Werset do zapamiętania: „Jeśli więc pilnie będziesz słuchał głosu Pana, Boga swego, i będziesz wiernie przestrzegał wszystkich Jego przykazań, które ja ci dziś nakazuję, to Pan, Bóg twój, wywyższy cię ponad wszystkie narody ziemi. I spłyną na ciebie i dosięgną cię wszystkie te błogosławieństwa, jeśli będziesz słuchał głosu Pana, Boga swego”. Księga Powtórzonego Prawa 28:1-2
Czytanie z Pisma Świętego: Ewangelia Mateusza 7:24-27
Wprowadzenie:
Czytając fragment Pisma Świętego z tego tygodnia i rozważając posłuszeństwo, uświadamiamy sobie, że nawet w tej sformalizowanej obietnicy danej Abramowi, Bóg kochał go bezwarunkowo, a jednocześnie nakazał mu również spełnienie wymagań. Nakazał im przenieść się do nowej krainy, być błogosławieństwem dla innych, chodzić przed Nim i być nienagannym, i powiedział im, co mają czynić na znak przymierza między nimi. Dzięki wiernemu posłuszeństwu Abrama Bożym przykazaniom, Abram przetrwał próbę, ponieważ uwierzył i był posłuszny. Czego Bóg od nas dzisiaj wymaga, oprócz posłuszeństwa?
U ludzi ważna jest „wola”, ale równie ważne jest „niechcenie”. Jak wspomniano we wcześniejszej lekcji, Bóg dał nam dar wolnej woli, zdolność do podejmowania niezależnych decyzji. Jednak sam akt dokonywania wyborów oznacza, że wybory te mogą być równie często błędne, jak trafne. Jeśli chcemy podsumować korzyści, a nie przekleństwa wynikające z naszych decyzji, mądrze byłoby podejmować je w ramach posłuszeństwa Bogu. Będąc ludźmi, możemy popełniać błędy nawet wtedy, ale jeśli weźmiemy pod uwagę, jak Bóg może oceniać nasze decyzje, z pewnością będziemy o wiele ostrożniejsi w ich podejmowaniu.
Kiedy ktokolwiek z nas wyrasta z potrzeby posłuszeństwa wobec kogoś? Czyż nie istnieje jakaś władza nad różnymi aspektami naszego życia? Wszyscy musimy przestrzegać przepisów prawnych dotyczących prędkości, prawa, rozporządzeń dotyczących zagospodarowania przestrzennego itd. I lepiej, żebyśmy nie łamali nakazu płacenia podatków, chyba że chcemy spędzić trochę czasu w celi więziennej. Bóg wymaga posłuszeństwa od wszystkich ludzi. Jeśli zdecydują się nie słuchać Go bezpośrednio, nadal muszą Go słuchać za pośrednictwem urzędników państwowych, których On ustanowił. O ileż łatwiej jest „oddawać Cezarowi”, gdy najpierw złożyliśmy przysięgę wierności Twórcy wszelkiego prawa. O ileż trudniejsze jest życie tym, którzy tego nie czynią.
To właśnie odpowiedź posłuszeństwa kwalifikuje ludzi wielkiej wiary. Abraham i Sara uwierzyli Bogu; byli Mu posłuszni bez względu na konsekwencje. To właśnie ten rodzaj chętnego zaufania podoba się Bogu, nic innego nie będzie dobre. Ci, którzy nie mają wiary, nie potrafią patrzeć poza otaczający ich świat fizyczny i są ślepi na to, co czyni Bóg; ale ci, którzy otwierają swoje duchowe oczy, dostrzegają duchowe rzeczywistości, które wykraczają poza ten świat. Miej nadzieję w Bożej mocy i Jego wierności, a wtedy w tej nadziei znajdą siłę, by wytrwać. Jeśli chodzi o wiarę, świat szydzi. Wiara nigdy nie jest łatwa, ale im bardziej jesteśmy przekonani o realności wszechdobrego i wszechmocnego Boga, tym bardziej wzrośnie nasze zaufanie i tym mniej będziemy przytłoczeni wątpliwościami i pokusami.
Pytania do nauki:
- Abraham przeszedł jedną z najsurowszych prób posłuszeństwa, jakich Bóg mógł wymagać od człowieka. Jaka była nagroda za jego posłuszeństwo? Rdz 17,5-6; 22,15-18; Hbr 11,8-12.
- Co spotkało synów Aarona, gdy nie posłuchali przykazań Pana? Księga Kapłańska 10:1-3; Księga Liczb 3:2-4.
- Nieposłuszeństwo zawsze powoduje katastrofę w taki czy inny sposób. Jaka katastrofa spadła na dom Heliego? 1 Samuela 2:12-17, 27-36; 1 Samuela 4:10-11. Uwaga: Synowie Heliego znieważyli Boga, wykonując swoje obowiązki kapłańskie z brakiem szacunku i pogardą. Heli ostrzegał swoich synów przed boskim sądem, ale tak naprawdę nigdy nie zganił ich za ich grzechy. Zaniedbując swój rodzicielski obowiązek, w rzeczywistości faworyzował swoich synów ponad Boga. Prorok przepowiedział zniszczenie rodziny kapłańskiej, co ostatecznie spełniło się, gdy kapłaństwo zostało przeniesione na rodzinę Sadoka za czasów Salomona (zob. 1 Królów 2:26-27).
- Co stało się z nieposłusznymi Izraelitami, którzy wyszli z niewoli egipskiej? Lb 14,26-38; 1 Koryntian 10,1-11. Uwaga: Kara Boża wymierzona nieposłusznym Izraelitom powinna być dla chrześcijan sygnałem, że Bóg ukarze grzech swojego ludu.
- Jakie są uczucia Boga wobec posłusznych i nieposłusznych? Księga Przysłów 12:1-3; 15:9; 1 Księga Samuela 15:17-26. Uwaga: Saul usprawiedliwiał swoje nieposłuszeństwo, obwiniając lud, ale Samuel podkreślał, że szczerość i posłuszeństwo są warunkami koniecznymi do oddawania czci Bogu, która podoba się Bogu. Saul nie zdawał sobie sprawy, że nie jest suwerennym i niezależnym władcą, lecz reprezentantem królewskiej obecności Boga. Saul okazał Bogu nieposłuszeństwo o jeden raz za dużo i nie było dla niego odwrotu.
- Jakie dobre napomnienie Mojżesz dał Izraelowi? Księga Powtórzonego Prawa 4:1-10; Księga Ezechiela 20:11. Uwaga: Żyjąc w posłuszeństwie Bogu, Izrael stałby się siłą kontrkulturową poprzez swój styl życia, rząd i społeczeństwo. Jakość fizycznego i duchowego życia chrześcijanina na ziemi jest związana z jego posłuszeństwem żywemu Bogu. Boże sądy i ustawy zostały nam dane, Jego ludowi, jako środek do podtrzymywania naszej więzi z Bogiem, a nie jako podstawa do ustanowienia naszego zbawienia.
- Czy Jezus był posłuszny Ojcu w niebie? Czy Jezus dał nam przykład? Mk 14,36; J 5,24-30; Rz 5,18-19; Flp 2,5-11; Hbr 5,5-10. Uwaga: Rozdział między Duchem a ciałem jest realny, a nasza ludzka natura, nawet po nawróceniu, sprzeciwia się dziełu Boga. Chrystus z powodzeniem wypełnił Boży plan dla Niego; zniósł cierpienie i pokusy, aby móc prawdziwie pełnić funkcję naszego Arcykapłana. Doświadczył wszystkiego, przez co człowiek przechodzi na tej ziemi, wie, jak trudno jest całkowicie słuchać Boga; tak jak rozumie urok pokus, a jednak wytrwał w posłuszeństwie. Czy moglibyśmy prosić o lepszy lub pełniejszy przykład?