Modlitwy proroków – Lekcja 5: Spowiedź

Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam odpuścić grzechy i oczyścić nas od wszelkiej nieprawości. – 1 Jana 1:9

Czytanie Pisma Świętego: Księga Daniela 9:1-19

Wstęp

Podczas gdy Księga „Lamentacji” Jeremiasza skupiała się na bólu i ucisku, jakie spadły na Judę podczas oblężenia i zniszczenia Jerozolimy, modlitwa Daniela w rozdziale 9 koncentruje się na potrzebie wewnętrznej przemiany Judy. Daniel woła o Boże przebaczenie i błaga Wszechmogącego o pomoc w przywróceniu Judzie posłuszeństwa i świętości.

Ta modlitwa wyznania grzechów ukazuje szczere serce proroka wobec grzechu Judy. Otwarcie przyznaje, że Juda przebywa na wygnaniu w Babilonie z powodu buntu przeciwko Bogu. Daniel uznaje również prawość Boga w sprowadzeniu sądu na swój lud. Z wyznania Daniela powinniśmy się nauczyć, że PAN jest Bogiem miłosiernym, ale mówi poważnie!

Odnośnie tajemnicy natury Boga, Paweł nauczał Kościół Rzymski: „Dlatego rozważcie dobroć i surowość Boga: surowość wobec tych, którzy upadli, a dobroć wobec ciebie, jeśli wytrwasz w Jego dobroci. W przeciwnym razie i ty zostaniesz odcięty. I oni, jeśli nie będą trwać w niewierze, zostaną wszczepieni, bo Bóg ma moc wszczepić ich na nowo” (Rz 11,22-23). ​​Tak, Bóg jest Bogiem dobrym i miłosiernym, ale jest także Bogiem świętym i nie może pogodzić swojej doskonałej natury z grzechem. Grzech i nieposłuszeństwo niosą ze sobą konsekwencje oddzielenia i śmierci. Jesteśmy również ostrzegani dzisiaj: „Jeśli bowiem słowo wypowiedziane przez aniołów okazało się niewzruszone, a wszelkie przestępstwo i nieposłuszeństwo spotkało się ze słuszną odpłatą, jakże my ujdziemy cało, jeśli zaniedbamy tak wielkie zbawienie?” (Hbr 2,2-3). Aby zostać zbawionym, musimy wyznać i porzucić grzech! Możemy to uczynić tylko z Bożą pomocą – ale czyż nie jest to Jego obietnica?

Pytania do lekcji

  1. Jakie znaczenie ma wstępna wypowiedź Daniela w kontekście jego modlitwy wyznaniowej? Dn 9,3-4; 2,20; Mt 6,9-10.
  2. Opisz poszczególne części wyznania grzechu Daniela. Księga Daniela 9:5-6, 10-11a.
  3. Co Daniel powiedział, że niewierność Judy im się opłaciła? Księga Daniela 9:7-8. Uwaga: Ujawnienie naszych grzechów to wstydliwe i haniebne doświadczenie. Wielu ludzi żałuje jedynie tego, że ich grzechy zostały ujawnione, ale nie żałuje ich samych. Żałować za grzechy oznacza również porzucenie ich i zwrócenie się ku sprawiedliwości z pomocą Boga.
  4. Co, jak ze smutkiem przyznał prorok, było skutkiem buntu Judy? Księga Daniela 9:11-12; Lamentacje 2:13; Księga Powtórzonego Prawa 28:15, 36-37, 45-46. Uwaga: W każdym szczerym wyznaniu grzechów konieczne jest przyjęcie odpowiedzialności za konsekwencje grzechu, które nas spotkały. Nie wolno nam obwiniać Boga ani gniewać się na Niego, gdy nasz bunt sprowadza nieszczęście.
  5. Jaką postawę przyjęli ci, którzy otrzymali surowy wyrok? Księga Daniela 9:13-14; Księga Izajasza 9:13.
  6. O co prosił Daniel po wyznaniu swojego grzechu i grzechów Judy? Księga Daniela 9:15-19.
  7. Jak nasz grzech wpływa na naszą relację z Bogiem? Izajasz 59:1-2, 12-15; 64:7.
  8. Co się dzieje z tymi, którzy nie wyznają swoich grzechów? Księga Przysłów 28:13; Psalm 32:8-10; 1 List Jana 1:8-10; List do Rzymian 6:16, 23.

Aplikacja życiowa

Choroby często wiążą się z grzechem. Apostoł Jakub zwraca na to uwagę w Liście Jakuba 5:13-16. W tym fragmencie jesteśmy wezwani do „wyznawania sobie nawzajem naszych grzechów” (lepiej przetłumaczyć: przewinień lub grzechów), abyśmy mogli zostać uzdrowieni. W czasach Jezusa pogląd, że choroba jest zawsze karą za grzechy w czyimś życiu, był doprowadzony do skrajności – każdego chorego krytykowano jako grzesznika. Było to błędne. Biblia naucza jednak również, że uzdrowienie może nastąpić dopiero po wyznaniu i pokucie za grzechy. Ważne jest, aby wziąć to pod uwagę, szukając uzdrowienia.