Wiersz do zapamiętania: A zatem, moi umiłowani bracia, niech każdy człowiek będzie skory do słuchania, nieskory do mówienia, nieskory do gniewu. Gniew bowiem człowieka nie prowadzi do sprawiedliwości Bożej. List Jakuba 1:19-20
Czytanie Pisma Świętego: Rzymian 12:9-21; List do Efezjan 5
Wprowadzenie:
Kochający Bóg obdarzył ludzi emocjami, aby mogli wyrażać siebie. Ojciec Niebieski oczekiwał, że ludzie będą rozważać cud swojego istnienia i wykorzystywać tę niezwykłą moc twórczą do wychwalania i uwielbienia Stwórcy. Gdyby Bóg pragnął jedynie pozbawionych uczuć, pozbawionych wyrazu automatów, stworzenie ich leżałoby w Jego mocy. W istocie wszystkie inne żywe stworzenia działają właśnie w taki sposób. Bóg zaprogramował ptaki, zwierzęta i gady, aby funkcjonowały w sposób przewidywalny, zależny od ich gatunku. Innymi słowy, bóbr żyje, łączy się w pary, je, wypełnia swoją z góry określoną misję życiową (budowa tam, ścinanie drzew itd.) i umiera, tak jak wszystkie bobry wcześniej. Podobnie jest z pszczołami miodnymi, które żyją dokładnie tak samo, jak wszystkie poprzednie pszczoły. Istoty wodne, polne i powietrzne mają niewiele przywilejów. Niestety, wachlarz emocji odpowiadających wolnej woli człowieka nie zawsze służy jego najlepszym interesom. Odpowiednio kontrolowane i traktowane z ostrożnością, przynoszą ogromne korzyści, ale niczym ogień, mogą siać spustoszenie, gdy wymkną się spod kontroli.
Ile małżeństw zostało zniszczonych przez wybuch emocji? Ile przyjaźni na całe życie zrujnował nieokiełznany język? Często życie zostaje naznaczone na zawsze przez nierozważne, nierozważne słowa drugiej osoby. Gniew jest najbardziej destrukcyjną emocją ze wszystkich. Ostre słowa mogą wywołać reakcję fizyczną, prowadzącą do obrażeń i rozlewu krwi. Wojny wybuchają, gdy przywódcy polityczni zdołają wzniecić gniew całych narodów. A co ze strachem? Zdrowy strach jest dobry; został dany dla ochrony i samozachowania. Ale jeśli pozwolimy, by strach nas pochłonął, zostaniemy sparaliżowani, niezdolni do funkcjonowania. Podobnie jak inne emocje, strach jest zaraźliwy. Możemy napełnić życie naszych dzieci, partnerów i krewnych nadmiernymi lękami i fobiami, jeśli będziemy nieostrożni. Jeśli zajmujemy stanowiska kierownicze, możemy całkowicie zniszczyć tych, którymi mamy kierować i inspirować.
Nasz dzisiejszy świat jest przesiąknięty błędnie rozumianymi emocjami. W obliczu rosnącej inflacji, niedoborów żywności i paliw, bezrobocia, zagrożeń wojną i terroryzmem, czy można się dziwić, że mężczyźni i kobiety są porywczy i lękliwi? W takim klimacie chrześcijanin ma większą niż kiedykolwiek odpowiedzialność za zachowanie zdrowego rozsądku w tym skądinąd szalonym świecie.
Jeśli chrześcijanin wpada w gniew w trudnych okolicznościach, praktyczna sprawiedliwość Boga nie będzie widoczna w jego życiu. Często, gdy ktoś nas „skrzywdzi”, naszą naturalną reakcją jest odwet, przynajmniej słowny, ale ta odpowiedź nie oddaje chwały Bogu. Jednakże Słowo Boże, które zostało w nas zaszczepione, powinno być słyszane i przyjmowane z duchem gotowości do nauki oraz stosowane w naszym codziennym życiu. Słuchanie i niesłuchanie oznacza bycie oszukanym, powściągliwość, próba zrozumienia pozycji drugiej osoby i pozostawienie usprawiedliwienia Bogu – to dowód Bożej miłości w tych napiętych sytuacjach. Skup się na dobru, żyj w pokoju, zemstę zostaw Panu. Panując nad swoimi emocjami, jesteśmy wolni od zemsty i możemy wtedy okazać miłosierdzie, nawet wobec naszych wrogów.
Pytania do nauki:
- Wrogość i kontrowersje są powiązane z naszymi emocjami. Czy da się je kontrolować? List do Efezjan 4:25-27.
- Jak lud Boży ma sobie radzić ze swoim gniewem? List do Efezjan 4:28-32; Księga Przysłów 16:32; Księga Przysłów 14:29; Księga Przysłów 15:1-4; Księga Przysłów 19:11; Psalm 37:8-9, 11. Uwaga: Często nie tyle to, co mówimy, ile sposób, w jaki to mówimy, wywołuje tak zróżnicowane reakcje, czy to akceptację, czy gniew.
- Co powinieneś zrobić, gdy dojdzie do konfliktu z inną osobą? List do Efezjan 5:15-21; List do Kolosan 3:12-17.
- Czy dotyczy to również naszych rodzin? Kolosan 3:18-25.
- Skoro wszelkie ludzkie działania mają swój początek w umyśle, jaki rodzaj umysłu powinni rozwijać chrześcijanie? Izajasza 26:3; Mateusza 22:37-38; Rzymian 12:2; 15:5-7; 1 Koryntian 1:10; Filipian 2:5-8. Uwaga: Wszystkie działania zaczynają się w umyśle, „właściwe” myślenie rodzi „właściwe” działania, a nasze działania są owocem naszych najgłębszych myśli.
- Jak powinniśmy postępować z myślami cielesnymi? Jakuba 4:7-10; Mateusza 5:27-30; Psalm 34:13-14.
- Jak powinniśmy postępować z naszymi wrogami? Rzymian 12:14-21; Mateusza 5:44-45; Łukasza 6:27-36.
- Co Słowo Boże mówi nam o strachu? 2 Tymoteusza 1:7; Hebrajczyków 13:5-6; 1 Jana 4:18.
- A co z tym innym rodzajem strachu, „bojaźnią Pańską”? Hioba 28:28; Przysłów 29:25; Przysłów 1:7. Uwaga: „bojaźń Pańska” jest najbardziej podstawowym składnikiem mądrości.