Wiersz do zapamiętania : „Nie dziwcie się temu, bo nadchodzi godzina, kiedy wszyscy, którzy są w grobach, usłyszą głos jego i wyjdą. Ci, którzy dobrze czynili, na zmartwychwstanie życia; a ci, którzy źle czynili, na zmartwychwstanie sądu” (Ewangelia według św. Jana 5:28-29).
WSTĘP: Biblia ostrzega nas przed przyswajaniem sobie zwyczajów pogan i przyjmowaniem ich wierzeń (Jeremiasz 10:2). Platon (427–347 p.n.e.), grecki filozof, był bardzo wpływową postacią w swoim i kolejnych pokoleniach. „Platoizm był dominującą filozofią cywilizacji europejskiej przez wiele stuleci. Wielu uczonych twierdzi, że Platon wywarł większy wpływ na myślenie ludzi w świecie zachodnim niż jakakolwiek inna osoba w pogaństwie” (Alva Huffer, Systematic Theology, The Restitution Herald: Oregon, Illinois, 1969, s. 149).
„Platon wierzył w preegzystencję, jak również w nieśmiertelność duszy. Uważał, że materia jest zła. Nauczał, że dusza jest skażona przez ciało i ziemię. Oczyszczenie, twierdził, można osiągnąć tylko wtedy, gdy dusza człowieka uwolni się od ciała i zamieszka z dala od ziemi” (tamże, s. 150).
Koncepcja nieśmiertelnej duszy wywodzi się z pogaństwa, jednak do dziś jest wyznawana przez wiele kościołów. Przekonanie Platona, że materia jest zła, często znajduje odzwierciedlenie we współczesnej literaturze religijnej. Typowy artykuł odnoszący się do dusz trafiających do nieba po śmierci mógłby brzmieć: „Jak skorupka jajka pęka, by uwolnić kurczaka, tak twoje ciało musi ustąpić, by uwolnić dziecko Boże… podobnie jak w przypadku świętych, którzy już umarli i zostali uwolnieni ze swoich ciał…”
Biblia bardzo jasno opisuje stan człowieka po śmierci. Uczy, że śmierć jest jak sen, w którym człowiek nie może myśleć, czuć ani pamiętać. Jest to zgodne z wiedzą medyczną, ponieważ gdy mózg człowieka przestaje funkcjonować, wszelkie myśli i uczucia zanikają. Nie ma świadomości poza aktywnym, żywym mózgiem.
Biblia wiele mówi o nagrodzie świętych. Ale wszystko koncentruje się wokół powrotu Jezusa i zmartwychwstania. Gdyby święci obecnie cieszyli się błogością nieba, zmartwychwstanie byłoby jedynie anty-kulminacją, a nie chwalebnym powrotem świętych do domu. Pójście do nieba po śmierci byłoby jak spóźnienie się na przyjęcie, po tym jak wszyscy świętowali już od wielu godzin. Biblia ma o wiele lepszy program. Razem powstaniemy, by spotkać Jezusa, a wszyscy święci wszystkich wieków będą razem Go czcić i radować się.
Święci z Tesaloniki martwili się o los bliskich im prawych osób, które zmarły. Apostoł Paweł pocieszył ich, wyjaśniając, że powstaną na spotkanie Pana podczas Jego przyjścia wraz z żyjącymi świętymi. Skoro byli już w niebie, dlaczego Paweł nie pocieszył ich tą myślą? Nie byli w niebie, więc Paweł wskazał im na chwalebne zmartwychwstanie wszystkich świętych, które nastąpi podczas Jego powrotu.
PYTANIE LEKCYJNE
- Jak śmierć opisana jest w Biblii? 1 Tesaloniczan 4:13; Psalm 13:3.
- Co dzieje się z naszymi myślami, gdy umieramy? Psalm 146:3-4; Księga Koheleta 9:4-6, 10.
- Powszechnie uważa się, że zmarli obserwują swoich bliskich z… Czy jest to zgodne z Biblią? Hioba 14:21.
- Dawid zmarł około tysiąca lat p.n.e. Gdzie według Piotra żył w swoim czasie? Dzieje Apostolskie 2:29, 34.
- Jak długo święci pozostaną w grobie? Hioba 14:12-14; 1 Koryntian 15:22-23.
- Kto sprawi, że umarli powstaną? 1 Tesaloniczan 4:15-17.
- Wiele osób wierzy, że ci, którzy zmarli, w tym czasie wielbią Boga w niebie. Co Biblia mówi na ten temat? Psalm 115:17.