Bo Pan nie odrzuci na wieki. Choć zasmuca, okaże litość według obfitości swego miłosierdzia. Bo nie z własnej woli trapi i nie zasmuca synów ludzkich. – Lamentacje 3:31-33
Czytanie Pisma Świętego: Lamentacje 1:1-12
Wstęp
Kiedy król Sedekiasz zbuntował się przeciwko Babilończykom, którym Juda podlegała, Nabuchodonozor przybył do Jerozolimy. Podczas gdy Babilończycy oblegali miasto, mieszkańcy zaczęli głodować i umierać. Kiedy miasto w końcu upadło, król Judy uciekł z miasta wraz ze swoimi żołnierzami, pozostawiając ludność w rękach wrogów. Babiloński urzędnik dowodzący oblężeniem zniszczył większość Jerozolimy, spalił świątynię i uprowadził wszystkich oprócz najuboższych na wygnanie.
Księga Lamentacji to zbiór pięciu lamentacji (pieśni) Jeremiasza, opisujących cierpienie i zniszczenie Jerozolimy oraz późniejsze wygnanie wielu jej mieszkańców. Trzy z tych lamentacji zawierają modlitwy, które prorok w udręce zanosił do Pana. Ostatnia lamentacja jest sama w sobie modlitwą od początku do końca, która opisuje cierpienie Jerozolimy i jej ostatnią prośbę. Księga Lamentacji ma nam dziś wiele do powiedzenia na temat cierpienia. Rozważmy następujące kwestie:
- Najlepszym sposobem na przetrwanie żałoby jest jej wyrażenie. Pomocne jest omówienie każdego aspektu naszego smutku.
- Trzeba pamiętać zarówno o porażkach, jak i zwycięstwach. Gdybyśmy upamiętniali niektóre z naszych porażek, prawdopodobnie by się nie powtórzyły.
- Przywileje nie chronią nas przed odpowiedzialnością ani dyscypliną. Wręcz przeciwnie, przywileje zwiększają naszą odpowiedzialność i potrzebę dyscypliny.
- Bóg często dopuszcza cierpienie w naszym życiu, aby nas zdyscyplinować, a czasem po to, byśmy mogli powrócić do wspólnoty z Nim.
- Szatan również może zesłać na nas cierpienie, ale ten rodzaj cierpienia ma charakter destrukcyjny, a nie regenerujący.
- Cierpienie powinno nas skłonić do szczerej modlitwy. Skupiając się na Bogu, powinniśmy szukać nadziei, która pomoże nam wytrwać. O tym mowa w Księdze Lamentacji 3:21-24, gdzie wspomina się o wielkim miłosierdziu i miłości Boga.
Pytania do lekcji
- Jak głęboko cierpiał Jeremiasz w swojej pierwszej lamentacji? Lamentacje 1:20.
- O co modlił się prorok w sprawie wrogów, którzy niszczyli Jerozolimę? Lamentacje 1:21-22.
- Jak mieszkańcy Jerozolimy mieli się modlić w Drugiej Lamentacji? Lamentacje 2:18-19; Psalm 42:3-5.
- W jakiej tragicznej sprawie lud miał się wstawiać? Lamentacje 2:20-22; Jeremiasz 16:1-4.
- Dlaczego w trzeciej lamentacji Jeremiasz błagał Boga o wysłuchanie? Lamentacje 3:40-57.
- O co prorok modlił się w związku z najazdem Babilończyków? Lamentacje 3:58-66.
- Opisz ciężkie prześladowanie, o którym mowa w modlitwie Jeremiasza w piątej lamentacji. Lamentacje 5:1-18.
- Jaką jedyną nadzieję dla Judy objawia modlitwa proroka? Lamentacje 5:19-22; Psalm 80:1-7; Jeremiasz 17:13-14.
Aplikacja życiowa
Skąd wiesz, że Bóg naprawdę cię kocha i akceptuje jako swoje dziecko? W Liście do Hebrajczyków 12:6-7 czytamy: „Kogo bowiem Pan miłuje, tego karci, chłoszcze zaś każdego syna, którego przyjmuje. Jeśli znosicie karcenie, Bóg obchodzi się z wami jak z synami; bo któryż to syn, którego by ojciec nie karcił?”. Czy moglibyśmy powiedzieć, że Bóg naprawdę troszczył się o nas, gdyby nigdy nas nie karcił ani nie upominał? To okrucieństwo czy miłość sprawiają, że dobry ojciec karci swoje dzieci? Bóg karci nas, abyśmy „… stali się uczestnikami Jego świętości” (List do Hebrajczyków 12:10). Czy kiedykolwiek dziękowałeś Bogu za Jego karcenie i upominanie – wyraźne znaki Jego nieskończonej Miłości?