Mów inaczej – Lekcja 13 – Korekta i dyscyplina


Tekst Pisma Świętego: List do Hebrajczyków 12:5-14

Wiersz do zapamiętania: A jeśli jesteście bez karania, którego wszyscy stali się uczestnikami, jesteście nieślubnymi dziećmi i nie jesteście synami. List do Hebrajczyków 12:8

Cel lekcji: Poznać różne metody karcenia i dyscyplinowania, których używa Bóg, i znaleźć zastosowanie w rodzinie.

Kluczowe punkty - Celem karcenia nie jest uczynienie życia nieszczęśliwym, lecz nasza reforma, doskonalenie i podniesienie nas do Bożego standardu. - Bóg nas karci, aby przywrócić nam właściwą relację z Nim. - Musimy nauczyć się skutecznie stosować Boże metody karcenia w naszych rodzinach.


Rodzina jest poligonem doświadczalnym umiejętności, których potrzebujemy w świecie zewnętrznym. Jest również potężnym narzędziem, którego Bóg używa, aby nas kształtować i kształtować (a czasem łamać) w taki sposób, w jaki chce, abyśmy byli. To, jak rozwijamy się w naszych rodzinach, wpływa na nasze funkcjonowanie w świecie zewnętrznym. Jednak radzenie sobie z praktycznymi aspektami karcenia w naszych ziemskich rodzinach pozostaje wyzwaniem. W Liście do Hebrajczyków 12:5-11 Paweł używa analogii do ziemskiej rodziny, aby opisać, co dzieje się między nami a Bogiem. Co oznacza karcenie i dyscyplinowanie? W jaki sposób Bóg karci i jak możemy prawidłowo stosować różne metody dyscyplinowania?

Kiedy myślimy o karaniu i napominaniu, najczęściej myślimy o karaniu. Inne słowa, które przychodzą nam na myśl, to „karcić”, „chłostać”, „upominać”, „strofować”. Słowa te, użyte w oryginalnym przekładzie Biblii Króla Jakuba, niosą ze sobą różne odcienie znaczeniowe, od wskazówek i pouczeń po wymierzanie surowej kary. Celem karania i napominania nie jest uprzykrzanie życia, lecz reformowanie nas, doskonalenie i dostosowywanie do Bożych standardów.

Bóg nie jest zainteresowany zadawaniem nam bólu kary jedynie jako formy okrutnego żartu. Bóg jest miłosierny i ustanowił prawa, które nami rządzą. Ojciec dał nam granice (prawa i zasady) i obietnice. Posłuszeństwo przynosi błogosławieństwa. Nieposłuszeństwo prowadzi do przekleństw. Dyscyplina tak naprawdę polega na kształtowaniu zachowania, a nie na karaniu. Ostatecznie Bóg pragnie od nas samodyscypliny.

Podobnie, w każdej rodzinie powinny istnieć zasady i wytyczne. To się nazywa struktura. Małżonkowie muszą być szanowani. Autorytet rodzicielski i osobowość każdego członka rodziny powinny być szanowane. Przemocy słownej i fizycznej nie można usprawiedliwiać pod płaszczykiem dyscypliny. Bóg nie znęca się, my też nie powinniśmy.

Przyjrzyjmy się niektórym sposobom, w jakie Bóg nas karci i napomina. Czasami może nas łagodnie pouczać poprzez Słowo Boże lub stanowczo prowadzić przez Swojego Ducha drogą, którą powinniśmy podążać. Innym razem może to być surowe, pełne miłości upomnienie słowne za pośrednictwem Swoich proroków (jak często czynił to w przypadku Izraela). Może nawet pozwolić nam doświadczyć bólu porażki, zniszczenia i zniewolenia. Jednak Bóg jest miłością i niezależnie od metody, której używa, by nas karcić, Jego ostatecznym pragnieniem jest przywrócenie nam właściwej relacji z Nim, relacji charakteryzującej się czcią i posłuszeństwem wobec Niego.

Jako rodzice reprezentujemy Boga w naszych rodzinach. Wyzwaniem dla nas dzisiaj jest nauczenie się, jak skutecznie stosować Boże metody w relacjach z naszymi rodzinami.

Pytania i dyskusja

  1. Dlaczego napominanie i dyscyplina są konieczne? Obj. 3:19; Hbr 12:5-11; Prz 22:15
  2. Jaka forma dyscypliny jest przedstawiona w poniższych fragmentach Pisma Świętego? Psalm 32:8-9; List do Galatów 3:24-25; Księga Przysłów 22:6; Księga Powtórzonego Prawa 6:6-9
  3. W 2.i 3.rozdziale Apokalipsy zwróć uwagę na to, jak Bóg karci siedem kościołów w Azji. Jak możemy zastosować tę zasadę w rodzinie?
  4. Rozważ następujące fragmenty Pisma Świętego: 2 Samuela 12:1-15; Tytusa 1:13; 2:15. Jak scharakteryzowalibyśmy tę formę dyscypliny?
  5. Są chwile, kiedy Bóg pozwala nam cierpieć ból nieposłuszeństwa i jego konsekwencje. W jaki sposób jest to forma dyscypliny? Pwt 28,15-25; 2 Sm 12,10-23; 1 Koryntian 10,5-11
  6. Czy kara cielesna wpisuje się w jeden z języków miłości? Księga Przysłów 22:15; 23:13-14; Księga Liczb 12:10.