Werset z Pisma Świętego: Księga Powtórzonego Prawa 6:6-9.
Wstęp:
Niewiele rzeczy w życiu może się równać z radością dzieci. W nich widzimy, kim jesteśmy i jaki potencjał mamy na o wiele więcej; widzimy rzeczywistość tego, kim jesteśmy, zarówno dobrego, jak i złego; i widzimy, jak nasze życie przedłuża się dzięki naszym dzieciom i wnukom. Powaga i znaczenie rodzicielstwa stają się głębsze, gdy uświadamiamy sobie, że tak naprawdę nie są one naszymi dziećmi. Są pożyczone od Boga. On powierzył nam swoje dzieci.
Pismo Święte mówi o dzieciach jako o błogosławieństwie, a nie przekleństwie. „Szczęśliwy mąż, który napełnił swój kołczan [dziećmi]” – czytamy w Psalmie 127:5. Błogosławieństwo posiadania dzieci zbyt często postrzegane jest jako przekleństwo. Dla ojców takich jak Heli i Samuel było to przekleństwo. Jednak Boży plan dla rodzicielstwa to radość, pokój i zadowolenie. Dlaczego tak często jest on bardziej negatywny niż pozytywny? Bóg ma konkretny plan dla dzieci, a gdy rodzice go nie realizują, rezultatem jest nieszczęście.
Boży plan opiera się na dwóch zasadach – wychowaniu i dyscyplinie. Zanim dzieci w ogóle zrozumieją wiedzę, rozum i dyscyplinę, można je wyszkolić. Sześciomiesięczne niemowlę ma różne rodzaje płaczu: jeden oznacza głód lub ból, a drugi złość lub chęć posiadania czegoś, czego nie ma. W tym drugim przypadku należy je wyszkolić. W miarę dorastania dzieci muszą być wychowywane poprzez instrukcje słowne, przykład rodziców, a następnie dawane im do wyboru, co dobre, a co złe.
Kiedy wybór jest błędny, Bożym planem jest dyscyplina. Tak jak karci swoje dzieci, Bóg pragnie, aby rodzice z miłością i pokorą przywracali swoje dzieci do prawości. Dyscyplina nigdy nie służy karaniu, lecz doprowadzeniu do skruchy i odnowy.
Pytania do lekcji:
- Jakie wnioski na temat dzieci można wyciągnąć z poniższych wersetów? Psalm 127:3-5; 128:3; Księga Rodzaju 33:5; Ewangelia Mateusza 19:14.
- Dlaczego ważne jest, aby dostrzegać aspekt pokoleniowy w wychowaniu dzieci? Księga Powtórzonego Prawa 6:20-25; Księga Przysłów 17:6.
Uwaga: Jako chrześcijanie nie powinniśmy wychowywać naszych dzieci na dobrych chrześcijan. Wychowywanie dzieci to coś więcej niż tylko ich i nas samych. Celem naszego rodzicielstwa są pobożne praprawnuki. Jeśli ten aspekt pokoleniowy nie będzie nauczany, posłuszeństwo Bogu zaniknie tak szybko, jak każde kolejne pokolenie. - Czy w Piśmie Świętym znajdują się konkretne wytyczne dotyczące wychowania dzieci? Ewangelia Mateusza 28:18-20; List do Efezjan 6:4; Księga Koheleta 12:13-14; 1 List Jana 5:2-3; Księga Powtórzonego Prawa 6:6-9; 6:20-21; List Jakuba 1:22-25; Psalm 1:1-3; 1 List do Koryntian 13:4-8.
- Omów biblijny cel karcenia dzieci. List do Hebrajczyków 12:9-10; List do Galatów 6:1; Księga Przysłów 22:15a.
Uwaga: W Liście do Hebrajczyków 12:10 słowo „karcić” dosłownie oznacza karcenie dyscyplinarne. Celem karania nie jest kara, lecz korygowanie, przywracanie do pierwotnego stanu i kształtowanie charakteru zgodnie ze Słowem Bożym. - Czy oboje rodzice powinni być zaangażowani w wychowanie i korygowanie dzieci? Księga Wyjścia 20:12; Księga Przysłów 1:8; 6:20; 1 List do Tymoteusza 5:10. Dlaczego Pismo Święte zwraca się bezpośrednio do ojców w Liście do Efezjan 6:4?
- Jaką obietnicę złożono rodzicom w Księdze Przysłów 22:6? Czy jest jakiś powód, by sądzić, że nie sprawdza się ona w każdym chrześcijańskim domu?
- Jak różnice w wychowaniu dzieci mogą wbić klin między mężem a żoną? Amos 3:3; Mateusz 12:25.
- Czy dzieci mają szczególne obowiązki wobec rodziców? List do Efezjan 6:1-3; Księga Wyjścia 20:12; Księga Przysłów 23:22; Księga Koheleta 12:1.
- Czy w domu chrześcijańskim należy stosować „rózgę karania”? Księga Przysłów 13:24; 19:18; 22:15; 23:13. Czy to prawda, że jeśli nie używamy rózgi karania, nienawidzimy naszych dzieci? Wyjaśnij.