Niedziela: Ukryte pożądanie — Ewangelia Mateusza 5:27-28
Faryzeusze i uczeni w Piśmie zredukowali znaczenie świętych przykazań Bożych, tak aby odnosiły się jedynie do zewnętrznych działań. Jezus nauczał wyraźnie, że ten, kto ma grzech w sercu, nie musi popełniać grzesznych czynów, aby podlegać karze i zniszczeniu za grzech. Stary Testament dzielił grzech na dwie podstawowe kategorie: przestępstwa i nieprawości. Przestępstwa były zewnętrznymi czynami grzesznymi, podczas gdy nieprawość odnosiła się do grzesznych skłonności i pożądliwych namiętności w sercu. Aby mieć czyste ręce i czyste serce, musimy zająć się obydwoma aspektami (Psalm 24:4), ani „wywyższając duszę” (grzeszną naturę), ani „przysięgając fałszywie” (grzechy zewnętrzne).
Poniedziałek: Ukrzyżowanie ciała — Ewangelia Mateusza 5:29-30
Niektórzy dokonują dosłownego tłumaczenia tych wersetów, sugerując, że okaleczenie ciała fizycznego prowadzi do świętości. Taka analiza jest błędna, ponieważ człowiek może być duchowo zagubiony, nie mając obu rąk i wzroku. Jezus miał tu na myśli nasz stosunek do grzechu i ziemskich namiętności. Nie wolno nam karmić naszych pożądliwych namiętności (ograniczając to, na co patrzą nasze oczy), ani też nie wolno nam używać rąk do popełniania grzechu. Ci, którzy należą do Chrystusa, ukrzyżowali ciało (Galatów 5:24).
Wtorek: Ostrzeżenie przed rozwodem — Ewangelia Mateusza 5:31-32
Od samego początku Bóg faworyzował małżeństwo, ale nigdy rozwód. Dopuszczał rozwód w ograniczonych sytuacjach, ale nawet wtedy nieczystość prowadząca do rozwodu musiała zostać stwierdzona przez dwóch świadków, a następnie musiał zostać wystawiony list rozwodowy, który ogłaszał rozwiedzionego wolnym, aby mógł starać się o prawowite małżeństwo z innym. Przywódcy Judy rozwodnili prawo Boże, aby udzielać rozwodów pod wpływem kaprysu. Jezus ponownie skupia się na pierwotnym znaczeniu małżeństwa: dwoje staje się jednym ciałem. Rozwód był brany pod uwagę jedynie w przypadku cudzołóstwa (całkowitego zerwania więzów małżeńskich).
Środa: Niebezpieczeństwo ślubów — Ewangelia Mateusza 5:33-37
Społeczeństwo żydowskie w czasach Jezusa było nękane tak wielką ilością oszustw, że proste słowa człowieka nic nie znaczyły. Aby przekonać innych o prawdomówności, przysięganie na śluby stało się powszechne. Nawet wtedy niektóre śluby uważano za wiążące, a inne nie. Dla poważnego świadectwa istniało właściwe zastosowanie ślubów, ale Bóg zabraniał składania ich w codziennej rozmowie. Dlaczego w ogóle są one konieczne, skoro wszyscy mówimy z uczciwością? Niech wasze „tak” będzie „tak”.
Czwartek: Oko za oko — Ewangelia Mateusza 5:38-42
Głównym celem włączenia tego do Prawa Mojżeszowego było ograniczenie gniewu, przemocy i zemsty. Kara za wyrządzone zło musi być stosowna, a nie przesadna – nakaz prawdziwej sprawiedliwości. Jednak nauka zawarta w tych wersetach tak naprawdę odnosi się do naszego stosunku do siebie. Czy oddajemy życie i dobra dla dobra innych, czy też jesteśmy defensywni i roszczeniowi? Czy szukamy najpierw swoich, czy też stawiamy na pierwszym miejscu dobro innych?
Piątek: Kochaj swoich wrogów — Mt 5,43-45; Łk 6,27-30
Jezus sprzeciwił się duchownym, którzy nauczali, że powinniśmy kochać bliźnich i nienawidzić wrogów. Jak mamy kochać naszych wrogów? Nie możemy reagować na to, jak nas traktują. Musimy okazywać szczerą miłość i współczucie nawet tym, którzy nas krzywdzą. Musimy ich błogosławić — czynić im dobro — modlić się za nich.
Sobota: Co czynisz bardziej niż inni? — Ewangelia Mateusza 5:46-48; Łukasza 6:31-36
Chrześcijanin ma być inny. Ma być „jak Chrystus”. Ma przebaczać to, co wielu uważa za „niewybaczalne”. Ma kochać tych, których uważa się za „niegodnych miłości”. Wyciąga rękę, by pomóc tym, których uważa się za całkowicie „bezradnych”. Robimy to nie dla oklasków czy uznania, ale dlatego, że tacy jesteśmy w Chrystusie. On nam przebaczył, wyzwolił nas, odmienił nas, odnowił nas. Kochamy, ponieważ On pierwszy nas umiłował. Jesteśmy doskonałymi stworzeniami w Chrystusie. Mamy być do Niego podobni.