Czytanie Pisma Świętego: 1 Koryntian 15:1-20
Wiersz do zapamiętania: „Ale teraz Chrystus zmartwychwstał i jest pierwocinami tych, którzy zasnęli” (1 Koryntian 15:20).
Wprowadzenie: Pierwociny to najwcześniejszy lub pierwszy ze zbiorów tego, co następuje. W starożytności również pierworodnemu synowi często nadawano szczególne uznanie i podwójne dziedzictwo. Jezus Chrystus jest nazywany „pierwocinami tych, którzy zasnęli”. Mówiąc o zmartwychwstaniu umarłych, Chrystus jest nazywany „pierwocinami” zmartwychwstania, „potem ci, którzy należą do Chrystusa, w czasie jego przyjścia” (1 Koryntian 15:23). Podczas zmartwychwstania sprawiedliwych mają oni zamienić ziemski obraz (śmiertelność) na obraz niebiański (nieśmiertelność). Ponieważ Chrystus jest pierwocinami ogólnego zmartwychwstania sprawiedliwych, jest On również nazywany „pierwocinami” nieśmiertelności.
We wszystkich poprzednich cudach wskrzeszenia ludzi ze „snu śmierci” zostali oni przywróceni do swoich domów, do swojego ludu i do swojego poprzedniego śmiertelnego życia. Doświadczyli oni przywrócenia swoich ludzkich, śmiertelnych ciał, które wciąż podlegały śmierci. Nie byli zatem „pierwocinami” nieśmiertelności. Te cuda były podobne do cudów uzdrowień, dzięki którym życie śmiertelne zostaje przedłużone (J 11,43-47; Łk 7,12-15; 8,49-55).
Czytając 1 List do Koryntian 15:20-38, znaczenie zmartwychwstania Chrystusa jako „pierwocin” staje się jasne. Był On „pierwocinami” zmartwychwstania sprawiedliwych umarłych – przyszłego, powszechnego zmartwychwstania sprawiedliwych – kiedy wszyscy święci do tego czasu otrzymają nieśmiertelność razem, a nad ich ciałami śmierć nie będzie już miała władzy. Zwróć uwagę na czas przyszły we wszystkich tekstach w tej lekcji, które odnoszą się do tego wydarzenia. Chrystus był pierwszym, który zmartwychwstał na swoje podobieństwo jako istota niebiańska. Był „pierwocinami” nieśmiertelności, która przychodzi do sprawiedliwych przy zmartwychwstaniu (Rz 6:8-9). Zmartwychwstanie Chrystusa było „pierwocinami” zmartwychwstania tych, którzy umarli w Chrystusie, którzy zostaną wskrzeszeni w „pierwszym zmartwychwstaniu” przy Jego powrocie, ponieważ dopiero wtedy otrzymają nieśmiertelność – nie wcześniej.
Chrystus został posłany na ziemię, zgodnie z wymogami odkupienia ludzkości od grzechu i śmierci. Bez Jego zmartwychwstania Plan Odkupienia zakończyłby się fiaskiem, a cała ludzkość zginęłaby bez nadziei na życie pozagrobowe. Ewangelia byłaby bezsilna bez Jego zmartwychwstania, podobnie jak byłaby daremna bez Jego powrotu i ostatecznego dzieła w Planie Odkupienia.
Dla wszystkich, którzy wierzą w Niego i są Mu posłuszni, ze wszystkich pokoleń, ofiara Chrystusa nie była i nie jest daremna. Nadchodzi czas, gdy „pochłonie śmierć w zwycięstwie… wykupi ich z mocy grobu… odkupi ich od śmierci… O grobie, będę zagładą” (Izajasz 25:8; Ozeasz 13:14)
Pytania do lekcji:
- Co oznacza, że Chrystus jest „pierwocinami” zmartwychwstania do nieśmiertelności „tych, którzy zasnęli”? 1 Koryntian 15:20-23; [Komentarz do lekcji].
- Jak śmierć opisana jest w Piśmie Świętym? 1 Koryntian 15:20, 51-52; 1 Tesaloniczan 4:13-16.
- Co powiedzieli Dawid i Izajasz na temat stanu duszy ludzkiej po śmierci? Psalm 6:5; 115:17; Izajasz 38:18.
- Czy zmarli cokolwiek wiedzą? Księga Koheleta 9:5; Izajasza 38:18.
- Kiedy Hiob spodziewał się wyrwać ze snu śmierci? Hiob 14:10-15; 19:25-27.
- Czy „dusza” może umrzeć? Ezechiela 18:4; Jakuba 5:20; Objawienie 16:3. Co zatem oznacza „dusza”?
- Czy Bóg może zniszczyć zarówno duszę, jak i ciało? Ewangelia Mateusza 10:28.
- Czy ktokolwiek ze sprawiedliwych otrzyma swoją nagrodę i nieśmiertelność przed innymi świętymi? Hebrajczyków 11:39-40; Daniela 12:2; Jana 5:28-29; 1 Tesaloniczan 4:13-16.
- W jakich ciałach powstaną zbawieni podczas pierwszego zmartwychwstania? 1 Koryntian 15:52-54.
- Kto pierwszy zmartwychwstał i zyskał nieśmiertelność? Przypomnij sobie 1 List do Koryntian 15:35-49.