Tekst Pisma Świętego: Ewangelia Mateusza 19:4-6
Werset do zapamiętania: Dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę swoją, a złączy się ze swoją żoną, i staną się jednym ciałem. Rodzaju 2:24
Cel lekcji: Utrwalenie podstawowych elementów niezbędnych do utrzymania pobożnego małżeństwa.
Kluczowe punkty
- Koncepcje przyjęcia, odejścia i połączenia są kluczowe dla sukcesu małżeństwa.
- Naszym obowiązkiem jest poddanie się Bogu i sobie nawzajem w każdym aspekcie relacji małżeńskiej.
W poprzedniej lekcji przypomnieliśmy sobie, że małżeństwo jest dobre – Bóg je takim stworzył. Pomimo negatywnej opinii świata na temat małżeństwa, ono tu pozostanie. Znajomość powodów i celów małżeństwa to jedno, ale jak sprawić, by stały się one rzeczywistością w naszym życiu? Naszym celem powinno być uczynienie go takim, jakim Bóg je zamierzył.
Jednakże, biorąc pod uwagę, że praktycznie połowa małżeństw w Stanach Zjednoczonych kończy się rozwodem, nasze społeczeństwo zasadniczo porzuciło świętość małżeństwa. Niestety, wskaźnik udanych małżeństw wśród osób wyznających chrześcijaństwo nie jest dużo lepszy. Nawet w Kościele Bożym liczba nieudanych małżeństw i rozbitych rodzin jest alarmująca. Być może jest to wynik ignorancji, a może lenistwa i nieposłuszeństwa. Tak czy inaczej, Bóg wzywa nas do życia inaczej. Mamy być przykładem dla świata, a nie ze świata.
W Księdze Rodzaju 2:24 Bóg ustanowił prosty plan udanego małżeństwa. Chociaż szczegóły różnią się w zależności od relacji, koncepcje przyjęcia partnera, opuszczenia rodziców i przyłączenia się do współmałżonka są kluczowe dla udanego małżeństwa. Te trzy koncepcje należy cenić i praktykować przez całe życie.
Kiedy Ewa została przedstawiona Adamowi, przyjął ją taką, jaka była. Wiedział, że Bóg mu ją daje i miał absolutne zaufanie i pewność, że Bóg daje mu to, co dla niego najlepsze. Dopiero po grzechu Adam miał problemy z zaakceptowaniem Ewy. Podczas gdy afirmacja i docenianie były normą, teraz wręcz przeciwnie (obwinianie i szukanie błędów) stało się standardem ludzkiego zachowania.
Kolejnym kluczowym czynnikiem w udanym małżeństwie jest opuszczenie rodziców. Oznacza to opuszczenie ich fizycznie, emocjonalnie i finansowo. Nie oznacza to, że trzeba wyjechać na drugi koniec kraju czy na inny kontynent, ale opuszcza się ich władzę, ochronę i wpływ, zakładając własną rodzinę pod Bogiem.
Rozstanie jest trudne, jeśli się nie rozstaniemy. Chociaż fizyczne rozstanie jest bardzo ważne w małżeństwie, to nie wszystko, co ono oznacza. Aby małżeństwo było udane, mąż i żona muszą również połączyć się ze sobą emocjonalnie i duchowo. To właśnie w tym procesie łączenia realizuje się Boży cel, jakim jest nasz rozwój i wzrost. To właśnie w procesie rozłączenia musimy współpracować z Bogiem, aby osiągnąć jedność. Co Bóg złączył, niech człowiek (nawet ty sam) nie rozdziela.
Chociaż presja współczesnego społeczeństwa próbuje zmienić role i obowiązki w małżeństwie, ważne jest, abyśmy nadal uznawali i podążali za Bożym planem małżeństwa. List do Efezjan 5:22-30 dobrze to podsumowuje. Mężowie nadal powinni być sługami-przewodnikami, kochać swoje żony i troszczyć się o nie. Żony nadal muszą kochać swoich mężów, poddawać się im i szanować ich.
Ważne jest, abyśmy podporządkowali się Bogu i sobie nawzajem w każdym aspekcie relacji małżeńskiej. Zachęcam was do wspólnego dążenia do woli Bożej. Zaufajcie Duchowi Świętemu, aby was prowadził i kierował. Módlcie się za współmałżonka i razem z nim, a także aktywnie stosujcie Słowo Boże w swoim małżeństwie, abyście i wy mogli cieszyć się błogosławieństwami „innego” małżeństwa.
Pytania i dyskusja
- Jakie kluczowe elementy są niezbędne do utrzymania udanego małżeństwa? Psalm 127:1; Księga Rodzaju 2:21-23; List do Efezjan 5:24-25; 1 List Piotra 3:7
- Omów różne aspekty przyjmowania, opuszczania i przylgnięcia? Rdz 2,23-24; Mt 19,5-6
- Jak układ wertykalny wpływa na relację małżeńską? 1 Koryntian 11:3 W jaki sposób zmiany w społeczeństwie wpłynęły na strukturę i skuteczność współczesnych małżeństw?
- Porozmawiajmy o tym, co możemy zrobić, aby doświadczać małżeństwa jako błogosławieństwa, jakie Bóg dla nas przeznaczył. List do Efezjan 5:28-31, 33; List do Tytusa 2:4-5; List do Filipian 2:3-4; List do Efezjan 5:18