Tekst Pisma Świętego: Hiob 18:1-19:29
Wiersz do zapamiętania: „Bo wiem, że mój Odkupiciel żyje i że jako ostatni stanie na ziemi. Choćby moja skóra zniszczyła to ciało, to jednak w ciele moim ujrzę Boga, którego ja sam zobaczę, a oczy moje ujrzą, a nie kto inny, choć nerki moje we mnie zgniją”.— Hiob 19:25-27
Wstęp:
Bildad Szunhita potępia Hioba za to, że bardzo ostro pogardzał mądrymi słowami wypowiadanymi przez jego przyjaciół i jego samego. Jedną dobrą rzecz można powiedzieć o Bildadzie: jest on bardziej zwięzły w swoich wyrzutach niż dwaj współpocieszyciele. Być może świadomość tej cnoty zwięzłości dodała mu śmiałości, by zasugerować Hiobowi, aby położył kres słowom. Powtarza znany już refren, że niegodziwy człowiek wpada w sieć własnych grzechów. Następnie podaje przerażającą listę nieszczęść, które spadają na dom grzesznika. Bildad miał rację, mówiąc, że ludzie cierpią za swoje grzechy, ale mylił się, podając to jako wyjaśnienie cierpień Hioba. Nie każde cierpienie jest bezpośrednim skutkiem grzechu w czyimś życiu.
Hiob mówi swoim przyjaciołom, że powinni się wstydzić tego, jak go skrzywdzili. Był źle traktowany przez Boga, krewnych, przyjaciół i służbę. Jego ciało zwiędło i ledwo uniknął śmierci. Jednak jego przyjaciele przyłączają się do Boga w bezlitosnym ataku na niego. Hiob pragnie, aby jego słowa obrony zostały zapisane w księdze i wyryte na skale żelaznym piórem i ołowiem, na zawsze, aby kiedyś w przyszłości mógł dostąpić sprawiedliwości.
W rzadkim przebłysku światła wierzy, że istnieje Odkupiciel, który pewnego dnia go uniewinni, a następnie przywróci do życia, mimo że śmierć i rozkład wkroczą. Fakt, że Hiob ma wiarę, by ujrzeć Boga w swoim ciele po tym, jak jego skóra została zniszczona, silnie sugeruje fizyczne zmartwychwstanie – doktrynę niezbyt powszechnie nauczaną w Starym Testamencie, ale przyjętą jako standard w czasach naszego Pana przez wierzących Żydów Starego Testamentu. W obliczu tego nadchodzącego uniewinnienia Hiob wierzy, że jego przyjaciele nie powinni go prześladować, bo zostaną ukarani.
Studiowanie Słowa
Studium lekcji
- Przyglądając się komentarzom trzech „przyjaciół”, łatwiej dostrzec, że to diabeł motywował ich rozmowę. Diabeł ma zwyczaj mieszania prawdy z błędem. Przeanalizuj rozmowę Bildada z Hiobem i określ, co jest błędem, a co prawdą. (Hi 18:1-21)
- Jak Hiob odpowiada na obelgi Bildada? (Hiob 19:1-6)
- Jakie błędne wyobrażenia miał Hiob na temat tego, kto był przyczyną jego cierpienia? (Hioba 19:7-22)
- Jakiej pomocy szukał Hiob pośród swego cierpienia i rozpaczy? (Hioba 19:23-29; Powtórzonego Prawa 25:5-10; Rut 1-4)
Zastosowanie słowa
Masz złamane czy zatwardziałe serce?
Hiob był człowiekiem złamanym (Hiob 17:1). Nie tylko stracił rodzinę, majątek i zdrowie, ale także pozbawiono go wszelkiej dumy, jaką mógł posiadać. Jednak dzięki upokorzeniu zdołał na nowo potwierdzić swoją wiarę i zależność od Boga (Hiob 19:25-27). Biblia mówi nam, że Bóg sprzeciwia się pysznym, a pokornym okazuje łaskę (Przysłów 3:34; Jakuba 4:6)
Po której stronie jesteś?
Twardego serca — (1 Koryntian 10:1-13; Hebrajczyków 3:7-4:11)
Wrażliwego serca — (Jakuba 1:2-8)