, które świadczą o Nim (J 5,39). Tutaj Jezus odniósł się do proroctw Pisma Świętego dotyczących Go. Nie uwierzyli Jezusowi, ponieważ nie wierzyli w to, co było o Nim napisane. Izajasz widział Chrystusa jako „rózgę z pnia Jessego” (Iz 11,1), ukazując związek z plemieniem Judy (Iz 11,11). Widział również narodzenie z dziewicy, które ukazuje Chrystusa w boskiej relacji jako potomstwo Abrahama (Iz 7,14; Hbr 2,14-18). Micheasz opowiadał o Betlejem jako miejscu narodzin Dzieciątka Jezus, którego istnienie jest odwieczne, i Tego, który ma sądzić w Izraelu. W Ewangelii Łukasza jest zapisane, jak i dlaczego Jego narodziny nie miały miejsca w Nazarecie (Łk 2,1-7; Mi 5,2). Jeremiasz podał powód ucieczki do Egiptu (Jr 31,15; Mt 2,14).
PYTANIA LEKCYJNE:
- Co ludzie dawnych czasów wiedzieli o nadchodzącym Mesjaszu z Księgi Rodzaju 3:15, Listu Judy 1:14-15 i Księgi Rodzaju 12:3?
- Co, według Piotra, prorocy dawnych czasów wiedzieli o Chrystusie? 1 Piotra 1:10-12
- Co powiedziano o Chrystusie w Księdze Izajasza 7:14; 9:6-7; Micheasza 5:2?
- Co wskazuje na to, że Symeon, Anna i Józef z Arymatei wiedzieli o nadchodzącym królu? Łk 2,25-38; Mk 15,43.
- W jaki sposób Izajasz 53 ukazuje osobistego nosiciela grzechów, a nie cierpienia narodu izraelskiego? (Uwaga: w tym rozdziale znajduje się 12 wyrażeń, które ukazują cierpienia i ofiarę Chrystusa.)
- W jaki sposób wydaje się, że czas chrztu i ukrzyżowania Chrystusa mógł zostać ukazany Danielowi? Księga Daniela 9:25-27.
- W jaki sposób Bóg zaspokaja nasze potrzeby fizyczne? Psalm 121:3-8; 147:7-9; 104:14.
- W jaki sposób Bóg zaspokaja duchowe potrzeby człowieka? Jana 14:26; 16:7, 13.
- W jaki sposób aniołowie wspierają człowieka w jego życiu duchowym? List do Hebrajczyków 1:14; Ewangelia Mateusza 18:10.
Jaka jest jedna z obietnic danych tym, którzy polegają na Bogu? Psalm 33:12; 65:4.