Niedziela: Sól ziemi — Ewangelia Mateusza 5:13
Wystarczy odrobina soli, by wpłynąć na dużą masę. Jej naturalne właściwości przenikają wszystko, czego dotknie. Tak samo jest z życiem chrześcijańskim pośród niewierzącego świata: chociaż oddana wspólnota chrześcijańska stanowi mniejszość płynącą przez ocean zagubionej ludzkości, to jednak mamy wywierać potężny wpływ na świat. Jednym z głównych aspektów soli jest jej zdolność zapobiegania gniciu i rozkładowi — zachowywania wartości odżywczych. Inną właściwością soli jest nadawanie smaku i zapobieganie stęchnięciu. Prawdziwy chrześcijanin w naturalny sposób będzie karmił i podtrzymywał pobożność narodu i nasyci świat niezbędną witalnością duchowej prawdy.
Poniedziałek: Światło świata — Ewangelia Mateusza 5:14-16
Świat pogrążony jest w ciemności, która pogłębia się z każdym dniem, a świat nie ma odpowiedzi na swoją ciemność. Zaprawdę, jedynym światłem, jakie można znaleźć na tym świecie, jest lud Boży, który stał się światłem dzięki swojej relacji z Chrystusem (Ef 5:8). Chrześcijanie jaśnieją dzięki swojemu sposobowi życia, a ten blask obnaża ciemność. Za to chrześcijanin jest znienawidzony. Ale prawdziwą misją wierzącego nie jest potępienie świata, lecz wyprowadzenie innych z ciemności do światła.
Wtorek: Znieść czy wypełnić? — Ewangelia Mateusza 5:17-18
Jezus rozpoczął nową część swojego kazania, omawiając praktyczne aspekty prawego życia. W Ewangelii Mateusza 5:17-20 przedstawił dwie fundamentalne zasady, które będą miały zastosowanie w całym Jego nauczaniu. Po pierwsze (ww. 17-18) widzimy, że wszystko, czego nauczał o sprawiedliwości, jest w pełni zgodne ze Starym Testamentem. „Wypełnić” oznacza „okazać doskonałe posłuszeństwo”, co zawiera w sobie przeciwstawną ideę zniesienia. Stwierdzając to, Jezus położył swoją pełną akceptację i autorytet nad całym Starym Testamentem. Jezus był doskonałym wypełnieniem Prawa i Proroków, a my jesteśmy teraz w Nim pełni. W Chrystusie ustanowiona jest prawda Starego Testamentu. [Zobacz Notatkę Autora pod koniec lekcji 3, aby uzyskać dalsze komentarze]
Środa: Nadzwyczajna Sprawiedliwość — Ewangelia Mateusza 5:19-20
Dwie skrajności zostały obalone w tym stwierdzeniu Jezusa. Szaleństwem jest wierzyć w zbawienie przez wiarę bez żadnej odpowiedzialności za moralność i dobre uczynki. Wykazujemy prawdziwość naszej wiary naszymi dobrymi uczynkami (List Jakuba 2:14-20). Szaleństwem jest również wierzyć, że możemy być zbawieni żyjąc moralnie i czyniąc dobre uczynki. Możemy być zbawieni tylko z łaski przez wiarę w Jezusa Chrystusa (List do Efezjan 2:8-9). Ci, którzy są prawdziwie przemienieni przez Ducha Bożego, to ci, którzy przychodzą do Boga przez wiarę w Chrystusa, ale rzeczywistość tego zbawienia objawia się zarówno w nowym sercu, jak i odmienionym życiu. W przeciwieństwie do tego religia uczonych w Piśmie i faryzeuszy, oparta na ustanowionych przez człowieka zasadach, skupiała się na tym, co zewnętrzne, formalne i ceremonialne.
Czwartek: Niebezpieczeństwo gniewu — Ewangelia Mateusza 5:21-22
Uczeni w Piśmie i faryzeusze byli winni rozmycia znaczenia i wymagań prawa Bożego. Słowo „sąd” w wersecie 21 oznacza „sąd cywilny”. Kara za morderstwo została zredukowana do zapłaty grzywny. Jezus naświetlił ukryte motywy gniewu i nienawiści, nauczając, że można słusznie oskarżyć człowieka przed sądem. Wyrażanie pogardy lub otwarte oczernianie kogoś mogło skutkować oskarżeniem karnym, a ostatecznie doprowadzić do potępienia.
Piątek: Pojednanie — Ewangelia Mateusza 5:23-24
Jednym z subtelnych zagrożeń w życiu sprawiedliwym jest próba odpokutowania za porażkę poprzez czynienie dobra. Składanie ofiar rytualnych w celu zatuszowania naszych niedociągnięć jest głupotą (Psalm 66:18), ponieważ Bóg zna stan naszych serc (1 Jana 3:20). Aby nasza cześć, ofiary i modlitwy miały wartość, musimy pojednać się z innymi.
Sobota: Rozprawienie się z przeciwnikiem — Ewangelia Mateusza 5,25-26
Każdy ma wymówki. Być może czujemy, że jest lepszy moment niż ten natychmiastowy na pojednanie. Być może myślimy, że najpierw musimy zebrać myśli i dobrać właściwe słowa. Jezus mówi: „TERAZ”. Nawet gdy dochodzi do zniewagi, pojednajcie się!