Tekst Pisma Świętego: 3 Jana
Wiersz do zapamiętania: „Umiłowany, pragnę przede wszystkim, aby ci się dobrze działo i abyś był zdrowy, tak jak dobrze się dzieje duszy twojej”. 3 Jana 1:2
Cel lekcji : utrwalenie pojęć i narzędzi niezbędnych do duchowego rozwoju.
Bóg pragnie, abyś prosperował duchowo! Kiedy Bóg cię powołał, zainwestował w twoje życie; tak jak inwestuje się w finanse. On oczekuje, że będziesz się rozwijał, robił postępy i poszerzał swoje granice. Duchowy dobrobyt wskazuje na sukces w sprawach duchowych, czyli na rozwijającą się relację z Bogiem.
Ale jak wierzący może prosperować duchowo? Jezus jest źródłem naszego duchowego dobrobytu. On jest sprawcą i dokończycielem naszej wiary (Hbr 12,2). W dosłownym sensie, sprawca jest stwórcą i ma prawo zmieniać charakter tego, co stworzył. Musimy się do Niego zwracać, ponieważ potencjał wzrostu jest maksymalizowany dzięki Jego nadprzyrodzonej łasce i namaszczeniu.
Nasz Autor wykorzystuje narzędzia i koncepcje omówione w serii lekcji „Wzmocnij swoją drogę”, aby nas zmienić i ukształtować, byśmy stali się osobami, którymi On chce, abyśmy byli. Przyjrzyjmy się niektórym z nich.
Aby być duchowo żywym i dynamicznie wzrastać, każdy wierzący musi przyjąć Słowo Boże. Sukces Jozuego był całkowicie zależny od jego medytacji, mówienia i praktykowania Słowa Bożego. To dzięki Słowu Bożemu wygrywamy walkę z umysłem. Nasze myśli determinują nasze pragnienia, nasze czyny i nasze przeznaczenie.
Modlitwa i post to dwa elementy, które pomogą wierzącym osiągnąć trwały duchowy dobrobyt. Modlitwa i post nie są opcjonalne, lecz obowiązkowe, aby wzrastać i być wytrwałym.
Nie wolno ignorować uwielbienia i chwały. To potężne narzędzia i broń w walce duchowej, które łączą nas z Bogiem i zadają przeciwnikowi dotkliwe obrażenia.
To, jak cenimy sobie regularną wspólnotę z innymi wierzącymi, może zadecydować o sukcesie osoby wierzącej. Bóg wykorzystuje wspólnotę z innymi wierzącymi, aby nas wzmacniać, wydawać w nas owoce Ducha Świętego i dawać nam okazje do praktycznego okazywania miłości do Boga i innych.
Wzmocnienie przez Ducha Świętego jest kluczowe dla duchowej produktywności, skuteczności i sukcesu. Potrzebujemy mocy Bożej, aby zmaksymalizować nasz duchowy sukces.
Miłość i przebaczenie. Bez nich wszystko, co robimy, nie przyniesie żadnego pożytku w oczach Boga. Nasze motywy i nasza zdolność do posłusznego przebaczania są o wiele ważniejsze niż demonstracja wszystkich naszych darów i osiągnięć. Bez miłości nie ma pożytku.
Grzech jest największą przeszkodą dla wierzącego w utrzymaniu kwitnącej relacji z Bogiem. Nieodpokutowany grzech stworzy otchłań ciemności, utrudni działanie Ducha Świętego i zniweczy twoje sukcesy. Księga Przysłów 28:13 mówi: „Kto ukrywa grzechy swoje, nie zazna szczęścia, lecz kto je wyznaje i porzuca, dostąpi miłosierdzia”.
Po pierwsze, najważniejsze! Jan powiedziałby do Gajusza: „Umiłowany, ponad wszystko pragnę, aby ci się dobrze powodziło i abyś był zdrowy, tak jak dobrze się powodzi twojej duszy” (3 J 1,2). Musimy mieć właściwe priorytety, aby dążyć do holistycznego dobrobytu. Dyscypliny duchowe pomogą nam zachować wolność od grzechu i położyć podwaliny pod duchowy rozwój. Zapragnijmy tego samego pragnienia dobrobytu i zdrowia, co nasz wewnętrzny człowiek (nasza istota) – rozkwita i rozwija się energicznie.
Współdziałaj ze Słowem Bożym:
- Czy możliwy jest rozwój duchowy bez podstawowych praktyk duchowych, takich jak regularne przyjmowanie Słowa Bożego, modlitwa, oddawanie czci Bogu i wspólnota?
- Podziel się korzyściami, jakie odniosłeś dzięki regularnemu czytaniu Słowa Bożego.
- Omów analogię, zgodnie z którą Jezus, będąc autorem i dokończycielem naszej wiary, ma prawo zmieniać bohaterów i okoliczności swojej historii. Jak to zmienia twoją perspektywę życia?
- Co możemy zrobić, aby grzech nie wkradł się do naszego życia i nie uniemożliwił nam duchowego rozwoju? Psalm 119:11; 1 Jana 1:9; 2 Koryntian 7:1; Galacjan 5:24; 1 Piotra 3:15
- Omów kilka praktycznych sposobów wykorzystania dyscyplin duchowych dla rozwoju naszych dusz.
- Jakie dowody na to, że Gajusowi powodziło się duchowo, miał Jan Starszy? 3 Jana 1:3-6