Tekst Pisma Świętego: 2 Koryntian 9
Wiersz do zapamiętania: „A to powiadam: Kto skąpo sieje, skąpo też żąć będzie; a kto hojnie sieje, hojnie też żąć będzie”. 2 Koryntian 9:6
Cel lekcji : Pokazanie znaczenia i korzyści płynących z ofiarowania tego, co Bóg chce.
W Lekcji 3 wspomnieliśmy, jak miliony ludzi ignorują podstawowe i proste prawa Boże dotyczące dziesięciny i dawania. Dla wielu ludzi dawanie jest kwestią wrażliwą. Dotyka sedna ich istoty.
Dlaczego dawanie jest ważne? Otóż dawanie jest odbiciem charakteru Boga. Bóg jest Bogiem dającym, prawdziwym dawcą i najbardziej hojnym. Dał nam życie, ziemię, władzę i panowanie, a przede wszystkim dar zbawienia przez swojego Syna, Jezusa Mesjasza (J 3,16). Poprzez ten ofiarny dar Bóg dał nam odkupienie, usprawiedliwienie i pojednanie. Dawanie jest dla Boga ważne.
Nasza egoistyczna natura jest nastawiona na branie, a nie dawanie. Rodzimy się tacy, a system świata wzmacnia tę naturę. Jednak Bóg pragnie, aby Jego lud przeszedł od brania do dawania.
Bóg chciał, aby Izrael był przykładem dla świata. Ustanowił w Izraelu system ofiarowania. Izraelici składali: (1) ofiary Bogu; (2) dziesięciny Lewitom i ubogim; oraz (3) dobrowolne ofiary. Ofiary składano bezpośrednio Panu i wymagały od Izraelitów oddania Bogu tego, co najlepsze, poprzez dziękczynienie, poświęcenie, wstawiennictwo, uwielbienie i cześć, a także pokutę.
Dziesięcina (jedna dziesiąta) została ustanowiona, aby zapewnić dochód Lewitom i ubogim. Izraelici składali dziesięcinę ze swoich plonów i zwierząt. Dziesięcina jest poświęcona Panu (Kpł 27,30). Bóg obiecał błogosławić tym, którzy składali dziesięcinę, i przeklął tych, którzy tego nie robili (Ml 3,8-9).
Dobrowolne ofiary składano na specjalne cele. Ludzie składali ofiary tylko wtedy, gdy chcieli, tylko ci, którzy mieli chętne serce. Czasami ludzie dawali tak dużo, że trzeba było ich powstrzymywać od dalszego dawania (Wj 36:5-7).
Kościół I wieku był kościołem hojnym. Ofiarowywał swój majątek, dobra i gościnność. Dbał o potrzeby lokalnych braci, jak i tych z daleka. Czy Kościół XXI wieku powinien być inny?
Dlaczego powinniśmy dawać? Oto pięć powodów: (1) Bóg daje; (2) Bóg nakazuje nam dawać; (3) jesteśmy wdzięczni; (4) pragniemy skarbów w niebie; i (5) pragniemy zaspokojenia naszych potrzeb.
Oto kilka zasad, które powinny regulować sposób, w jaki dajemy.
1) Zrozum, że Bóg jest właścicielem wszystkiego pod niebem (Hi 41,11). Jesteśmy jedynie Jego szafarzami. Szafarz nie jest właścicielem, lecz zarządcą. Zrozumienie tej kluczowej koncepcji zmieni twoje spojrzenie na finanse. Wszystko należy do Boga – w 100 procentach – i jako szafarze musimy zdawać sprawę z tego, co robimy z Bożymi zasobami (Mt 25,14-30).
2) Określ, gdzie jest twój skarb. Twoje serce będzie tam, gdzie jest twój skarb (Łk 12,34). Nasz skarb powinien znajdować się w Królestwie – w wieczności, a nie w świecie ziemskim. Jest to istotne, ponieważ tak łatwo jest patrzeć na rzeczy tylko przez pryzmat doczesności i tak bardzo pochłonąć troski życia i ułudę bogactwa, że tracimy z oczu Królestwo.
3) Zrozum, że dawanie jest lekarstwem na chciwość i materializm. Hojność zabije chciwość. Nie możesz być prawdziwym dawcą i jednocześnie chciwym.
4) Dawaj hojnie i z radością. Powinniśmy cieszyć się, dając, rozumiejąc, że „więcej szczęścia jest w dawaniu aniżeli w braniu” (Dzieje Apostolskie 20:35). Lepiej być po stronie dawania.
5) Dawaj z rozwagą i stosownie (2 Koryntian 9:7). Dawanie powinno być świadomym i pełnym szacunku aktem uwielbienia. Dawaj wszystko, o co prosi Bóg, i bierz wszystko, co On daje.
Współdziałaj ze Słowem Bożym:
- Omów znaczenie i wpływ ofiarowywania w Izraelu, w Kościele w I wieku i obecnie.
- Omów sześć zasad, które powinny kierować naszym dawaniem. Jakie mają one znaczenie? Hioba 41:11; Łukasza 12:33-34; 16:10-13; Przysłów 21:25-26; Dzieje Apostolskie 20:35; 2 Koryntian 9:7
- Jakie jest błogosławieństwo dawania z radością? 2 Koryntian 9:7-8
- Co jest nie tak w stwierdzeniu: „Jeśli Bóg mi błogosławi, zaspokajając moje potrzeby, to to, co mi daje, powinno być przeznaczone dla mnie, abym mógł robić to, co chcę, a nie dla kogoś innego”?
- Napisz, co przychodzi Ci na myśl, gdy myślisz o dawaniu, odpowiadając na poniższe słowa: Radość, Modlitwa, Finanse, Dobrobyt i Poświęcenie.