Wiersz do zapamiętania: „Dlatego mój sąd jest taki, abyśmy nie czynili trudności tym, którzy spośród pogan nawracają się do Boga, lecz napisaliśmy im, aby powstrzymywali się od splugawienia bożków, od nierządu, od tego, co uduszone, i od krwi” (Dzieje Apostolskie 15:19-20).
Codzienne czytania biblijne: Wyjścia 20; Psalmy 119; Dzieje Apostolskie 14:24-15:21; Dzieje Apostolskie 15:22-35; Dzieje Apostolskie 15:36-16:5; Rzymian 14
Czytanie Pisma Świętego: Dzieje Apostolskie 15:1-21
Wstęp:
W historii Kościół zmagał się z wieloma kontrowersjami. Kontrowersje te były obecne również w Kościele wczesnochrześcijańskim. Łukasz nie próbował ignorować tych rozbieżności. W tym studium odkrywamy spór doktrynalny, który do dziś trwa w kościołach.
W I wieku n.e. spór ten był na tyle poważny, że Kościół zwołał radę starszych, aby go rozstrzygnąć. Wynik był korzystny dla obu stron sporu. Rada, kierowana przez Ducha Świętego, podjęła decyzję, która została dobrze przyjęta zarówno przez Żydów, jak i pogan.
Na czym polegał spór? Rozpoczyna się on, gdy kilku żydowskich chrześcijan przybywa z Jerozolimy do Antiochii. Ci chrześcijanie obawiają się, że aby poganie mogli zostać zbawieni, muszą przyjąć znak obrzezania. Paweł i Barnaba „mieli z nimi niemały spór i zatarg…”. Czy w dzisiejszych czasach istnieją jakieś rozbieżności co do tego, co jest niezbędne do zbawienia? Opiszmy ten spór współczesnym językiem: „kiedy człowiek przyjął Jezusa jako swojego Zbawiciela, co musi zrobić, aby stać się uświęconym i rozwijającym się chrześcijaninem?”. To często dyskutowany temat w naszym kościele. A jak jest w twoim?
Wydaje się, że nasz autor, Łukasz, podziela tę samą opinię co Paweł i Barnaba, o czym świadczy jego komentarz dotyczący radości, jaką nawrócenie pogan sprawiło wierzącym w Fenicji i Samarii podczas podróży do Jerozolimy.
Pytania do lekcji:
Dzieje Apostolskie 14:23-28. Paweł i Barnaba wracają do Antiochii
- Biblia pokazuje, że Bóg troszczy się o duchowy stan swojego ludu poprzez pobożnych ludzi. Czy masz w swoim kościele starszych, którzy są błogosławieństwem w twoim życiu? Lb 11,16-17; Dz 14,23; 20,26-31; 1 Tm 3,1-7; 1 P 5,1-5.
Dzieje Apostolskie 15:1-21. Sobór Jerozolimski
- Czy Apostołowie wysłali mężczyzn z Judei do Antiochii, aby głosili tam ewangelię Kościołowi? Dzieje Apostolskie 15:1-2, 24.
- Czy nauki mężczyzn z Judei były zgodne z naukami Apostołów? Dzieje Apostolskie 10:47-48; 13:39; 15:7-8.
- Jak myślisz, jaki argument przedstawili mężczyźni z Judei na rzecz obrzezania? Księga Rodzaju 17:7-14.
- Co było złego w wymaganiu obrzezania pogan? Rzymian 2:25-29, 1 Koryntian 7:17-19, Galatów 5:1-5.
- Czy mamy głęboko zakorzenione przekonania i zwyczaje, które wydają się słuszne, ale są przestrzegane tylko dlatego, że są wygodne? Skąd wiemy, że postępujemy według Jego, naszych, dróg?
- Czym kierowali się przywódcy na Soborze Jerozolimskim, podejmując decyzję? Dz 15,28. Czy mieli jakieś inne wskazówki, że Bóg stoi za ich decyzją? Dz 15,7-9.
- Kim był Jakub, który przemawiał na spotkaniu? Dzieje Apostolskie 12:17; 15:13-21; 21:18; List do Galatów 1:19; 2:9, 12.
- W Dziejach Apostolskich 15:19-20 widzimy, jak Jakub udziela wskazówek chrześcijanom pochodzenia pogańskiego. Ta instrukcja pojawia się również w Dziejach Apostolskich 15:28-29. Skoro jesteśmy chrześcijanami pochodzenia pogańskiego, czy stosujemy się do tych zasad dzisiaj? Dlaczego lub dlaczego nie?
- Jakie kroki podjęli apostołowie i starsi, aby upewnić się, że właściwe przesłanie dotarło do kościoła w Antiochii? Dzieje Apostolskie 15:24-26.30-34. Jakie były kwalifikacje Judasza i Sylasa?
Pytanie do przemyślenia:
Przestrzeganie szabatu nie zostało wymienione jako wymóg dla pogan. Czy poganie w Antiochii przestrzegaliby szabatu? Dlaczego lub dlaczego nie?