Tekst Pisma Świętego: 1 Tymoteusza 2:1-8
Wiersz do zapamiętania: Dlatego napominam przede wszystkim, aby zanosić błagania, modlitwy, prośby, dziękczynienia za wszystkich ludzi. 1 Tymoteusza 2:1
Cel lekcji: Zrozumienie wstawiennictwa i jego znaczenia w życiu wierzącego.
Kluczowe punkty - Wstawiennictwo można podsumować jako błaganie za kimś innym. - Aby skutecznie wstawiać się, musimy być prowadzeni przez Ducha Świętego. - Bóg nadal wzywa wstawienników.
Czy kiedykolwiek czułeś nieodpartą potrzebę modlitwy za kogoś lub w jakiejś sytuacji? Czy poświęciłeś czas na modlitwę? Jeśli tak, całkiem możliwe, że wstawiałeś się za kimś. Nasze modlitwy za siebie nawzajem są ważne.
Definicję wstawiennictwa można streścić jako „mediowanie, pośredniczenie, wstawianie się za drugą stroną lub reprezentowanie jednej strony przed drugą”. Wstawiennictwo jest nam znane. Dzieje się ono na salach sądowych nieustannie. Prawnicy wstawiają się za swoimi klientami. Lobbyści wstawiają się za innymi. Aktywiści wstawiają się za swoimi sprawami. Jednak tym rodzajem wstawiennictwa, na którym chcemy się skupić, jest modlitwa wstawiennicza. To modlitwa zanoszona w imieniu drugiej osoby.
W Starym Testamencie mamy wiele przykładów orędowników. Abraham wstawiał się za Sodomą (Rdz 18). Mojżesz wstawiał się za Izraelitami (Lb 14,13-20). Chociaż Izrael prawdopodobnie zasłużył na gniew Boży, Mojżesz stanął w jego obronie i błagał o Boże miłosierdzie. Innym przykładem jest Daniel. Daniel żarliwie modlił się o odbudowę Jerozolimy i o Judę w niewoli. Samuel, Eliasz i Nehemiasz również są przykładami orędowników.
W Nowym Testamencie mamy przykład Kościoła wstawiającego się o uwolnienie Piotra w Dziejach Apostolskich 12. Kościół modlił się nieustannie, a Piotr został cudownie uwolniony. W 1 Liście do Tymoteusza 2:1 Paweł napomina nas, aby oprócz próśb, dziękczynienia i modlitw, wstawiennictwo odbywało się za wszystkich ludzi.
Jezus jest największym ze wszystkich orędowników. W Ewangelii Jana 17 Jezus modlił się do Ojca, aby uświęcił nas swoją prawdą i abyśmy byli jedno, tak jak On i Ojciec są jedno. Jezus wciąż wstawia się za nami (Rz 8,34).
Wstawiennictwo jest nadal potrzebne. To jeden ze sposobów, w jaki możemy dźwigać ciężary innych i podnosić na duchu słabych i słabszych. To sposób, w jaki możemy modlić się za nasze rodziny, nasz kościół, inne posługi, nasze miasto i nasz naród. Potrzeba wstawiennictwa, aby przynieść wyzwolenie, pokrzyżować plany wroga i odnieść zwycięstwo nad mocami ciemności.
Aby być orędownikiem, musimy zdać sobie sprawę, że wstawiennictwo daje nam możliwość niesienia ciężaru, bólu, żalu, trosk itp. drugiego człowieka jako własnych do Zbawiciela. Możemy wtedy modlić się z pragnieniem, współczuciem, śmiałością, żarliwością i wytrwałością. Pismo Święte zachęca nas, abyśmy dźwigali brzemiona jedni drugich; a mocni powinni dźwigać słabości słabych (Galatów 6:2).
Pragnienie, współczucie, śmiałość, gorliwość i wytrwałość odgrywają ważną rolę we wstawiennictwie, ale aby skutecznie wstawiać się za innymi, musimy być prowadzeni przez Ducha Świętego. Bóg wciąż wzywa wstawienników. Teraz, bardziej niż kiedykolwiek, walka o nasze życie, naszych bliskich, nasz Kościół i nasz naród zaostrzyła się. Bądźmy gotowi, by słuchać podszeptów Ducha Świętego i chętnie stawajmy w wyłomie.
Pytania i dyskusja
- Dlaczego musimy się wstawiać? List do Hebrajczyków 7:25; List do Efezjan 5:30; List Jakuba 5:14-16; Dzieje Apostolskie 4:24-31
- Do czego zachęca nas Paweł w 1 Tymoteusza 2:1-3 i Efezjan 6:18-19?.
- Co jest niezbędne, aby być orędownikiem? Ezechiel 22:30; Lb 14:11-20
- Abraham i Daniel byli wybitnymi orędownikami. Omów wyróżniające się cechy ich wstawiennictwa. Rdz 18,20-33; Dn 9,3-20
- Porozmawiajmy o tym, jak możemy stać się skuteczniejszymi wstawiennikami.