Wielkie Polecenie
Jesteś teraz uczniem, dzieckiem Boga, członkiem Bożej rodziny. Masz pewność zbawienia. Bóg wzywa cię, abyś głosił ewangelię i nauczał nowych wierzących, by przestrzegali wszystkich Jego przykazań. Wtedy oni będą mogli nauczać jeszcze więcej ludzi o dobrej nowinie o zbawieniu i również ich szkolić. Jest powołanie do dzielenia się ewangelią, które powinniśmy słyszeć każdego dnia.
Wezwanie z góry – z Niebios:
- Wezwanie do kogoś, aby poszedł (Izajasz 6:1-8; Mateusz 28:18-20).
Rozmowa z wewnątrz:
- Jesteśmy zobowiązani mówić o tym innym (1 Koryntian 9:16-17).
Telefon z zewnątrz:
- Paweł usłyszał wezwanie od pewnego człowieka w Macedonii (Dzieje Apostolskie 16:9). Wielu może nic nie mówić ustami, ale ich serca wołają, abyśmy podzielili się z nimi dobrą nowiną.
Powinniśmy nie tylko prowadzić ludzi do stania się uczniami Jezusa, ale także odnosić sukcesy jako trenerzy, szkoląc innych, aby czynili uczniów, którzy będą czynić kolejnych uczniów (2 Tymoteusza 2:2). Bóg pragnie, aby uczniowie głosili dobrą nowinę o Królestwie poza murami kościoła i zakładali nowe grupy uczniów w naszych domach lub wszędzie tam, gdzie zdecydujemy się spotkać. Dzielimy się ewangelią z rodziną, przyjaciółmi, współpracownikami, wszystkimi, których znamy lub spotykamy po drodze. W ten sposób możemy szybko szerzyć przesłanie ewangelii (Dz 2:46-47).
Przykazania Boga
My, uczniowie Chrystusa, musimy traktować to wielkie posłannictwo i naszą odpowiedzialność za głoszenie ewangelii bardzo poważnie. Często jednak pomijamy to jedno krótkie stwierdzenie: „Ucząc ich przestrzegać wszystkiego , co wam przykazałem…” (Mt 28,20; dodano podkreślenie). Bóg dał nam inne przykazania i zasady, którymi powinniśmy się kierować w życiu. Musimy traktować je równie poważnie.
Dziesięć Przykazań Bożych (Wyjścia 20:1-17):
Zostały one spisane ręką samego Boga i umieszczone w Arce Przymierza (Księga Powtórzonego Prawa 10:1-5). Jak dowiedzieliśmy się we wcześniejszym studium, jesteśmy w „Nowym Przymierzu” z Panem, w którym obiecał On włożyć swoje prawa w nasze serca (List do Hebrajczyków 8:7-13). Ewangelia Mateusza 22:36-40 zawiera odpowiedź Jezusa na temat najważniejszego przykazania. Miłość do Boga jest podsumowana w pierwszych czterech z Dziesięciu Przykazań. Miłość do bliźniego znajduje się w pozostałych sześciu. Jakub nazywa to „prawem królewskim” i „prawem wolności” w Liście Jakuba 2:8-12.
- Czy naprawdę musimy przestrzegać tego „Prawa Wolności”? (List Jakuba 1:22-25)
- Czy Jezus mówi, że musimy przestrzegać przykazań? (Jana 14:15)
Zapomniane przykazanie:
W naszych czasach jedno z przykazań jest często zapominane, mimo że Bóg nakazał nam o nim pamiętać (Wj 20,8), przewidując, co wydarzy się w przyszłości. Podczas gdy siódmydzień szabatu stworzenia, sobota (Rdz 2,1-3), jest nadal czczony i wiernie przestrzegany w niektórych krajach, takich jak Izrael, inne przyjęły niedzielę jako dzień odpoczynku, nazywając ją „Dniem Pańskim”, odrzucając przykazanie Boże. Niedziela była kolejnym dniem roboczym w Cesarstwie Rzymskim. Jednakże 7 marca 321 r. n.e. cesarz rzymski Konstantyn wydał dekret cywilny, który ustanowił niedzielę dniem odpoczynku od pracy, stwierdzając: „Wszyscy sędziowie, mieszkańcy miast i rzemieślnicy będą odpoczywać w czcigodnym Dniu Słońca”. Wielu chrześcijan dzisiaj próbuje usprawiedliwić niedzielne nabożeństwo, opierając się na zmartwychwstaniu Jezusa w pierwszy dzień tygodnia (niedzielę), mimo że w Biblii nie ma nakazu dokonania tej zmiany.
- Co powiedział Bóg na temat zmiany przykazań? (5 Mojżeszowa 4:2)
- Czego Panem jest Jezus? (Marek 2:27-28)
- Czy Jezus przestrzegał szabatu? (Łukasza 4:16)
- Czy uczniowie przestrzegali szabatu? (Łukasza 23:56)
Ostatecznie nasz prawdziwy odpoczynek pochodzi ze świadomości, że nasze uczynki nic nam nie dają (Tytusa 3:5-6). Nasz prawdziwy odpoczynek znajduje się w skończonym dziele Jezusa na krzyżu (Jana 19:30).