Tekst Pisma Świętego: Sędziowie 10:1-Sędziowie 12:15
Wiersz do zapamiętania: „I rzekli synowie Izraela do Pana: «Zgrzeszyliśmy! Uczyń z nami, co Ci się wydaje najlepsze, tylko wybaw nas dzisiaj!» Wyrzucili więc obcych bogów spośród siebie i służyli Panu. I dusza Jego nie mogła dłużej znosić niedoli Izraela”. Sędziów 10:15-16
Wstęp:
Tola, który mieszkał w górach Efraima z plemienia Issachara, sądził Izraela przez dwadzieścia trzy lata. Następnym sędzią był Jair, Gileadyta, który rządził Izraelem przez dwadzieścia dwa lata.
Ponownie znajdujemy ponurą opowieść o tym, jak Izraelici odstąpili od Pana i zwrócili się ku bałwochwalstwu. Izrael był bezsilny wobec Filistynów i Ammonitów, ponieważ porzucili kult jedynego prawdziwego Boga i służyli bożkom tych pogan. Kiedy Izraelici wołali do Pana, On początkowo odrzucił ich prośby. Ale kiedy kontynuowali modlitwę i porzucili swoje bożki, Bóg wysłuchał ich wołania. Ich niedola wołała o Jego miłosierdzie.
Mężem chwili był Jefta. Był Gileadytą, synem nierządnicy, odrzuconym przez własnych rodaków. Zawędrował do krainy Tob, gdzie został przywódcą bandy desperatów, czyli przestępców. Starsi Gileadu poprosili Jeftę, aby poprowadził armie izraelskie przeciwko Ammonitom. Kiedy król Ammonitów odmówił wycofania swoich roszczeń do tej ziemi, Jefta przygotowywał się do wojny. Przed wyruszeniem na bitwę Jefte złożył pochopną przysięgę, że poświęci Panu wszystko, co pierwsze wyjdzie z jego domu, jeśli wróci do domu zwycięsko. Pan dał mu zwycięstwo nad Ammonitami, a gdy wracał do domu, jego córka wyszła mu na spotkanie. Jefte więc ofiarował ją Panu. Jefta oddał swoją córkę, aby pozostała wieczną dziewicą w służbie Bogu. Idea wiecznego dziewictwa jest silnie poparta w Księdze Sędziów 11:37-39.
Ibsan sądził Izraela przez siedem lat. Pochodził z Betlejem i miał trzydziestu synów. Elon pochodził z plemienia Zabulona. Jego urząd sędziowski trwał dziesięć lat. Abdon, syn Hillela, pochodził z miasta Piratonu w górach Amalekitów, w krainie Efraima. Sądził Izraela przez osiem lat.
Studiowanie Słowa
Studium lekcji
- Czy gniew jest grzechem, jeśli jest skierowany ku złu i niegodziwości? (Sędziów 10:1-14; Mateusza 21:12-13; Marka 3:5; Rzymian 1:18; Hebrajczyków 1:9)
- Izraelici słusznie zasłużyli na cierpienie, którego doświadczali. Chrześcijanie również zasługują na karę za swoje grzechy. Jakie było Boże współczujące rozwiązanie dla wszystkich grzeszników? (Sdz 10:15-18; Ez 6:9; Oz 11:7-9; Rz 3:23; 6:23; J 3:16)
- Bóg wybiera najbardziej nieprawdopodobnych ludzi i posługuje się nimi w potężny sposób. Wyjaśnij to na przykładzie życia Jeftego. (Sdz 11:1-11; Psalm 139:13-19)
- Jefte ofiarował swoją córkę Panu. Jedna z teorii głosi, że zabił ją i złożył w ofierze całopalnej Panu. Inna powszechna teoria głosi, że Jefte oddał swoją córkę, aby pozostać wieczną dziewicą w służbie Panu. Jakie jest twoje zdanie? (Kpł 18,21; 20,2-5; Pwt 12,31; Wj 38,8; 1 Sm 2,22)
Zastosowanie słowa
Ludzie Efraima zazdrościli Jeftemu zwycięstwa, narzekając, że nie pozwolono im w nim uczestniczyć. Jefta przypomniał im, że na próżno prosił ich o pomoc. Efraimici szydzili z ludu Jeftego. Język jest małą częścią ciała, ale może wpływać na masy. Wyjaśnij. (Sędziów 12:1-4; Jakuba 3:5; Przysłów 17:14)