Wiersz do zapamiętania: A jeśli pójdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i zabiorę was do siebie, abyście, gdzie Ja jestem, i wy byli (Ewangelia według św. Jana 14:3).
Czytanie Pisma Świętego: Jana 13:31—14:14
Wstęp:
Po tym, jak Judasz opuścił Wieczernik, Jezus rozmawiał swobodnie z Jedenastoma, mówiąc o Swoim uwielbieniu, które najwyraźniej było dopełnieniem Jego bliskiej ofiary przebłagalnej. Jednak stwierdzenie, że ma ich opuścić i że nie mogą pójść tam, dokąd On idzie, napełniło ich smutkiem. Nie pojmowali, co tak naprawdę oznaczało Jego odejście. Piotr zapytał, dokąd idzie, a odpowiedź brzmiała, że Piotr nie może pójść za Nim teraz, ale później. Następnego dnia Jezus poszedł na krzyż, a około czterdziestu dni później wstąpił do Ojca. Piotr nie poszedł za Chrystusem w Jego wniebowstąpieniu, ale około 35 lat później również został ukrzyżowany. Tak więc poszedł za Nim później.
Słowa, które dla wielu były pocieszeniem: „ Przyjdę ponownie”, zostały wypowiedziane pamiętnej nocy w Wieczerniku. Aby uwolnić ich od smutku i żalu oraz dodać im otuchy, Jezus powiedział, że nie pozostawi ich sierotami , lecz powróci. Spełnienie tej obietnicy było nadzieją chrześcijan od czasu, gdy Jezus odszedł do Ojca, i stanowi istotną część przesłania Ewangelii. On osobiście powróci na ziemię, aby przyjąć swój lud, który będzie z Nim na zawsze przez całą wieczność. Wtedy ten targany konfliktami świat, który nigdy nie zaznał pokoju, zazna trwałego pokoju, gdy ziemia zostanie odnowiona.
Chrystus powiedział, że idzie do Ojca i że każda prośba, którą zaniosą w Jego imieniu podczas Jego nieobecności, zostanie spełniona. Ta myśl była pocieszająca dla naśladowców Chrystusa przez wieki, ponieważ Jezus miał na myśli nie tylko tych jedenastu, do których przemawiał, ale wszystkich , którzy uwierzą dzięki ich trudom (zob. J 17,20).
Jezus był ze swoimi uczniami osobiście i pocieszał ich w ich próbach; świat Go widział i odrzucał z powodu niewiary. Świat nie znał Go jako Doradcy, który pomaga w chwilach udręki i nie ujrzy Go ponownie osobiście, dopóki nie przyjdzie ponownie na obłokach nieba. Ale z Jego naśladowcami jest inaczej. Zostanie zesłany inny Pocieszyciel, który pozostanie z nimi na zawsze. Przez tego Pocieszyciela Chrystus będzie z nimi. Jego ostatnią obietnicą daną Jedenastu, gdy odchodził, było: „ Jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Ewangelia Mateusza 28:20).
Pytania do nauki:
- Co Jezus powiedział, co zasmuciło Jego jedenastu uczniów i co świadczyło o ich zainteresowaniu Nim? Jana 13:33, 36; Jana 14:4-6.
- Jakie polecenie im dał, skoro od nich odchodził? (J 13,34). Czego dowodziłoby posłuszeństwo temu poleceniu? (J 13,35; J 14,15).
- Czy to polecenie było nowe w słowach, czy w praktyce? Porównaj Jana 15:12-14 z 1 Jana 2:7-8 i 1 Jana 3:11.
- Jak Piotr wyraził swoją śmiałość? (J 13,37). Jak został upomniany? (J 13,38).
- Jakie pocieszenie można znaleźć w Ewangelii Jana 14:1-4? Czy obejmuje to obietnicę Chrystusa dotyczącą Jego powrotu na ziemię i przyjęcia Jego ludu?
- Czy obietnica Chrystusa w Ewangelii Jana 14:3 odnosi się tylko do Jego powtórnego przyjścia pod koniec tego wieku, czy też może w pewnym sensie odnosić się również do przyjścia Pocieszyciela, zgodnie z Jego obietnicą? (J 14:15-18).
- Omów myśl zawartą w Ewangelii Jana 14:6. W jaki sposób Chrystus jest jedyną prawdziwą drogą do życia wiecznego i Ojca?
- Skoro istnieje tylko jedna droga do Ojca, skąd sprawiedliwi dawnych czasów ją wiedzieli?
- W jaki sposób możemy trwać w Chrystusie, a Chrystus w nas? 1 Jana 2:24-29; 1 Jana 4:12-16; 1 Jana 3:24.
- Co zostanie dane tym, którzy okazują miłość Boga w swoim życiu? Łk 11,9-13; J 14,12-17.