Niedziela: Zabicie potwora, Wyrocznia I: Ezechiel 29:1-16
Nil był niezbędny dla życia Egipcjan – do tego stopnia, że traktowano go jak boga. Chofra jest porównywany do dzikiego krokodyla, który strzegł wód lądu, atakując każdego, kto kwestionował jego roszczenia. Jego pycha (Ezechiela 29:1-5) i nielojalność wobec Izraela (Ezechiela 29:6-7) miały doprowadzić do jego upadku. Bóg sprowadził Babilończyków, aby ich zniszczyli (Ezechiela 29:8-12). Po 40 latach Bóg ponownie zgromadził wygnańców Egiptu i pozwolił im odbudować królestwo, ale na zawsze pozostało ono w opłakanym stanie (Ezechiela 29:13-16).
Poniedziałek: Żądania płac, Oracle II: Ezechiel 29:17-21
Rozległe, długotrwałe oblężenie Tyru przez Babilon było ogromnym wydatkiem dla reżimu Nabuchodonozora. Większość bogactw Tyru została wywieziona z miasta przez flotę wojenną jeszcze przed jego upadkiem, a Egipt faktycznie pomógł Fenicjanom w przeprowadzeniu tego transferu. Bóg pozwolił, aby wydatki Nabuchodonozora zostały zrekompensowane bogactwem Egiptu! Wyrocznia zwieńczona jest obietnicą przywrócenia siły (rogu) narodowi judzkiemu (Ezechiela 29:21).
Wtorek: Zapowiedź burzy, Wyrocznia III: Ezechiel 30:1-19
Wyrocznia burzy składa się z czterech odrębnych części: (1) zapowiedź nadejścia burzy (Ez 30,1-5), która miała sprowadzić nieszczęście na Egipt i jego sojuszników, w tym na Etiopię (Kusz), Put (naród afrykański), Lud (Lidię), narody arabskie, Kub (Libię) i „lud przymierza”, który prawdopodobnie był Żydami służącymi jako egipscy najemnicy; (2) spustoszenie Egiptu (Ez 30,6-9); (3) użycie Babilonu przez Boga do ukarania Egiptu (Ez 30,10-12); oraz (4) niemożność uniknięcia gniewu Bożego (Ez 30,13-19). Dlaczego narody nigdy nie rozumieją, że Bóg kocha i chroni Izrael?
Środa: Łamanie kości, Oracle IV: Ezechiel 30:20-26
Egipt byłby bezradny, gdyby Bóg złamał im obie ręce (potęgę militarną Egiptu). Nie zastosowano żadnych łusek ani bandaży, by zakryć ich rany. Egipcjanie zostali po raz pierwszy złamani pod Karkemisz w 605 r. p.n.e., kiedy Babilończycy pokonali faraona Necho (2 Krl 24,7). Faraon Chofra został pokonany, próbując pomóc Judzie podczas ataku na Jerozolimę (Ez 37,5).
Czwartek: Ścinanie drzewa, Wyrocznia V: Ezechiel 31:1-18
Egipt rzeczywiście był potężny, ale pozostawał w cieniu potęgi Asyrii. Argument, który Ezechiel przedstawia w tej wyroczni, jest taki, że skoro Asyria została podbita przez Babilon, to Babilon również był wystarczająco silny, by podbić Egipt. Porównał Egipt do potęgi Asyrii (Ezechiela 31:1-9), a następnie obrazowo opisał upadek Asyrii, niczym ścięcie potężnego drzewa (Ezechiela 31:10-14). Obraz ten wieńczy opis pogrzebu Asyrii (Ezechiela 31:15-18).
Piątek: Uwięzienie potwora, Oracle VI: Ezechiel 32:1-16
Niezależnie od tego, jak potężny i potężny byłby władca Egiptu (jak młody lew, wielki wieloryb – czy smok morski), Bóg sprowadzi przeciwko niemu miażdżącą siłę i złapie go w wielką sieć, a następnie pozwoli okolicznym narodom delektować się jego ciałem (bogactwem i potęgą). Upadek i zniszczenie Egiptu będą tak całkowite, że narody świata będą zdumione (Ezechiela 32:10) i będą gorzko opłakiwać jego upadek (Ezechiela 32:16).
Sobota: Pochowanie zwłok, Wyrocznia VII: Ezechiel 32:17-32
Upadek Egiptu jest tak dramatyczny, że Ezechielowi zostaje powiedziane, by opłakiwał jego ogromną rzeszę, która zstąpi do Szeolu – krainy umarłych. Scena jest makabryczna, gdyż w Szeolu znajdują się również inne bezbożne ludy, szydzące z Egipcjan, którzy wchodzą do środka. W grobie wszelka duma i piękno zostają na zawsze odarte.