Wiersz do zapamiętania: „Ale otrzymacie moc Ducha Świętego, który zstąpi na was, i będziecie mi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi” Dzieje Apostolskie 1:8.
Codzienne czytania biblijne: Dzieje Apostolskie 1:1–6:7; Dzieje Apostolskie 6:8–12:24; Dzieje Apostolskie 12:25–16:5; Dzieje Apostolskie 16:6–19:20; Dzieje Apostolskie 19:21–26:32; Dzieje Apostolskie 27:1–28:31
Czytanie Pisma Świętego: Dzieje Apostolskie 1:1-11
Wstęp:
Czy przeczytałeś Dzieje Apostolskie, przygotowując się do tej lekcji? Spróbuj to zrobić, jeśli nie.
Łukasz jest znany jako autor Dziejów Apostolskich (Dz.Ap.) i Ewangelii Łukasza. Skąd o tym wiemy? W pierwszym rozdziale Dziejów Apostolskich widzimy, że ten sam autor, który napisał Ewangelię Łukasza, napisał Dzieje Apostolskie.
Co jeszcze wiemy? Wiemy, że autor Dziejów Apostolskich towarzyszył Pawłowi w niektórych z jego późniejszych podróży. Spójrzmy na przykład na użycie formy „my” w Dziejach Apostolskich 16:10-17; 20:7; 21:1, 17 i 27:1. Mamy również świadectwa kilku wczesnochrześcijańskich pisarzy, którzy nazywają autora Łukaszem. Ireneusz (178 r. n.e.), Klemens Aleksandryjski (190 r. n.e.), Tertulian (200 r. n.e.) i Euzebiusz (325 r. n.e.) – wszyscy oni podają Łukasza jako autora.
Kiedy Łukasz napisał Dzieje Apostolskie? Możemy założyć, że księga została ukończona dopiero dwa lata po rozpoczęciu pierwszego uwięzienia Pawła w Rzymie, ze względu na wzmiankę w Dziejach Apostolskich 28:30. To ustalałoby datę około 63 r. n.e. Okres objęty Dziejami Apostolskimi obejmował okres od wniebowstąpienia Chrystusa do 63 r. n.e., czyli około 30 lat.
Z jakiego źródła informacji korzystał Łukasz, pisząc Dzieje Apostolskie? Łukasz, jako towarzysz Pawła, był naocznym świadkiem rozwoju wczesnego Kościoła. Jego bliskie kontakty z Pawłem i innymi przywódcami Kościoła niewątpliwie wypełniły luki, ponieważ był natchniony Duchem Świętym.
Kim był Łukasz Lekarz? Ta lekcja przyjrzymy się autorowi, o którym mowa w Piśmie Świętym. Rozwiniemy również kilka argumentów wyjaśniających, dlaczego Łukasz wybrał historie zawarte w Dziejach Apostolskich. Na koniec rozpoczniemy studium Dziejów Apostolskich, analizując rozdział pierwszy.
Pytania do lekcji:
Łukasz Lekarz
- Przejrzyj fragmenty Pisma Świętego, które wspominają o Łukaszu, oraz wstępy do Ewangelii Łukasza i Dziejów Apostolskich. Kim był Łukasz i dlaczego był dobrym wyborem do napisania Ewangelii i historii wczesnego Kościoła? Łk 1,1-4; Dz 1,1-3; Kol 4,14; 2 Tm 4,11; Flm 1,24.
- Czy „Dzieje Apostolskie” to właściwa nazwa tej księgi?
- Zastanów się nad celem, dla którego Łukasz napisał Dzieje Apostolskie? Dz 1,1-8; 2,47; 6,7; 9,31; 12,24; 16,4-5; 19,20. Czy słowa Jezusa o rozprzestrzenianiu się wczesnego Kościoła w Dziejach Apostolskich 1,8 spełniły się?
- Czy Łukasz spisał pełną historię wczesnego Kościoła i jego przywódców? Rzymian 15:19; Tytusa 1:5; 1 Piotra 1:1.
- Czy historie opisane w Dziejach Apostolskich mają być wzorem lub stanowić wzór dla dzisiejszego Kościoła? Jakie historie z Dziejów Apostolskich powinny być dla Kościoła wzorem?
Dzieje Apostolskie 1:1-26. Obietnica Ojca i wniebowstąpienie Chrystusa
- Ile mniej więcej dni minęło od zmartwychwstania Pana Jezusa do Jego wniebowstąpienia? Dzieje Apostolskie 1:3. Ile dni upłynęło od dnia Pięćdziesiątnicy? Dzieje Apostolskie 2:1.
- Jak Jezus przygotował swoich naśladowców na swoje wniebowstąpienie? J 6,62; 14,2-3; 16,5.16-18.28-29.
- Dokąd On poszedł? Dzieje Apostolskie 2:33; List do Efezjan 1:20-22; 1 List Piotra 3:22.
- Apostołom nakazano czekać na „obietnicę Ojca”. Kiedy apostołowie otrzymali tę obietnicę? Dzieje Apostolskie 1:4-5; Łukasza 24:49.
- Jakie wymagania musiał spełnić apostoł wybrany na następcę Judasza i dlaczego? Dzieje Apostolskie 1:15-26.
Pytanie do przemyślenia:
Niektórzy twierdzą, że Łukasz spędził kilka lat na rozwijaniu kościoła w Filippi, podczas gdy Paweł podróżował do innych miast. Zobacz Dzieje Apostolskie 16:10-17 i Dzieje Apostolskie 20:3-5 w porównaniu z Dziejami Apostolskimi 18:1-3, 23; 19:1-2. Zwróć uwagę na użycie słowa „my” w narracji, w porównaniu z brakiem słowa „nas” w narracji pomiędzy nimi. Co sądzisz o tym pomyśle?