Gdy Twoja dusza prosperuje – Lekcja 13: Radzenie sobie z przestępstwami

Tekst Pisma Świętego: Łukasza 17:1-6

Wiersz do zapamiętania: „Brat obrażony trudniejszy do zdobycia niż miasto warowne, a ich kłótnie jak zawory zamku”. Księga Przysłów 18:19

Cel lekcji : Podkreślenie: (1) szkodliwości chowania urazy; oraz (2) jak możemy przezwyciężyć urazę.

Na potrzeby tego studium terminem, którym będziemy określać obrazę, będzie brak przebaczenia. Brak przebaczenia to niespełniona zemsta. Jest to najpopularniejsza i najbardziej wyniszczająca broń, jakiej wróg używa przeciwko ludowi Bożemu. To jedna z najgroźniejszych trucizn, jakie człowiek może przyjąć duchowo. Osoba, która nie potrafi przebaczyć, jest porównywana do naczynia z kwasem. Człowiek jest naczyniem, a kwas jest obrazą lub brakiem przebaczenia.

Nieprzebaczenie zostało zdefiniowane przez Worthingtona i współpracowników (Worthington, Sandage i Berry, 2000; Worthington i Wade, 1999) jako połączenie opóźnionych negatywnych emocji (tj. urazy, goryczy, wrogości, nienawiści, gniewu i strachu) wobec sprawcy wykroczenia. Zasadniczo, brak przebaczenia jest postrzegany jako reakcja na stres, która może mieć konsekwencje zdrowotne. Chociaż brakuje naukowych dowodów na bezpośredni związek między brakiem przebaczenia a zdrowiem fizycznym, niektórzy ludzie zeznawali o uzdrowieniu z dolegliwości fizycznych po przebaczeniu. Dwa przykłady to uwolnienie się od wysypki skórnej i nadciśnienia.

Niewątpliwie brak przebaczenia pociąga za sobą bardzo wysokie koszty duchowe. Brak przebaczenia: 1) uniemożliwia Bogu przebaczenie naszych grzechów (Mt 6,15); 2) otwiera nas na dręczycieli (diabła) (Mt 18,31-34); 3) uniemożliwia Bogu odpowiadanie na nasze modlitwy (Mk 11,24-25); 4) kala nas (Hbr 12,15); 5) daje przewagę szatanowi (2 Kor 2,10-11); 6) uniemożliwia nam wejście do Królestwa Bożego (Mt 7,12.21); 7) uniemożliwia nam duchowe owocowanie (J 15,5); i 8) naraża nas na przekleństwa (Pwt 27,26).

Ale naszym obowiązkiem jest przebaczać innym. Z cielesnej perspektywy możemy wybrać przebaczenie lub nie, ale jako chrześcijanie, tak naprawdę nie mamy wyboru i musimy przebaczać – to nakaz od Boga, naszego Ojca. Bóg posłał swojego Syna, Jezusa, aby umarł za nasze grzechy, abyśmy mogli być z Nim pojednani, bez skazy i zmazy. On prosi nas tylko o to, abyśmy udzielili innym tego samego przebaczenia, które zapłaciło za nasze przewinienia.

Nasza miłość do Boga jest wątpliwa, gdy nie potrafimy przebaczyć. Brak przebaczenia pokazuje, że tak naprawdę nie kochamy Jezusa. W Ewangelii Jana 14:24 czytamy: „Kto Mnie nie miłuje, nie przestrzega słów moich…” , a w Ewangelii Jana 14:15 czytamy: „Jeśli Mnie miłujecie, przykazań moich przestrzegajcie”. Brak przebaczenia świadczy również o braku miłości do naszych braci. W Ewangelii Jana 15:12 Jezus nakazuje nam kochać się nawzajem, tak jak On nas umiłował. Prawdziwa miłość nie żywi do nikogo goryczy ani braku przebaczenia. Jeśli jesteśmy zgorzkniali lub żywimy do kogoś brak przebaczenia, to nie kochamy go tak, jak Chrystus umiłował nas. Jeśli nie przestrzegamy przykazań Jezusa, to dowodzi to, że my również nie kochamy Jego.

Uwolnienie się od braku przebaczenia

Aby uwolnić się od braku przebaczenia, między innymi należy okazać miłość do Boga i zrozumieć, że w przypadku obrazy to wróg jest sprawcą, a nie winowajca: (1) posłuszeństwo Bogu za wszelką cenę; oraz (2) bezbronne „ja”.

  1. Przestrzegaj Słowa Bożego – Bóg dał nam wyraźne instrukcje dotyczące tego, co mamy czynić, aby przebaczyć naszym wrogom. Oto kilka z nich: Módl się za swoich wrogów i tych, którzy cię krzywdzą i wykorzystują (Ewangelia Mateusza 5:44). Błogosław swoim wrogom, a nie przeklinaj ich (List do Rzymian 12:14). Szukaj miłości (Księga Przysłów 17:9). Szukaj pokoju (Psalm 34:14). Prawdziwym rozwiązaniem problemu braku przebaczenia jest szczera i nieskalana miłość do Boga. Jeśli kochamy Boga wystarczająco mocno, będziemy Mu posłuszni, nawet jeśli to boli.
  2. 2. Przestań się bronić – Jeśli cofniemy się i przyjrzymy wszystkim tym emocjom – zdrowym i niezdrowym – uwaga skupi się na nas. W przypadku emocji negatywnych często chronimy się przed bólem i cierpieniem. Nie należymy do siebie (1 Koryntian 6:20; 7:23). Należymy do Boga Ojca i On jest w stanie się nami zaopiekować. Jego myśli o nas są dobre. Dlatego, choć może się to wydawać trudne, musimy działać tak, jakby nie mieli żadnych praw. Musimy być bezbronni i pozwolić Bogu toczyć nasze bitwy. Jezus nam to pokazał (Izajasz 53:7 i Mateusz 26:63) i On oczekuje tego samego od nas.

Aby uwolnić się od braku przebaczenia, niezbędne są dwa dodatkowe kroki:

(1) Dokonaj wyboru— Przebaczenie jest nakazem od Boga, więc naszym jedynym wyborem jest przebaczenie. Nie możemy jednak przebaczyć bez pomocy Ducha Świętego. Przebaczenie jest aktem woli. Jeśli nie pozwolimy Duchowi Świętemu działać z nami na poziomie naszej woli, będziemy tylko źli i żałować samych siebie. Nigdy nie przebaczymy, jeśli będziemy czekać, aż sami będziemy mieli na to ochotę. Poddaj się Bogu i wytrwale opieraj się diabłu w jego próbach zatrucia cię gorzkimi myślami. Jeśli podejmiemy decyzję o przebaczeniu, Bóg uleczy nasze zranione emocje w stosownym czasie (Ewangelia Mateusza 6:12-14).

(2) Zaufaj Duchowi Świętemu –Nie możemy przebaczyć bez mocy Ducha Świętego działającego w nas. Jeśli jesteśmy szczerze gotowi, Bóg nas uzdolni, ale musimy się ukorzyć i wołać do Niego o pomoc. Co ciekawe, w Ewangelii Jana 20:22-23, zaraz po tym, jak Jezus tchnął na uczniów i powiedział: „Weźmijcie Ducha Świętego!”, Jego następną wskazówką było przebaczanie innym. Musimy prosić Boga, aby tchnął na nas Ducha Świętego, abyśmy mogli przebaczyć tym, którzy nas zranili.

Współdziałaj ze Słowem Bożym:

  1. Omów znaczenie i implikacje terminu „niespełniona zemsta”. Jak z obrazą poradzili sobie następujący bohaterowie: Ezaw (Rdz 27,41; 33,1-4); Józef (Rdz 43,19-34); i pewien król (Mt 18,23-35)?
  2. Dlaczego powinniśmy wybaczać, gdy zostaliśmy skrzywdzeni, zwłaszcza przez braci, najbliższych przyjaciół lub członków rodziny? Ewangelia Mateusza 6:12, 14-15; List do Efezjan 4:32; Ewangelia Łukasza 23:34
  3. Przeczytaj Rzymian 12:14. Co oznacza słowo „błogosławić” w tym kontekście?
  4. Rozważ następujące stwierdzenie: „Ta osoba obraziła mnie zbyt wiele razy i tym razem nie mogę jej wybaczyć”. Co Jezus ma do powiedzenia na temat takiego sposobu myślenia? Ewangelia Mateusza 18:21-22
  5. Czy gniew, ból i brak przebaczenia wykluczają się wzajemnie? Dlaczego? Dlaczego nie? Omów, jak mogą się one ze sobą wiązać.