Wiersz do zapamiętania: Zaiste, uczyniłeś moje dni na szerokość dłoni, a wiek mój jest niczym przed Tobą. Doprawdy, każdy człowiek w swym najlepszym stanie jest jak tchnienie. Psalm 39:5
Czytanie Pisma Świętego: Jan 12:34-43
Wstęp:
Konsekwencją powtarzającego się odrzucenia jest utrata zdolności wiary.
Takie stanowisko zajmuje wielu ludzi z dobrymi intencjami w odniesieniu do swojego zbawienia. W poprzedniej lekcji widzieliśmy, jak ludzie angażują się w życie, gdy są młodzi, silni i zdrowi. Wśród wielu dominuje postawa: „Mogę zostać zbawiony, gdy jestem za stary, by cokolwiek innego robić”. Skąd mogą wiedzieć, ile dni dał im Pan? „Bo i człowiek nie zna swego czasu; jak ryby złowione w sieć niebezpieczną, jak ptaki schwytane w sidła, tak synowie ludzcy bywają w sidłach w czasie złym, gdy nagle na nich spada” (Księga Koheleta 9:12). Być może tym prokrastynatorom zostanie odmówiony luksus starości. Nawet ci, którym udało się osiągnąć „złote lata”, raczej nie przyjmą Pana po całym życiu odkładania decyzji na później. Zazwyczaj idą prosto do wieczności z nieprzebaczonymi grzechami.
Jednakże Bóg przemawia do wszystkich ludzi za pośrednictwem Ducha Świętego i nie było Jego zamiarem, aby ktokolwiek zginął. Nikt z nas nie jest nigdy pozbawiony wolnej woli przez Boga, a jeśli zdecydujemy się zasmucać Jego Ducha, będzie to czynił coraz rzadziej. W końcu osiągniemy punkt w naszym życiu, w którym nasza nieczułość nie pozwoli już Duchowi Świętemu działać w naszym imieniu. To właśnie ten grzech przeciwko Duchowi Świętemu, który nie może być odpuszczony – uparta odmowa poddania się napomnieniom Ducha Świętego i przyjęcia przebaczenia, które oferuje Chrystus.
Pytania do nauki:
- Co to znaczy sprzeciwiać się Duchowi Świętemu? Ewangelia Mateusza 12, 31-32; Ewangelia Marka 3, 28-30. Uwaga: Każdy, kto bluźni przeciwko Duchowi Świętemu, stawia się poza zasięgiem odkupieńczej łaski Boga. Czas użyty w Ewangelii Marka 3 wskazuje na ciągłą czynność, a nie na jednorazowe wydarzenie.
- Czy Duchowi Świętemu stawiano opór przed Nowym Przymierzem? Dzieje Apostolskie 7:51-53; Ewangelia Mateusza 23:31-36.
- Czy Jezus ostrzegał nas, abyśmy byli gotowi na Jego powrót? Mateusza 24:36-44; Łukasza 12:37-40. Uwaga: Tak jak Noe czuwał, przygotowując się na potop, tak ludzie żyjący w czasie ucisku powinni być czujni i przygotowywać się na powrót Chrystusa.
- Co Jezus obiecuje tym, którzy zważają na Jego wezwanie? Obj. 2:7. Uwaga: Zwycięża chrześcijanin, który wytrwa w posłuszeństwie i zwycięży w obliczu prób. Spożywanie z drzewa życia to obietnica szczególnej zażyłości z Panem, obietnica odnowienia wspólnoty utraconej przed upadkiem. Chrześcijanie, których ogranicza ubóstwo w tym życiu, mogą znaleźć pocieszenie w fakcie, że posiadają wielkie duchowe bogactwa w Chrystusie.
- Skoro nie możemy oczekiwać, że powrót Pana będzie poprzedzony ostrzeżeniami, czyż mądrym człowiekiem będzie ten, kto jest przygotowany? Ewangelia Mateusza 25:1-13. Uwaga: Widzimy tu potrzebę mądrości, tak jak przypowieść o talentach pokazuje potrzebę wierności. Podsumowując, musimy wykazać się roztropnością.
- Jaki będzie ostateczny los niezbawionych? Obj. 20:11-15. Uwaga: Odrzucenie wiecznej ewangelii prowadzi do wiecznego potępienia.
- Jaka będzie nagroda dla zbawionych, którzy wytrwali w historii? Obj. 21:1-4. Uwaga: Odrodzenie przez wiarę w Chrystusa przynosi nowość w życiu człowieka, ale dopiero w stanie wiecznym Bóg „uczyni wszystko nowym”